मधुरात्रेयः सप्त जना इमे चक्षुषः मनु-विच्छेदे अभवन्। अग्निष्टुत्, अतिरात्रः, सुद्युम्नः, शची च—एते नव पुत्राः चक्षुषस्य सन्ति। एते चक्षुषस्य पुत्राः, तत्र षष्ठः सन्ति। विस्तारतः क्रमशः चक्षुष-मनु-विच्छेदे यः वंशः अभवत्, तस्य अन्येषां अपि सत्यं वद। तस्मात् वंशात् वीर्यवान् पृथुः वेनस्य पुत्रः जातः। अत्रिः, प्रजापतिः, उत्तानपादम् आत्मनः पुत्रं अकरोत्। उत्तानपादः अत्रये मनुना स्वायम्भुवपुत्रेण विशेषार्थं दत्तः। ततः षष्ठं संक्षेपेण वर्णयामि, द्विजोत्तम। धर्मस्य कन्या, सूनृता, सुन्दरश्रोणी, प्रसिद्धा अभवत्। सा शुद्धस्मिता लक्ष्म्याः धर्मपत्न्याः उत्पन्ना। उत्तानपादः द्वे कन्ये शुद्धस्मिते उत्पादितवान्। ध्रुवः, बलवान्, दशसहस्रं दिव्यवर्षाणि व्यतीतवान्। प्रथमत्रेतायुगे स्वायम्भुवस्य पौत्रः प्रकटितः। तस्मै ब्रह्मा तुष्टः दिव्यदीप्तीनां मध्ये उत्तमं स्थानं दत्तवान्। तस्य अद्भुतं ऐश्वर्यं महत्त्वं च दृष्ट्वा, तपः-बलं, विद्या, व्रतम् च, अहो! ध्रुवः स्वर्गे आसक्तः स्वर्गस्य अधिपः अभवत्। भगवान् उदाचरितः—स्वस्य छाया सृष्टिः भवति, या भवनारि इति कथ्यते। छाया, दिव्यरूपा, दिव्याभरणैः भूषिता। सा प्राजीनगर्भं, वृषभं, वृकं, वृकलं, धृतिं च प्रसूता। इन्द्रः, यः पूर्वजन्मनि उदारधिया अभवत्, तस्य पुत्रः अभवत्। एवं अस्मिन मन्वन्तरे भगवान् इन्द्रपदं प्राप्तवान्। रिपुः रिपुंजयात् जातः, वराङ्गी दिवंजयात्। सा पुष्करिणीं, वारुणीं, चाक्षुषवंशस्य मनुम् च प्रसूता। एतत् विस्तारतः सत्यं वद, यतः त्वं वक्तृकौशलसम्पन्नः। तस्माद् वारुणी भ्रात्रा प्रसिद्धा अभवत्। वीर्यशालिनी कन्या, विरजः-पुत्री, प्रजापतेः। अग्निष्टुत्, अतिरात्रः, सुद्युम्नः—एते त्रीन् नवसुतानाम् मध्ये। तस्य जंघायाः आग्नेया षड् दीप्तिमन्तः पुत्रान् प्रसूता। अङ्गात् सुनीथायाः पुत्रः वेनः अभवत्। सन्ततिः कृते ऋषयः तस्य दक्षिणहस्तं मथितवन्तः। तस्मै पुत्रं पृथुं उत्पादितवन्तः, यः पुरुषत्वेन प्रसिद्धः। सः धनुष्मान् कवचवान् दीप्तिमान् जातः। सः पृथुः वेनपुत्रः, क्षत्रियश्रेष्ठः, लोकान् रक्षितवान्। तस्य स्तुत्यर्थं सुता मागधा च उत्पन्ना। जनानां जीविकायै, देवैः ऋषिगणैः सह, सर्पैः, साधुभिः, पर्वतैः, वृक्षैः, औषधिभिः च सह, सः यथेष्टं पयः दत्तवान्, तेन ते जीवितवन्तः। एवं तेन महात्मना पृथ्वी प्रथमं दुहिता।