काव्यस्य प्रभोः कनिष्ठा भगवती कन्या दिव्या जाताऽभूत्। क्रतुः, शुचिः, स्वमूर्धा, व्याजः, वसुदश्च—एते ज्ञायन्ते। एवं द्वादश यज्ञशीलाः भृगवः सुराः कीर्तिताः। तत्र अष्टमे मासे गर्भात् भीषणराक्षसेन सः छिन्नः। प्रचेताः च्यवनश्च कोपात् अशुचीन् नरान् दग्धवन्तौ। आप्रवानः दधीचश्च उभौ पुण्यशीलौ सम्मानितौ। आप्रवानस्य धर्मपत्नी ऋची महाभाग्या नाहुषवंशजा आसीत्। और्वस्य पुत्रः ऋचीकः अग्निसमतेजाः अभवत्। भृगोः हविरपाकरणे उभौ घोरस्वरूपश्च विष्णुतुल्यश्च रूपे उत्पन्ने। रेणुका वीर्येन्द्रसमं जमदग्निं अजनि। और्वस्य शतं पुत्राः, तेषु जमदग्निः श्रेष्ठः। ऋष्यतरस्य वंशे बहवः भर्गवाः बाह्याः प्रसिद्धाः। सप्तमः मित्रेयुः, एते भर्गवशाखाः विज्ञेयाः। तेषां वंशात् भारद्वाजाः गौतमाश्च उत्पन्नाः। सुरूपा, मारीची, कार्डमी, तथा स्वराट्—एते ज्ञातव्याः। अथर्वणः अपि तत्र जाताः स्वकुले प्रसिद्धाः। बृहस्पतिः सुरूपायां जातः, गौतमः स्वराटः। पथ्यायाः पुत्रो धृष्णिः, मानसात् संवर्तः। उशिजः, दीर्घतमाः, बृहदुक्तः, वामदेवस्य पुत्रश्च। ऋभवः दिव्यरथकाराः सुराः इति स्मृताः। स्वराट् सुरूपायां बृहस्पतिं च गौतमं च उत्पादितवान्। आधार्यः, आयुः, धनुः, दक्षः, दमः, प्राणश्च। आयास्याः, उतथ्याः, वामदेवाः, उशिजाश्च। मुद्गलाः, विष्णुवृद्धाः, हरिताः, कपयाश्च। एते पञ्चदश अङ्गिरसां शाखाः विज्ञेयाः। अथ मारीचेरुत्तमां विभागां वक्ष्यामि। मारीचिः सन्तानकामः अप्सु चिन्तनं कृतवान्। स भगवान् तपसा संयतः स्वात्मना आत्मानं योजयामास। ताभ्यः चित्तं संन्यस्य स एकं सत्त्वं ससर्ज। तपोनिष्ठः मारीचिः अप्सु पुत्रं उत्पादितवान्। ततः सप्तसहस्रवर्षाणि सः अतुल्यः अभवत्। सर्वेषु मन्वन्तरेषु सः ब्रह्मणः अंशेन जायते। ततः कश्यम् अपानं पपौ, यत् इह सुरामिति कथ्यते। कश्यं सुरां मुनयः स्मरन्ति; कश्यपेषु कश्यपः एव। दक्षस्य कोपेन शप्तः कश्यपः एवं जातः। तस्मै प्रचेतसः दक्षः ताः कन्याः अददात्। यः एषां मुनिसृष्टेः पावनं वरुणाख्यं चरितं वेद, सः पुण्यभाक् भवति। अस्य श्रवणेन वा पठनात् सर्वपापैः विमुच्यते। दक्षः स्वयम्भुवः आज्ञया स्वयम् सृष्टिकर्म नियुक्तः। सः प्रभुः प्रथमं मानस्यान् प्रजाः ससर्ज।