अत्रेः कुलात् अङ्गो नाम प्रजापतिः अभवत्, स च मृत्योः कन्यायाः सुनीथायाः सुतः। तेन धर्मः परिपालितः, परं पश्चात् लोकेषु कामं प्रति प्रवृत्तः। स धर्ममार्गं विहाय वेदशास्त्रविपरीतं पापे प्रवृत्तवान्। तदा महायज्ञेषु देवा न सोमपानं कृतवन्तः। विनाशकाले तेन क्रूरव्रतम् आचरितम्—"मयि यज्ञाः क्रियन्तां, मयि हविः दत्तव्यम्" इति स घोषितवान्। तदा सर्वे महर्षयः, मरीचिप्रमुखाः, तम् ऊचुः—"मा पापं कुर्याः, एष धर्मः न शाश्वतः। पूर्वं त्वया प्रतिज्ञातम्—'जनाः मया रक्ष्यन्ते' इति।" किन्तु वेनः दुष्टचित्तः, ज्ञात्वापि, हसित्वा अवदत्—"मम शक्त्या, तपसा, सत्येन च, को मया समः पृथिव्यां? सर्वलोकानाम् आदिः धर्माणां च विशेषतः अहम्। यद् इच्छामि सृजामि वा नाशयामि वा, अत्र चिन्तनस्य आवश्यकता नास्ति।" एवं वेनं निग्रहीतुं महर्षयः क्रुद्धाः अभवन्। ते तस्य दक्षिणहस्तं मन्थित्वा सुतोत्पत्त्यर्थं, तस्मात् वीर्यशालिनं पुत्रं पृथुं जनयामासुः। स पृथुः धनुष्कवचधारी, तेजसा दीप्तिमानिव जातः। स वेनपुत्रः पृथुः, क्षत्रियेषु ज्येष्ठः, लोकान् रक्षितवान्। तस्य स्तुत्यर्थं सुताः मागधाश्च कुशलाः उत्पन्नाः। स पृथुः, जनानां जीविकायै, देवेभ्यः ऋषिसंघैः सह, सर्पैः साधुभिः, पर्वतैः, वृक्षैः, ओषधिभिश्च, यथाकामं पयः प्रदत्तवान्, येन ते जीवितम् अलभन्त। एवं तेन महात्मना पृथिवी प्रथमं दुहिता। यक्षराक्षसगन्धर्वाप्सरसां च, यथापूर्वं, स्वस्वपात्रदोहित्रपयांसि जातानि। यथाक्रमं पयःरूपाणि, प्राचीनैः महर्षिभिः विचक्षणैः विचारितानि, तेषां कारणं वद। एवं ब्रह्मन्, एकचित्तः श्रद्दधानश्च भूत्वा शृणु। अयं मार्गः, द्विजश्रेष्ठ, अकृतव्रताय न कदापि वक्तव्यः। एष रहस्यः ऋषिभिः उक्तः; अनसूयवे श्रोतव्यः। ब्राह्मणान् प्रणम्य, कृताकृतस्य शोकं न करोति। पुनः, वेनस्य वामहस्तं महर्षयः कोपात् मन्थित्वा, अतीव लघुं कृष्णवर्णं पुरुषं ससृजुः। तं क्लिष्टं विमूढं दृष्ट्वा, "निषीद" इति ऊचुः। तेन वेनस्य मलात् निषादाः उत्पन्नाः। ते वेनमलजा अधर्मनिष्ठाः ज्ञेयाः। यथा अरणीमन्थनात् अग्निः जायते, तथा क्रुद्धाः ऋषयः पुनः मन्थनम् अकरोत्। पृथोः पाणेः जातत्वात् स पृथु इति कथितः।