यदा तैः धर्मादिभिः महर्षिभिः सह सृष्टिः अस्मिन्स्थले कृताः, तदा सः तमसा मितेन आवृतः दुःखेन चाभिहतः। तस्य च पुत्रेभ्यः अन्यः तमसो मितः उत्पन्नः। तदा तस्य प्रकाशः विघटितः सन्, विकल्परूपेण स्थितः। सः स्वदेहं द्विधा विभज्य, अर्धनारीरूपेण अभवत्। सा प्रकृतिः, प्रजाधारिणी, ईश्वरस्य इच्छया सृष्टा। एषा सा ब्रह्मणः पूर्वतनं शरीरं, यत् दिवं व्याप्य स्थितम्। सा देवी, सहस्रवर्षाणि तपः कृत्वा, परमदुष्करं तपश्चर्यां समाचर्य स्थितवती। सः आद्यः स्वयम्भूः मनुरिति कथ्यते। सः मनुः, यो योनिजः न जातः, शतरूपा नाम पत्नीं प्राप्य, तस्य पत्नीत्वं प्राप। कल्पारम्भे प्रथमं संयोगः अभवत्। सः शतधा रूपं धारयन् मनुः, वीराजः पुत्रः इति स्मृतः। वीराजात् पुरुषात्, शतरूपा वीर्या जाता। तस्याः द्वे भाग्यवती सुत्यः, यासां सर्वे प्राणिनः अभवन्। स्वयम्भुवः भगवान् प्रसूतिं दक्षाय दत्तवान्। आकूतौ, ऋचिना मानसपुत्रेण, पुण्ययुग्मं जातम्। दक्षिणायां, यज्ञेन द्वादश पुत्राः जाताः। यमस्य पुत्राः एव यज्ञस्य पुत्राः, तस्मात् ते 'यामा' इति विख्याताः। यामाः, ये प्रथमं विचलन्ति स्म, दिवौकसः इति कथ्यन्ते। तस्यां दक्षः प्रभुः चतुर्विंशतिं कन्याः उत्पादितवान्। सर्वाः ताः पतिव्रता धर्मनिष्ठाः, योगमातरः च आसन्। श्रद्धा, लक्ष्मी, धृति, तुष्टि, पुष्टि, मेधा, क्रिया च—एतानि धर्मस्य पत्न्यः, दक्षपुत्र्यः च आसन्। अवशिष्टाः एकादश कन्याः, नवयौवनाः, सुनेत्राः। सन्नति, अनसूया, ऊर्जा, स्वाहा, स्वधा च तासु प्रमुख्यः। रुद्र, भृगु, मरीचि, अङ्गिरा, पुलह, क्रतु—एतेषु ताः पत्नीत्वेन दत्ताः। सतीं भवाय, ख्यातिं भृगवे, प्रीतिं पुलस्त्याय, क्षमां पुलहाय दत्तवान्। ऊर्जा वसिष्ठाय, स्वाहां अग्नये अर्पितवान्। एते सर्वे महात्मानः प्रजाः उत्पाद्य प्रतिष्ठिताः। श्रद्धायाः कामः अभवत्, लक्ष्म्याः गर्वः पुत्रः। पुष्टि: लाभं सुतं जनयामास, मेधायाः ज्ञानं च विद्या अभवताम्। बुद्धेः विवेकः, जागृति: स्मृति: च जाताः। शान्तेः कुशलम्, सिद्ध्याः सुखम् अभवत्। इच्छायाः हर्षः, सिद्धिदेव्याः अपि। अधर्मात् हिंसा, मायां च दुःखं च मिथ्याचरितम् अभवताम्। मायायाः दुःखद्वयं, दुःखात् रौरवात् पीडा अभवत्। एते सर्वे दुःखानुयायिनः अधर्मलक्षणाः स्मृताः। एवं एषा तामसी सृष्टिः धर्मेण नियता अभवत्।