ब्रह्मा ब्राह्मणान् प्रति पृथिवीं दुग्धवान्, कुबेरः तेषां वत्सः अभवत्। राक्षसानां कृते च शिरोभाजने पृथिवी दुग्धा, यत्र गुह्यं धनं समुद्पन्नम्। पुनः गन्धर्वैः अप्सरभिश्च कमलपात्रे पृथिवी दुग्धा। तेषां दुहित्रा शुभात्मा वसुरुचिः ऋषिपुत्रः अभवत्। पुनः शैलैः पृथिवी दुग्धा इति श्रूयते। तत्र हिमवांश्च वत्सः, मेरुः महान् पर्वतः दुहिता अभवत्। पुनः वृक्षैः ओषधिभिश्च पृथिवी दुग्धा इति कीर्त्यते। तत्र पुष्पितः शालवृक्षः कामधेनुः, प्रकाशमानः प्लक्षवृक्षः वत्सः अभवत्। सा एव पृथिवी धात्री, विधात्री, धारणी, वसुधरा इति प्रसिद्धा। सा चराचरस्य जगतः आधारः, गर्भः च। सा धनस्य धारिणी इति ‘वसुधा’ इति कथ्यते। तस्मात् ब्रह्मविद्भिः व्युत्पत्त्या ‘मेदिनी’ इति अपि सा कथ्यते। कन्याभावं प्राप्तवती सा ‘पृथिवी’ इति चाभिधीयते। सा आकरवतः राज्ञः नगरैः पुरैश्च भूषिता आसीत्। तत्र द्विजश्रेष्ठ, विन्यः नाम राजा बभूव, यः एवं तेजस्वी आसीत्। स वेदवेदाङ्गविशारदैः ब्राह्मणैः समुपासितः। अन्ये च कीर्तिम् इच्छन्तः राजर्षयः तं समुपजग्मुः। योधाश्च विजयम् इच्छन्तः तं प्रार्थयन्ति स्म। यः कश्चन योधा युद्धाय गच्छन् पृथुं स्तौति, स विजयी भवति इति। वैश्याः अपि तं राजर्षिं व्यापारेषु प्रवृत्ताः समुपजग्मुः। एवं पृथिव्याः विशेषः वत्साः दुहितारः दुग्धं च निर्दिष्टम्। आदौ महात्मना ब्रह्मणा पृथिवी प्रथमं दुग्धा। पुनः स्वायम्भुवे मन्वन्तरे पुनरपि सा दुग्धा। स्वारोचिषे मन्वन्तरे च, तथा च। तत्रापि देवपुत्रेण उत्तमेन पृथिवी दुग्धा। पञ्चमे तामसे मन्वन्तरे, तथा षष्ठे चारिष्टे मनौ, सप्तमे चाक्षुषे मन्वन्तरे, तत्रापि पृथिवी दुग्धा। चाक्षुषमन्वन्तरस्य अन्ते, वैवस्वतमन्वन्तरस्य आगमे, तेषु कालान्तरेषु पृथिवी एभिः दुग्धा इति। एवं अतीतानागतं सर्वं ज्ञातव्यं भवता। पृथोः द्वौ वीर्यशालिनौ पुत्रौ अद्भुतबलसम्पन्नौ जातौ। हविर्धानात् अग्नेः कन्यायां धिषणायां च पुत्राः अभवन्। तेषां मध्ये प्राचीनबर्हिः नाम यशस्वी प्रजापतिः अभवत्। तस्य यज्ञकुशः प्राचीं दिशं प्रावर्तत, तस्मात् सः ‘प्राचीनबर्हिः’ इति अभवत्। तस्य दीर्घस्य तपसः अन्ते सः प्रजापतिः सवर्णायां जातः। तस्य सर्वे पुत्राः ‘प्रचेतसः’ इति विख्याता, धनुर्वेदे च पारंगताः। ते दशसहस्रवर्षाणि सागरे आप्सु स्थिताः। रक्षकेषु न सति, वृक्षाः अनियन्त्रिताः अभवन्, तस्मात् प्रजाः क्षीणाः। वायुः न प्रवाति स्म, आकाशं वृक्षैः आच्छन्नम् अभवत्।