शृणु, द्विजश्रेष्ठ! इदानीं शुभः वराहकल्पः वर्तमानः अस्ति। तस्य तस्य च कल्पयोः मध्ये स्थितिः अवगन्तव्या। पुनः जनलोकाद्याः सह अन्यः कल्पः आरभ्यते। कल्पान्ते सर्वाणि भूतानि सम्यक् विनश्यन्ति। मन्वन्तरेषु युगसन्धयः अविच्छिन्नाः तिष्ठन्ति। पूर्वकल्पाः प्रक्रियायै संक्षेपेण उक्ताः। अतीते महाकल्पार्धातीतः कल्पः अभवत्। तेषु वर्तमानः प्रथमः कल्पः एषः इति, द्विज, ज्ञातव्यम्। एषः स्थैर्यकालः; ततः अनन्तरं संहरणं स्मर्यते। पूर्वं सह सहस्रैः चतुर्वर्णयुगैः मन्वन्तरैः च कल्पः अभवत्। तदा दिव्यगणाः स्वर्गलोकेषु स्थिताः। तेषां पुण्यात्मनां अष्टाविंशतिः कोट्यः आसीत्। त्रिशत् कोट्यः च, द्विनवति कोट्यः च तदा आसीत्। प्रत्येककल्पे दिव्यगणाः 'देवाः' इति स्मर्यन्ते। देवाः, पितरः, ऋषयः, अमराः च, जातिवर्णातीताः च तदा दिव्यगणाः आकाशे स्थिताः। महाप्रलयसमये सर्वे समत्वं प्राप्तवन्तः। त्रिलोकस्थाः देवाः, रूपनिष्ठाः देवाः, कल्पान्ते स्थिताः देवाः, प्रलयसमये व्याकुलाः भूत्वा महर्लोकं चिन्तयामासुः। सर्वे शुद्धिपूर्णाः मनसैव सिद्धिं प्राप्तवन्तः। ब्राह्मणक्षत्रियवैश्यादिभिः विविधजातिभिः सह, तदा व्याकुलाः जनलोकं चिन्तयामासुः। एवं सहस्रशः देवयुगाः एकस्मात् अन्यं यायुः। कल्पस्थैः सह ते जनलोकं प्राप्तवन्तः। ब्रह्मलोकं गत्वा, यत्र पुनरावृत्तिः नास्ति, ब्रह्मणा समानरूपाः अनुभवाः च प्राप्तवन्तः। ब्रह्मानन्दं लब्ध्वा ब्रह्मणा सह मोक्षं प्राप्तवन्तः। मितिपूजाबद्धाः तदा कालवशेन प्रभाविताः। एवं प्रभाविताः सेवा कुर्वन्ति, तत्रैव हर्षः उत्पद्यते। तैः सह कर्मणि साधनानि च वर्धन्ते। अधिकारनष्टाः स्वधर्मे तिष्ठन्ति। स्वाभाविकसाधनयुक्ताः केवलं स्वात्मनि स्थिताः। व्यक्तिविविधत्वात् तेषां कर्म दृश्यते। मुक्ताः सत्यविदः च प्रकृतिं योगेन ज्ञेयम्। पुनः अभावः उदेति, शान्तानां ज्वलनानामिव। तैः सह महर्लोकः प्राप्तः। गन्धर्वाद्याः, पिशाचाः, मनुष्याः, ब्राह्मणादयः च तदा भूमिवासिभिः सह तिष्ठन्ति। ततः सप्त रश्मयः भूत्वा प्रत्येकः सूर्यः भवति।