यदि हन्यते यो न सत्त्ववान्, तत्र न पापं नापि किञ्चिद् दोषान्तरम् इति निश्चितम्। यदि त्वं अद्य मम वचनं न करिष्यसि लोकस्य हिताय, तर्हि त्वमेव अत्र स्थित्वा जनान् धारयितुम् अर्हसि। पुनः पुनः जनान् पुनर्जीवय; त्वं तत्र समर्थो न संशयः। यदि कश्चन भीषणः सत्त्वः त्वां हन्तुम् उत्पन्नः, अहं तं निग्रहीष्यामि। एतत् सर्वं, हे राजन्, अहं साधयिष्यामि, नात्र किञ्चिद् संशयः। यथा क्षीरं मन्थनात् सर्वत्र प्रसृतं मम, तथा वेनस्य धनुष्कोट्या पर्वतानां वृद्धिः अभवत्। सा पृथ्वी स्वभावतः तस्य समा विषमा च जाता। पौराणिकेषु देशेषु ग्रामेषु च विभागः अभवत्। पूर्वं चाक्षुषमन्वन्तरस्य मध्ये एषा स्थितिः आसीत्। यत्र यत्र पृथिव्याः समता आसीत्, तत्र तत्र जनानां आहारः मूलफलमात्रम् इति श्रूयते। वेन्यादारभ्य इह लोके एषः सर्वः विकासः अभवत्। पृथुः स्वहस्तेन भूमिं दुहित्वा धान्यं प्राप्नोत्। मुनिभ्यः अपि श्रूयते, भूमिः पुनः दुह्यते स्म। तत्र पात्रं छन्दः आसीत्, गायत्र्यादीनि च सर्वाणि छन्दांसि। पुनः देवानां गणैः पुरन्दरस्य नेतृत्वे, वत्सः मघवान्, दुहिता च तेजस्वी सविता आसीत्। पितृभ्यः अपि श्रूयते, भूमिः पुनः दुह्यते स्म। तत्र वत्सः वैवस्वतः यमः, बलसम्पन्नः आसीत्। पुनः असुरैः अपि भूमिः दुह्यते इति श्रूयते। तेषां वत्सः विरोचनः, प्रह्रादः च महात्मा तत्रासीत्। सर्वे असुराः मायाविनः सन्तः मायया दुग्धम् आसन्। नागैः अपि भूमिः दुह्यते इति कथ्यते। तेषां वत्सः तक्षकः, दुहिता च बलवान् वासुकिः कद्रुपुत्रः आसीत्। तेन तैः तीक्ष्णशरीरैः विषपूरितैः नागैः जीविका लभ्यते। पुनः निधिप्रियाय कच्चकूपे भूमिः दुह्यते स्म। रजतनाभिः मणिधरपिता दुहिता आसीत्। तेनैव तेषां जीवनं सत्येन कथ्यते। ब्रह्मणा ब्राह्मणानां कृते भूमिः दुग्धा, तत्र वत्सः कुबेरः आसीत्। कपालपात्रे रक्षसां कृते भूमिः दुग्धा, तत्र निधिः प्राप्तः। पुनः पद्मपात्रे गन्धर्वाप्सरसोः कृते भूमिः दुग्धा। तत्र वसुरुचिः मुनिपुत्रः शुभ्रः दुहिता आसीत्। गिरिभिः अपि भूमिः पुनः दुग्धा इति श्रूयते। तत्र वत्सः हिमवान्, दुहिता च मेरुः आसीत्। पुनः वृक्षैः ओषधिभिः च भूमिः दुग्धा इति श्रूयते। तत्र पुष्पितशालः कामधुक्, प्लक्षः प्रसिद्धः वत्सः आसीत्। सा भूमिः धात्री, विधात्री, धारणी, वसुंधरा इति कथ्यते। सा एव जगतः अधारः गर्भः च, स्थावरजङ्गमानां आधारभूता इति।