महादेवः तदा भृगुम् आत्मनः पुत्रं नियुक्तवान्। ततः प्रभुः द्वितीयं शुक्रम् अग्निषु न्यवेशयत्। तस्य जन्म दर्शनात् अग्निः ब्रह्माणम् उवाच। तदा ब्रह्मणा उक्तः सत्यम् अस्तु इति सृष्टेः स्वामी प्रत्युवाच। पुनः षड् वारणानि शुक्रम् ब्रह्मणा लोककर्त्रा निष्पादितम्। तत्र प्रथमः मरीचिः मरीचिभ्यः उत्पन्नः। 'अहं तृतीयः' इति अत्रिः, तस्मात् सः अत्रिः इति स्मृतः। लम्बमानकेशात् जातः सः पुलहः इति स्मृतः। तत्त्ववित् ब्रह्मवादिनः तम् वसिष्ठम् इति कथयन्ति। येन जगतः प्रजा वृद्धिं प्राप्तवत्यः, एते प्रजासृजः इति कथ्यन्ते। अन्ये अपि पितरः इति प्रसिद्धाः महर्षयः। सप्त वर्गाः अपराजिताः सप्तसु लोकेषु कीर्तिमन्तः। पौलस्त्याः, पौलहाः, वसिष्ठाश्च इति प्रसिद्धाः। एते संक्षेपेण ज्ञाताः; पुनः त्रयः अन्ये वर्गाः सन्ति। तेषु यमः देवः यमैः पावनः तेषां राजा। कश्यपः, कर्दमः, शेषः, विक्रान्तः, सुष्रवाश्च, प्रचेता, ऋष्टनेमिः, बहुलः प्रजापतिः च। वालखिल्याः महातपसः कुशकूपेषु महानृषिभिः सह जाताः। अन्ये ब्रह्मर्षिसंघेषु पूज्याः भस्मात् जाताः। द्वौ नष्टौ, अश्विनौ तु सौन्दर्येन प्रसिद्धौ जातौ। अन्ये प्रजापतयः तस्य कर्णयोः उत्पन्नाः। अयनानि, ऋतवः, मासाः, पक्षाः, संधयः च। यद् 'रौद्र' इति उच्यते तत् रक्तम्; रक्तं सुवर्णम् इति स्मृतम्। तस्य रश्मयः रुद्राः, एवं आदित्याः अपि उत्पन्नाः। त्वं ब्रह्मन्, अस्य जगतः मूलम्, ब्रह्मणः जातः। तत्र ब्रह्मा, देवानां गुरु, त्रयस्त्रिंशद्भिः देवैः सम्पूजितः। सर्वे प्रजापतयः सर्वे च तपस्विनः। ते सदा तव वंशवर्धकाः, सदा तव तेजोवर्धकाः। सर्वे मन्त्रबहुलाः प्रजापतेः उत्पन्नाः। नूनं वयं सर्वे च एते तव एव सन्तानाः, भगवन्। पूर्वं मरीचिं सृज्य, देवाः ऋषयः च सृष्टाः। तस्मिन् यज्ञे ये देवाः ऋषयः च, ये केचित्। तव एव रूपेण ते एतानि भूतानि स्थापयन्ति। तदा लोकगुरुः तम् 'परम' इति संबोधितवान्। एते महर्षयः तव वंशे जाताः पुनः—। विस्तारतः क्रमेण आद्यसृष्टेः। हिरण्यकशिपोः कन्या दिव्या नाम्ना विश्रुता। दिव्या भृगवे ब्रह्मविदां श्रेष्ठाय पुत्रम् अदात्। सः शुक्रम् इति शाश्वतः, काव्यः इति अपि नाम्ना ख्यातः। शुक्रस्य भार्या गौरी नाम्नि, तस्याः चत्वारः पुत्राः जाताः।