धर्मपत्नी लक्ष्म्याः शुभस्मिता कन्या उत्पन्ना अभवत्। उत्तानपादस्य द्वे कन्ये, उभे शुभस्मिते, जाते। ध्रुवः बलवान् दशसहस्राणि दिव्यवर्षाणि व्यतीतवान्। प्रथमत्रेतायुगे स्वायम्भुवस्य पौत्रः प्रादुरभवत्। तस्मै ब्रह्मा तुष्टः, ज्योतिषां मध्ये परमं स्थानं दत्तवान्। तस्य अद्भुतं ऐश्वर्यं महत्त्वं च दृष्ट्वा, तपस्याः शक्तिः, विद्या, व्रतं च—किम् अद्भुतम्! ध्रुवः स्वर्गलोके आसक्तः, तस्य अधिपतिः अभवत्। तेन स्वस्य छायाम् एव सृष्टिं घोषितवान्, या भवनारि नाम्ना विख्याता। छाया दिव्यरूपा, दिव्याभरणैः भूषिता, अभवत्। तया प्राजीनगर्भः, वृषभः, व्र्कः, व्र्कलः, धृतिः च जाताः। इन्द्रः, पूर्वजन्मनि उदारधिया नाम्ना विख्यातः, तस्याः पुत्रः अभवत्। एवं अस्मिन् मन्वन्तरे प्रभुः इन्द्रपदं प्राप्तवान्। रिपुः रिपुंजयात् जातः, वराङ्गी दिवंजयात्। सा पुष्करिणीं, वारुणीं, चाक्षुषमनुं च प्रसूतवती। एतत् विस्तारतः सत्यम् आचक्ष्व, यः तत्त्वज्ञः वाक्येषु। एवं वारुणी स्वपित्रा प्रसिद्धा अभवत्। वीर्यवती कन्यायां, विरजः पुत्र्यां, प्रजापतिः—अग्निष्टुतः, अतिरात्रः, सुध्युम्नः—नवसु पुत्रेषु त्रयः अभवन्। तस्याः ऊरुतः आग्नेया षट् तेजस्विनः पुत्रान् उत्पादितवती। अङ्गात् पुत्रः वेनः, सूनिथाया उत्पन्नः। सन्ततिः कृते ऋषयः तस्य दक्षिणहस्तं मथितवन्तः। तस्य पुत्रः पृथुः, पुरुषत्वेन प्रसिद्धः, उत्पन्नः। स धनुष्कवचधारी, दीप्तिमान् इव जातः। पृथुः वेनपुत्रः, क्षत्रियेषु ज्येष्ठः, लोकान् रक्षितवान्। तस्य स्तुत्यर्थं सुताः मागधाश्च उत्पन्नाः। जनानां जीविकायै, देवैः ऋषिसमूहैः सह, सर्पैः, साधुभिः, पर्वतैः, वृक्षैः, औषधिभिः च, यथाऽभिलषितं दुग्धं दत्तवान्, तेन ते जीवितम् उपजीवन्। एवं तेन महात्मना पृथिवी प्रथमं दुग्धा। यक्षैः, राक्षसैः, गन्धर्वैः, अप्सरसभिः, यथा पूर्वं, तेषां पात्राणि, दुग्धकर्तारः, दुग्धं च—यथायथं दुग्धरूपाणि, ऋषिभिः पूर्वैः विवेचितानि। तस्मात् कारणं वद, यतः त्वं एकचित्तः श्रुत्वा। एषः मार्गः ब्रह्मन्, व्रतान्यपलायिने न कदापि वक्तव्यः। एषः गुह्यः ऋषिभिः उक्तः; अनसूये श्रोतव्यः। ब्राह्मणान् नमस्कृत्य, कृतं वा अकृतं वा न शोचति। अत्रिवंशे प्रजापतिः अङ्गः जातः। प्रजापतिः मृत्युः पुत्र्याः सूनिथायाः जातः।