सृष्ट्यादौ भृगुप्रमुखाः ये उत्पन्नाः त एव ब्रह्मणः वक्तारः न सन्ति। द्विजश्रेष्ठ, रुद्रसहितं द्वादशाः जनाः एकस्मिन्नेव समये जाताः। पूर्वसृष्टौ तौ एव सर्वेषां ज्येष्ठतमौ आस्ताम्। तौ स्वात एव तेजः गृहीत्वा अस्मिन्लोके प्रकाशमानौ सन्ति। तौ प्रजां धर्मं च कामं च महावीर्यसम्पन्नौ धारयतः। ततः तस्मै सनत्कुमार इति नाम प्रतिष्ठितम्। तौ कर्मणा च प्रजया च महानृषिभिः शोभितौ। ततः भगवाञ् असुरान् पितॄन् देवांश्च मनुष्यान् च सृजति। भगवतः कट्याः मनुष्याः, स्फिग्भ्यः असुराः निर्मिताः। अमृतात् देवाधिपः पितॄन् अपि ससृजत्। भगवतः मनसः मनुष्या उत्पन्नाः, पितृवत् महापितरः अपि। यज्ञसिद्ध्यर्थं ऋग्यजुःसामवेदान् ससृजत्। ब्रह्मणः सृष्टिः देवर्षिपितृमनुष्याणां अभवत्। यक्षाः पिशाचाः गन्धर्वाः सर्वाः अप्सराः अपि सृजिताः। भगवता नश्वरं च अनश्वरं, चलं च अचलं च निर्मितम्। एते प्राणी पुनः पुनः उत्पद्यन्ते। तेषां त्रिविधमुत्पत्तिं अविभक्तां पृथग् विदन्ति। ये गुणस्थिताः समदर्शिनः तैः कर्म स्ववर्गे एव घोष्यते। दिवशब्देन भगवता पञ्च सृजिताः। ते रात्रौ न जाताः, पुनः भगवाञ् तेषां संहरति। महतः आरभ्य विशेषान्ताः विकाराः स्वभावतः एव सन्ति। सहस्रशः नद्योऽर्णवाः पर्वताः च सन्ति। अस्मिन्ब्रह्मारण्ये अव्यक्तः ब्रह्मा सर्वज्ञः विचरति। बुद्धिसमूहः अन्तःकरणकुहरसहितः अस्ति। धर्मः च अधर्मः च सुस्पुष्पितौ सुखदुःखफलदौ। एष ब्रह्मारण्यः तस्य ब्रह्मवृक्षस्य। तत्त्वविचारिणः तं आद्यं द्रव्यं प्रकृतिं मायां च वदन्ति। ब्रह्मणः त्रयः आद्याः सृष्टयः अचेतनाः। विभागात् ताः सृष्टयः प्रवर्तन्ते, ब्रह्मा तासां कारणं मन्यते। सृष्टयः अन्योन्यतः उत्पद्यन्ते, कारणं पण्डिता अवगच्छन्ति। दिशः तस्य कर्णौ, पृथ्वी तस्य पादौ; सः अचिन्त्यस्वरूपः सर्वभूतानां प्रेरकः। तस्य ऊरुभ्यः वैश्याः, पादाभ्यः शूद्राः; सर्वाः वर्णाः तस्य शरीरे जाताः। ब्रह्मा स्वयं अण्डात् जातः, तेन लोकाः सृजिताः। ते लोकाः ब्रह्मलोकं प्राप्नुवन्ति, यत्र गमनं नास्ति। ते ब्रह्मसमानाः रूपे च क्षेत्रे च भवन्ति। यथाभव्यम् बलात् आद्यं स्वयमेव विस्तारयति। यथा निद्रायाम् अपि चेतना अचेतनात् उदेति। संहारे तेषां भेदाः निवर्तन्ति, न तु वीर्ययुक्तानां। ये विविधतां पश्यन्ति ब्रह्मलोकवासिनः। ये सिद्धाः समलक्षणाः शुद्धसत्त्वाः निर्मलाः।