शुद्धानि विषयवस्तूनि, यथा शब्दादि, प्रत्येकं पञ्च लक्षणानि धारयन्ति। एवं, यः यः क्रमशः जातः, तैः इयं जगति पूर्णा अभवत्। तेषां अल्पसन्तोषात्, ते तस्मिन संघर्षे विचरन्ति। तानि प्राणिनि, इच्छानुसारं सञ्चरन्ति, मनसः सिद्धिं अन्वेषयन्ति। तदा, युगस्य आरम्भे, कृतयुगे, धर्मः अधर्मः च नासीत्। तत्र चतुर्सहस्राणि वर्षाणि, दिव्यगणनया, आसन्। ततः, यदा जनाः अत्र प्रसिद्धाः अभवन्, ते सहस्रशः गणिताः। पर्वतेषु, समुद्रेषु च वसन्तः, स्थिरनिवासः नासीत्। तेषां कर्मस्व स्वतन्त्रता, सर्वदा हृष्टचित्ताः च। न भयम्, न कठोरता; एषा धर्मस्य प्रवृत्तिः। कालः सम्पूर्णसुखमयः, नात्युष्णः नातिशीतः। ते भूमौ अधःस्थाने ध्यानात् उद्भूताः। तेषां देहाः शौचकर्मनिरपेक्षाः, चिरयौवनयुक्ताः। जन्म रूपं च तुल्यम्, सर्वे मिलित्वा आनन्दम् अनुभवन्ति। सर्वे रूपे, आयुः, कौशलं, कर्म च, भेदरहिताः। न कर्मनुष्ठानम्, शुभाशुभद्वाराणि रुद्धानि। ते परस्परं वसन्ति, रागद्वेषरहिताः। प्रायः सुखिनः, दुःखरहिताः, कृतयुगे जाताः। तेषां निराशानां, विषयसुखम् केवलं मनसा जायते। तदा, न हिंसन्ति, न च साहाय्यं कुर्वन्ति। द्वापरयुगे संघर्षः, कलियुगे च चोरी प्रादुरभवन्। कलिः, गुणकर्मेषु, सर्वाधिकमलिनः इति विद्यात्। कृतयुगस्य चतुर्सहस्राणि वर्षाणि। तानि चतुर्सहस्राणि मानववर्षाणि गणितानि। तदा, यदा कृतयुगः स्वस्य सन्ध्यांशेन समाप्तः, सन्ध्या यदा गताः, तदा सन्ध्याकालः। एवं, कृतयुगे तदा सर्वं लयं गतं। अनन्तरं, कृतयुगेनानन्तरं, तृतीययुगे सिद्धिः प्राप्ता। ताः अष्ट सिद्धयः क्रमशः क्षीयन्ते। सर्वेषु मन्वन्तरेषु, चतुर्वर्णयुगविभागे, कृतसन्ध्या चतुर्थांशेन अल्पकालं अधीनम्। युगधर्माः क्षीयन्ते—तपः, विद्या, बलं, आयुः च। तृतीययुगस्य आरम्भः, हे मुने, अंशतः। चक्रस्य आरम्भे, तृतीययुगस्य आरम्भे, तदा सुखमयम्। यदा तस्य युगस्य सिद्धिः नष्टा, अन्यः सिद्धिः उत्पन्ना। मेघगर्जनात्, पृष्ठविसर्गः आरभ्यते। तदा तेषां प्राणिनां वृक्षाः गृहाणि अभवन्। तेषां तृतीययुगस्य आरम्भे तैः जीवितम्। तदा प्रकृतिः चपला अभवत्, सहसा परिवर्तिता। ततः, युगबलात्, तद् पुनः न भवति।