सः देवः सोमयागिनं दीक्षितं ब्राह्मणं प्रविश्य तत्र स्थितवान्। अतः तं ब्राह्मणं कदाचित् न निन्देत्, नापि तस्य विषये किञ्चिद् अनर्हं कथयेत्। एवं दीक्षितेषु द्विजेषु भक्तेषु देवः कञ्चनापि न हिंसति। अष्टमं नाम यत् मया ते ‘महादेव’ इति उक्तं, तस्य उच्चारणे तस्य प्रभोः चित्तं निश्चये स्थितम्। अतः महादेवः सोमः एव इति विज्ञायते। महादेवः सोमरूपेण स्मर्यते, औषधीनां गणः तस्य सारः। यः एवं तम् ईश्वरं महादेवम् जानाति, तं महादेवः न हिंसति। एकस्मिनि रात्रौ सूर्यः च चन्द्रः च समागच्छतः। रुद्रः सर्वं नामरूपेण व्याप्य स्थितः। सूर्यस्य प्रकाशेन प्राणीणां नेत्रैः दर्शनं भवति। तस्य इच्छया अन्नं च पेयं च उपयुज्यते। तस्य दृढया शक्त्या सर्वे प्राणी उपधार्यन्ते। यत् प्राणवृत्तिरूपेण प्राणिनां शरीरस्थं तिष्ठति, सः यत् अत्र प्राणीणां उदरे उपयुक्तं अन्नं पेयं च पचति। यानि शरीरस्य अन्तराले विवराणि सन्ति, तानि तस्यैव। वैतान्यदीक्षितानां ब्रह्मवादिनां स्थितिः तत्र एव। यत् अत्र प्राणीषु निश्चयस्य मूलम्, तदपि तत्र स्थापितम्। यत् पुनः पुनः नूतनं जायते, तत् तस्यैव स्वरूपम्। महादेवः चन्द्ररूपेण अमृतस्वरूपः, मलरहितः स्मर्यते। तस्य पत्न्यः सुवर्चला, पुत्रः शनैश्चरः। तस्या पत्न्यः धात्री, पुत्रः उशनाः। तस्या पत्न्यः विकेशी, पुत्रः अङ्गारकः। तस्या पत्न्यः शिवा, पुत्रः मनोजवः। पशुपतेः रूपं द्विजैः अग्निरूपेण स्मर्यते। षष्ठस्य भीमस्वरूपं आकाशरूपेण प्रसिद्धम्। सप्तमं रूपं दीक्षितब्राह्मणरूपेण स्मर्यते। अष्टमं महद्रूपं चन्द्ररूपेण स्मर्यते। एवं तस्य नामरूपाणि सम्यक् उक्तानि। सूर्ये, पृथिव्यां, वायौ, अग्नौ, आकाशे, दीक्षितेषु च तस्य नामरूपाणि व्याप्य स्थितानि। यः तं देवम् एवं नामरूपैः जानाति, तस्य भिमास्यस्य रहस्यं महिमानं मया ते उक्तं। भृगुवंशजा, महादेवस्य देवस्य कथा शृणु। यौ उभौ अत्र सर्वेषां प्राणिनां शुभाशुभफलदौ, तयोः पत्न्या ज्येष्ठा भगिनी श्रीः, या लोकान् उत्पादयति। तस्याः नारायणस्य द्वौ पुत्रौ जातौ—बालः च उन्मादः च। अन्ये पुत्राः तस्याः मनसः जाताः, आकाशे विचरन्ति। मेरुकाले विधातुः च धातुः पत्न्यः स्मर्यन्ते। प्राणः च मृकण्डः च ब्रह्मणः द्वौ नित्यनिधी। तस्य पत्नी धूम्रायाः पुत्रः वेदशिराः जातः।