सप्तसहस्रवर्षाणि पश्चात् सः पुरुषः अतुल्यः अभवत्। सर्वेषु मन्वन्तरेषु सः ब्रह्म्णः अंशरूपेण जायते। ततः सः काश्यं नाम मत्तकरं पानं अपिबत्, यत् अत्र सुरान्तरं कथ्यते। एतत् काश्यं सुरं मुनिभिः स्मर्यते, काश्यपेषु च काश्यप एव तत्र मुख्यः। दक्षः क्रोधेन तम् शप्तवान्, तेन काश्यपः एवं जातः। तस्मै प्रचेतसः दक्षः ताः कन्याः दत्तवान्। यः कश्चिद् एतां पवित्रां मुनिसृष्टेः वारुणीं कथां वेद, सः पुण्यवान् भवति। यस्यां कथा इयं पठ्यते वा शृणुते वा, सः सर्वपापैः विमुक्तो भवति। ततः दक्षः स्वयम्भुवः आज्ञया सृष्टिकार्ये नियुक्तः। सः प्रथमं मनसः उत्पन्नान् प्रजाः ससर्ज। यक्षान्, भूतान्, पिशाचान्, खगान्, पशून्, मृगांश्च अपि ससर्ज। एतान् महादेवः प्राज्ञः नाङ्गीकृतवान्। ततः सः वीरणस्य पत्न्याः असिक्नीं भार्यां चकार। असिक्न्या एतद् जगत् चराचरं धार्यते। पुरा दक्षः वीरणात्मजां असिक्नीं विवाह्य, सा तम् प्रभुं नद्यः पर्वतान् वनानि च गच्छन्तं पृष्ठतः अन्वगच्छत्। अत्र दक्षः प्रजापतिः द्वितीयः, प्रथमः अन्यत्र स्थितः। तत्र प्रचेतसः पुत्रः दक्षः वीरणात्मजां असिक्नीं विवाह्य, तस्यां प्रजाः उत्पादितवान्। नारदः ब्रह्मणः पुत्रः, देवर्षिभिः सौहृदसंवादेन प्रसिद्धः। तस्मात् परमेश्वरात् काश्यपस्य पुत्रः अभवत्। तस्मात् द्वितीयः काश्यपस्य मानसः पुत्रः जातः। तेन वृक्षस्य पुत्राः हर्यश्वाः नाम जाताः। ततः दक्षः क्रुद्धः शापदाने प्रवृत्तः। ततः दक्षः ब्रह्मणा सह संकल्पं कृतवान्। तस्मात् पुनः नारदः उत्पन्नः, यः शापभयं पश्यति। अहं तेषां प्रजापतेः पुत्राणां सत्यं श्रोतुम् इच्छामि। ते महाबलाः संमिल्य, नारदः तेषां संवादं अकथयत्—यूयं कथं प्रजाः ऊर्ध्वं, अधः, मध्ये च सृजिष्यथ? ते अद्यापि न प्रतिनिवर्तन्ते, यथा नद्यः समुद्रे स्थिताः एव। ततः प्रभुः वैरिण्यां सहस्रं पुत्राणां ससर्ज। पूर्वं उक्तं वचनं नारदेन एव निवेदितम्। भ्रातॄणां मार्गः अवश्यं अनुकरणीयः, अत्र संशयः नास्ति। ते सम्यक् उपदिष्टाः, स्थिरचित्ताः च। अद्यापि ते विस्तारकामाः न प्रतिनिवर्तन्ते। यः प्रमादेन आचरति, सः शीघ्रं नश्यति; बुद्धिमता एतत् न कर्तव्यम्। नारदः अत्र न नश्येत्, सः गर्भे वसतु। ततः दक्षः वैरिण्यां षष्टिं सुप्रसिद्धाः कन्याः ससर्ज। धर्मः, सोमः भगवाञ्, अन्ये च महर्षयः ताः पत्न्यः लेभिरे। एवं सः दीर्घायु, कीर्तिमान्, भाग्यवान्, प्रजापतिः च भवति।