और्वस्य शतं पुत्राः आसन्, तेषु जामदग्निः श्रेष्ठतमः। ऋष्यतरस्य सन्तानेषु बहवः भार्गवाः बहिर्गाः इति विख्याताः। सप्तमः मित्रेयुः, एते एव भार्गवशाखाः विज्ञेयाः। तेषां वंशात् भारद्वाजाः गौतमैः सहिताः उत्पन्नाः। सुरूपा, मारीची, कार्डमी, तथा स्वराट् च एते प्रसिद्धाः। अथर्वणस्य अपि केचन सन्तानाः तत्र जाताः, ये स्वकुलेषु प्रख्याताः। सुरूपायाः बृहस्पतिः, स्वराटः गौतमम् अपि उत्पादयत्। पथ्यायाः धृष्णिः, मानसात् संवर्तः अभवत्। एवं उशिजः, दीर्घतमाः, बृहदुक्तः, वामदेवस्य पुत्रः च उत्पन्नाः। ऋभवः देवयान्तराः रथकाराः देवत्वेन स्मृताः। स्वराट् सुरूपायाम् बृहस्पतिं च गौतमं च अपि जनयामास। आधार्यः, आयुः, धनुः, दक्षः, दमः, प्राणः च तद्वत्। आयास्याः, उतथ्याः, वामदेवाः, उशिजः च अपि। मुद्गलाः, विष्णुवृद्धाः, हरिताः, कपयः च अपि। एते पञ्चदश आङ्गिरसशाखाः विज्ञेयाः। अथ मारीचेरुत्तमां विभागां वक्ष्यामि। मारीचिः सन्तानकामः सलिलानि ध्यायन् आसीत्। स भगवान् तपसा संयतः स्वेनैवात्मना संयोगं चकार। तेषु मनः स्थाप्य स भगवान् एकं सत्त्वं ससर्ज। स मारीचिः तपोनिष्ठः सलिलेषु पुत्रं जनयामास। ततः सप्तसहस्रवर्षाणि स अनुपमः अभवत्। सर्वेषु मन्वन्तरेषु स ब्रह्मणः अंशेन जायते। ततः स काश्यं पानं पपौ, यत् अत्र सुरा इति कथ्यते। काश्यं पानं मुनिभिः स्मृतम्, कश्यपेषु कश्यपः एव। दक्षस्य शापेन कश्यपः तथा अभवत्। तस्मै प्रचेतसः दक्षः ताः कन्याः ददौ। यः एषां मुनिसृष्टिकथां वारुणीमाख्यां वेत्ति, स भाग्यवान्। तस्य पाठेन श्रवणेन वा सर्वपापैः विमुच्यते। ततः स्वयम्भुवाज्ञया दक्षः सृष्ट्यर्थं नियुक्तः। स प्रथमतः मनसः सन्तानान् ससर्ज। यक्षान्, भूतान्, पिशाचान्, विहंगमान्, पशून्, मृगांश्च अपि ससर्ज। एतान् महादेवेन प्राज्ञेन त्यक्तान्। स वीराणपत्नीं असिक्नीं भार्यां चकार। तया सर्वं जगद् चलाचलं धार्यते। प्राचीनकाले दक्षः वीराणस्य कन्यां असिक्नीं विवाह्य, स नद्यः, पर्वतान्, वनानि च चरन् सा पृष्ठतः अन्वगच्छत्। अत्र दक्षः प्रजापतिः द्वितीयः, आद्यः अन्यत्र अस्ति। तत्र प्रचेतसः पुत्रः दक्षः वीराणस्य कन्यां असिक्नीं विवाह्य तस्यां सन्तानान् उत्पादयामास। ब्रह्मणः पुत्रः नारदः देवर्षिभिः सौहार्देन संवादाय प्रसिद्धः।