अनन्तरं तेनैव विधिना तदानीं मैथुनसंयोगः समभवत्। तस्मिन्नकाले ऋतुदर्शनसमये गर्भधारणमपि जातम्। ततः सर्वे ते गृहशब्दिताः वृक्षाः नष्टाः। तस्मिन्नवेक्षणे ये सत्यसंकल्पाः आसन्, ते सिद्धिमवाप्नुवन्। तत्र वस्त्राणि, फलानि, भूषणानि च उत्पन्नानि। महती चिन्ताशक्तिरेव सर्वत्र कोशेषु मधु च जातम्। तेनैव सिद्ध्यनुग्रहेण जनाः रोगरहिताः अभवन्। ततः ते वृक्षान् गृहित्वा बलात् मधु वा मक्षिकाः वा आददन्। इच्छावृक्षाः स्वस्वनाथेन सह इतस्ततः अन्तर्धानं गताः। तया सह तेषां मध्ये द्वन्द्वानि उत्पन्नानि। तैः द्वन्द्वैः पीडिताः ते कदाचित् अक्रन्दन्, कदाचित् आत्मानं आच्छादयन्। ये च पूर्वं यथेष्टं विचरन्तः आसन्, ते पुनः अनाथाः अभवन्। मधुमत्तमशिखरपर्वतसरित्सु च ते विचरन्तः। यथेष्टं यथाकामं समतलविषमभूमिषु अपि। ततः ते ग्रामान् नगराणि च निर्मितवन्तः। तेषां दीर्घता, विस्तीर्णता, अन्तर्गृहव्यवस्था च निश्चिताः। ततो मापनमानानि स्थापिता। दशाङ्गुलानि प्रादेशः इति कथ्यते। तालः मध्ये मापनं, गोकर्णः लघुतमं स्मृतः। रत्निः एकविंशतिः अङ्गुलसंख्यया। किष्कुः द्वे रत्न्यौ, द्विचत्वारिंशदङ्गुलानि। द्विसहस्रधन्वाः गव्यूतिः तदा स्थापितम्। एवं तत्रावसथाः यथायोग्यं व्यवस्थिताः। अधुना चतुर्थं कृत्रिमदुर्गनिश्चितिं वर्णयामि। प्रत्येकद्वारे रुचकं, कुमारिपुरं च तद्वत्। हस्तस्रोतः दशसु श्रेष्ठं, नवहस्तं चाष्टसु। त्रिविधेषु दुर्गेषु—गिरिदुर्ग, जलदुर्ग, धन्वदुर्गेषु। तस्य व्यासः अर्धयोजनः, तस्याः दीर्घे अष्टमांशः स्यात्। तद्वृत्तं व्यजनाकृतिं, छिन्नकर्णं विकृतकर्णं च। दिव्यं नगरं चतुरश्रं स्तुत्यं तैः निर्मितम्। तत्र मध्ये लघु निर्मार्गं काष्ठरहितं च प्रशस्यते। नगरस्यार्धव्यासः क्षेत्रः, ततोऽपि उपरि पानम्। परमसीमा द्वौ क्रोशौ, क्षेत्रसीमा चतुर्धनुः। ग्राममार्गः विंशतिधनुः, सीमामार्गः दशधनुः। निर्बन्धः पुरुषाश्वरथगजेषु अवरोधः नास्ति। तत्र त्रयः मुख्यमार्गाः, पार्श्वमार्गाः, द्वौ चोपमार्गौ। धैर्यमार्गः क्रमशः षट्षष्टिः, पादचारीमार्गः एवम्। एतेषु स्थानेषु स्थापितेषु, पुनः गृहानि वासस्थानानि च निर्मितानि। एवं निर्माणारम्भे सति, ते पुनः पुनः विचारयन्तः योजनां चक्रुः। अनन्तरं अन्ये अपि अग्रे गतवन्तः, तथैव ये परं पारं च गतवन्तः।