द्वैपायनाय प्रददौ परं ब्रह्म सनातनम्
लोकतत्त्वविधानार्थं पञ्चभ्यः परमाद्भुतम्
जैमिनिञ्च सुमन्तुं च वैशंपायनमेवच
सूतमद्भुतवृत्तान्तं विनीतं धार्मिकं श्रुचिम्
ऋषिणा च त्वया पृष्टः कृतप्रज्ञः सुधार्मिकः
भक्त्या परमया युक्तः कृत्वा चापि प्रदक्षिणम्
सत्रे सवितते यत्र यजमानानृषीञ्शुचीन्
विधानतो यथाशास्त्रं प्रज्ञयातिजगाम ह
दृष्ट्वा परमसंहृष्टाः प्रीताः सुमनसस्तथा
अभिवाद्य मुनीन्सर्वान् राजाज्ञामभिगम्य च
सदस्यानुमते रम्ये स्वास्तीर्णे समुपाविशत्
मुदान्विता यथान्यायं विनयस्थाः समाहिताः
परमप्रीतिसंयुक्ता इत्यूचुः सूतनन्दनम्
पश्याम धीमन्नत्रस्थाः सुब्रतं मुनिसत्तमम्
भवांस्तस्य मुनेः सूत व्यासस्यापि महात्मनः
कृतबुद्धिश्च ते तत्त्वमनुग्राह्यतया प्रभो
पृच्चतां नः सदा प्राज्ञ सर्वमाख्यातुमर्हसि
श्रोतुं धर्मार्थयुक्तां तु एतव्द्यासाच्छ्रुतं त्वया
उवाच परमाप्राक्ज्ञो विनीतोत्तर मुत्तमम्
यस्माच्छुशूषणार्थं च तत्सत्यमिति निश्चयः
जिज्ञासा यत्र युष्माकं तदाज्ञातुमिहार्हथ
प्रत्यूचुस्ते पुनः सूतं बाष्पपर्याकुलेक्षणम्
तस्मात्त्वं संभवं कृत्स्नं लोकस्येमं विदर्शय
सत्कृत्य परिपृष्टः स महात्मा रोमहर्षणः
यो मे द्वैपायनप्रीतः कथां वै द्विजसत्तमाः
पुराणं संप्रवक्ष्यामि यदुक्तं मातरिश्वना
सर्गश्च प्रतिसर्गश्च वंशो मन्वन्तराणि च
प्रक्रिया प्रथमः पादः कथायां स्यात्परिग्रहः
एवं पादास्तु चत्वारः समासात्कींर्तिता मया
प्रथमं सर्वशास्त्राणां पुराणं ब्रह्मणा श्रुतम्