तेषां तु जीवनार्थं मूलफलशाकैः सह तान् आदाय, येन येन फलेन तृप्तिम् अप्याययन्त। तत्र याः औषधयः, ताः ऋतूनां अनुसारं पुष्पफलसमन्विताः अभवन्। ततः तेषां पोषणाय जीविकायाः उपायम् अकल्पयत्। तस्मात् कालात् आरभ्य कृष्यौषधयः उत्पन्नाः। सः सीमाः संस्थाप्य, तैः अन्योन्यं रक्षणं कृतम्। तेषां रक्षणाय क्षत्रियान् नियुक्तवान्। ब्रह्मणा सत्यम्, यथार्थम्, नित्यं च तेषां स्थापनं कृतम्। ये पृथिव्यां स्थिताः, तैः प्राप्तं विनष्टम्। ये सेवायाम्, गमनाय च रमन्ति। ब्रह्मा प्रभुः तेषां कर्माणि कृत्यानि च न्यग्नीत्। पुनः मोहात् जनाः धर्मं न धारयन्ति। ब्रह्मा बुद्धिमान्, सर्वं यथावत् अवगच्छत्। ब्रह्मा यज्ञं, अध्यापनं, दानं, प्रतिग्रहम् कर्मरूपं न्यग्नीत्। पशुपालनं, व्यापारं, कृषि कर्म च जनानां दत्तवान्। पुनः ब्राह्मणक्षत्रियवैश्यानां सामन्यं धर्मं न्यग्नीत्। प्रत्येकस्य कार्येण जीविकां दत्तवान्। द्विजातीनां यज्ञस्थानं प्रजापतेः वंशस्य स्मृतम्। वैश्यानां मारुतस्थानं स्वकर्मजीविनां च। एते गुणयुक्तानां, यथायोग्यं आचरन्ति, जातिस्थानानि। ततः जातयः संस्थाप्य, आश्रमाः अपि अकल्पयत्। प्रभुः पूर्ववत् चत्वारः आश्रमाः स्थापितवान्। ये स्वकर्माणि कृत्वा आश्रमे निवसन्ति, तेषां फलं उपभवन्ति। ब्रह्मा तेषां धर्मं स्पष्टं व्याख्यातवान्। पूर्वं गृहीत आश्रमः चतुर्वर्णसमन्वितः स्थापितः। अधुना संक्षेपेण व्रतानि, नियमाः च क्रमशः कथयिष्यामि। एवं गृहीतस्य संक्षिप्तः कर्तव्यसमुच्चयः। आचार्यसेवा, भिक्षाटनं च विद्यार्थिनः धर्मः। वने वासिनां सन्ध्याद्वयं, स्नानं, अग्निकर्म च विधीयते। जागरणं, इन्द्रियसंयमः, जीवेषु दया, क्षमा च। एष दशधा धर्मः स्वयम्भुवाः घोषितः। तेषु प्रत्येकस्थाने स्थानं वर्णितम्। तेषां स्थानं तु आचार्यसन्निवासिनां स्मृतम्। गृहीतस्य प्राजापत्यं, संन्यासिनां ब्रह्मलयः। अन्येषां आश्रमस्थानानि ब्रह्मस्थानं एव। पितृणां मार्गाः चत्वारः कथिताः। तेषां पितृमार्गिणां चन्द्रः द्वारम् उच्यते। यदा वर्गधारिणां सत्त्वानि न वर्धन्ते। तदा स्वस्य शरीरेण, स्वात्मनः समाना अभवन्। तदनन्तरं सः मनसः अन्यं सन्ततिं सृजितुम् आरभत। ये धर्मार्थकाममोक्षजीविकानां साधकाः।