तस्मिन्नेव समये पृथुः यज्ञं कुर्वन् आसीत्। तदा तत्र एव तादृशे काले, सा घटना उत्पन्ना, पुनः मागधः जातः। यदा तत्र सर्वे संजाताः, तदा तेषां मध्ये मागधः अभवत्, तस्मात् सः मागधः इति कथ्यते। सः इन्द्राय दिव्येन विधिना हविर्यज्ञं अकरोत्, ततः सारथिः अपि जातः। शिष्यस्य यज्ञे यत् मिश्रितम्, तत् आचार्यस्य हविर्जयं प्राप्तम्। च यत् क्षत्रियात् ब्राह्मण्यां जातम्, तत् नीचयोनिः अभवत्। एषः सारथेः मध्यधर्मः—क्षेत्रात् जीविकालाभः। हे पृथोः, तव हेतोः, तत्र तौ उभौ महर्षिभिः आहूतौ। एषः कर्म उचितम्, अयं च राजा यथार्हः पात्रम्। वयं स्वकर्मणा देवान् ऋषींश्च तुष्ययामः। केन स्तोत्रेण तम् स्तुवीमहि इति तेजस्विनो द्विजाः पप्रच्छुः। सः बुद्धिमान्, धर्मज्ञः, वाग्मी, युद्धे अजय्यः च। बलवान् पृथुः तानि कर्माणि अनन्तरं अकरोत्। ततः अन्ते पृथुः प्रजापतिः महता तुष्ट्या दानानि अददात्। तस्मात् कालात्, भूपालाः सारथिभिः मागधैश्च स्तूयन्ते। तम् दृष्ट्वा जनाः महर्षयः च परमसन्तोषेण वचः ऊचुः। ततः, हे महाभाग, जनाः वेण्यं प्रति समुत्पेतुः। सः जनैः अनुगतः, तेषां हिताय कर्तुम् उद्युक्तः अभवत्। तदा वेण्यस्य भीतया पृथिवी गावीरूपं गत्वा पलायिता। सा वेण्यस्य भीतया ब्रह्मलोकादिषु लोकेषु गतवती। सः दीप्तैः तीक्ष्णैः शरैः तेजसा च ताम् अन्वधावत्। सा रक्षां न लब्ध्वा, अन्ते स्वयम् वेण्यं प्रति आजगाम। सा वेण्यं प्रति उवाच—"स्त्रियाम् आघातः नाधर्मः अस्ति।" "राजन्, मयि लोका प्रतिष्ठिताः; मया एषम् विश्वम् ध्रियते।" "त्वया मां न हन्तव्या; त्वं शुभकामनया युक्तः।" "युक्तेन उपायेन यः कार्यः, सः सर्वः सिद्ध्यति।" "अहं भूतेषु वत्स्ये; त्वं कोपं संत्यज, महाबाहो।" "भूपते, धर्मं प्रजासु पालय; त्वं तं न परित्यजेत्।" तदा सः धर्मात्मा राजा कोपं निगृह्य पृथिवीं उवाच। "एकस्य वा अनेकस्य वा प्राणिनः वधः पापदः।" "यदि हन्यते अयुक्तः, न पापं न च अनुपातकम्।" "यदि अद्य त्वं मम वचनं लोकहिताय न करोति—" "अत्र एव स्थित्वा त्वं स्वयम् प्रजाः धारय।" "जनान् पुनः पुनः जीवन्तु; त्वं नूनं समर्था, न संशयः।" "तं घोरं जीवमुत्थितं त्वद्वधाय, अहं निग्रहीष्यामि।" "एतत् सर्वं राजन्, अहं साधयिष्यामि—न संशयः।" "यथा मन्थितं दुग्धं मम सर्वत्र प्रवर्तते," "तथा वेनधनुषः अग्रेण पर्वतान् अभिवृद्धवान्।" "सा स्वभावतः तस्मै समाः विषमाश्च अभवत्।" "विभागः अस्ति, प्राचीनानां भूमीनां ग्रामाणां वा।