स्मृत्याः अनुसारं, कीष्कु इति द्वौ रत्न्यौ चतुश्चत्वारिंशदङ्गुलस्थानि इति प्रसिद्धम्। ततः द्विसहस्रधनुषः प्रमाणेन गव्यूति इति तदा स्थापिता। एतादृशेन व्यवस्थया अत्र ग्रामाणि यथानुक्रमं स्थापितानि। अधुनातनं कृत्रिमचतुर्थदुर्गनिश्चयम् अहं वर्णयिष्यामि। रुचकः प्रत्येकद्वारे अस्ति, कुमारिपुरम् अपि तद्वत्। दशसु मध्ये श्रेष्ठः हस्तस्रोतः, अष्टसु मध्ये नवहस्तः अपि। त्रिविधदुर्गाणि पर्वतदुर्गं, जलदुर्गं, धनुर्दुर्गं च। तस्य व्यासः अर्धयोजनः, तत्राष्टमांशः दीर्घे समाहितः। तद्वत्, तस्य आकृतिः व्यजनवत्, कर्णौ छिन्नौ वा विकृतौ। दिव्यनगरं चतुर्ष्कोणं, प्रशस्तम्, तैः निर्मितम्। तत्र मध्ये लघु, काष्ठरहितं भागः प्रशस्तः। नगरस्य अर्धव्यासः क्षेत्रम्, तदूर्ध्वं पानम्। परमसीमा द्वौ क्रोशौ, क्षेत्रसीमा चतुर्धनुः। ग्राममार्गः विंशतिधनुः, सीमामार्गः दशधनुः। मार्गः निर्बाधः मनुष्याणां, अश्वानां, रथानां, गजानां च। तत्र त्रयो मुख्यमार्गाः, पार्श्वमार्गाः, द्वौ उपमार्गौ च। सहनमार्गः क्रमशः ष्ष्ट्युत्तरषड्विंशतिः, पादचारीमार्गः तद्वत्। एतेषु स्थानेषु स्थापितेषु, पुनः गृहाणि वासस्थानानि च निर्मितानि। तदनन्तरं, तैः आरभ्य निर्माणं, पुनः पुनः विचारितम्। ततः अन्ये अग्रे गताः, तथैव पारं गताः। यथा शाखाः तैः कृताः, ताः शाखाः इत्येव प्रसिद्धाः। अतः ताः शालाः इति स्मृताः, शालस्वभावः तद्वत् स्मृतः। अतः गृहाणि, शालाः, प्रासादाः च तद्वत् नाम्ना निर्दिष्टाः। यदा मधुना सह कल्पवृक्षाः तदा विनष्टाः, तदा त्रेतायां शालानां सिद्धिः अभवत्। अत्र वर्षजलानि भूमौ पतितानि, भूमौ प्रविष्टानि च। अन्यत्र भूमौ न्यूनानि जलानि पतितानि। तस्मात् पुष्पयुक्तानि, मूलफलयुक्तानि, ओषधयः उत्पन्नाः। तथा ऋतौ पुष्पफलयुक्ता वृक्षाः, गुल्माः च अभवन्। त्रेतायाः आरम्भे जनाः ताभिः ओषधिभिः जीवितवन्तः। कालगतिः, त्रेतायुगप्रभावः च, तस्मात् वृक्षगुल्मोषधयः बलानुसारं हृताः। ये जीवाः ब्रह्मणः मनसः उत्पन्नाः, तैः अत्र जन्म कृतम्। ते पुनर्जन्मनः त्रेतायां प्रादुरभवन्। पूर्वजन्मनाः आकारिताः, पुण्यपापयोः विख्याताः। लोभविमुक्ताः, संयताः, तैः पूर्वस्मृतैः सह निवसन्ति। तैः कर्माणि कृतानि, ये तद्व्य weaker, तैः अपि कर्म कृतम्। एवं तेषां परस्परविरोधः, संघर्षः च अभवत्। तदा ते ग्रहीyamाणाः, वज्ररेणुयथा हस्तात् गच्छन्ति, ततः लुप्ताः। पुनः ते फलैः, पुष्पैः, मूलैः च पुनः गृहीतवन्तः।