शात कैंभेन महता प्राकारेणार्कवर्चसा
तपनीयनिभैः शुभ्रैर्गाढं सुकृतवेष्टनम्
रम्ये पुरवरश्रेष्ठे तस्मिन्वैहायभूमिषु
सर्वकामसमृद्धेषु वनोपवनशोभिषु
संध्याभ्रसन्निकाशेषु कैलासप्रतिमेषु च
प्रासादवरपृष्ठेषु तेषु मोदन्ति सुव्रताः
गीतवादित्रघोषाश्च संस्रवाश्च समन्ततः
एवमादीनि वर्तन्ते तेषां प्रासादमूर्द्धनि
अनौपम्यैर्वरै रत्नैः सर्वतः संविभूषितः
बालसुर्यमयैश्चापि सौवर्णैश्चाग्निसप्रभैः
आपन्नसंशयाश्चेमं वाक्यमूचुः समीरणम्
अनुग्राह्यतमाः सम्यक्प्रमोदन्ते पुरोत्तमे
श्रूयतां देवदेवस्य भक्तिर्यैरनुकल्पिता
कर्मणा मनसा वाचा विशुद्धेनान्तरात्मना
तैर्लब्धं रुद्रसालोक्यं शाश्वतं पदमव्ययम्
वैश्वानारमुखाः सर्वे विश्वरूपाः कपर्दिनः
अर्द्धचन्द्रकृतोष्णीषा जटामुकुट धारिणः
तरुणादित्यसंकाशाः सर्वे ते पीतवाससः
श्रियान्विताः कुण्डलिनो मुक्ताहारविभूषिताः
विभज्य बहुधात्मानं जरामृत्युविवर्जिताः
स्वच्छन्दगतयः सिद्धाः सिद्धैश्चन्यैर्विबोधिताः
एभिः सह महात्मा वै देवदेवो महेश्वरः
नाहं तेषां तु रुद्राणां भवस्य च महात्मनः
मातारिश्वाब्रवीत्पुण्यमित्येतामीश्वराच्छ्रुताम्
श्रुत्वेमां परमां पुण्यां कथां त्रैयंबकीन्ततः
संभाजयित्वा चाप्येनं वायुमूचुर्महाबलम्
ईश्वरस्योत्तमं पुण्यमष्टमं त्वौपसार्गिकम्
योगधर्मसमृद्धं वै परमं परमात्मनः
स्वेन माहात्म्ययोगेन सहस्रस्यामितौजसः
ब्राह्मी लक्ष्म्या स्वयं जुष्टा या साप्रतिमशालिनी