एतेषां देवगणानां प्रत्येकस्य अष्टविधा परिषदिति कीर्त्यते। तत्र श्रोता, चिन्तकः, अनुमन्ता—एते प्रथमा उल्लिखिताः। ततः सुमनाः, प्रचेताः, वनेनः, सुप्रचेताः, विजयः, सुजयः, मनस्युः, उद इत्येते च। एते देवेषु भाव्याः इति प्रसिद्धाः; अधुना पृथुकानां शृणु। सत्कृतः, सत्यदृष्टिः, जिघिषुः, विजयश्च। अधुना लेशान् नामशः वक्ष्यामि; तान् शृणु। ध्रुवः, ध्रुवक्षितिः, अत्युतः, वीर्यवान् च। मनोजवः, महावीर्यः—एतेषु तदा इन्द्रः आसीत्। सुधामा, कश्यपः, वसिष्ठः, विराजः च। मधुरात्रेयः—एते सप्त चाक्षुषान्तरे आसन्। अग्निष्टुत्, अतिरात्रः, सुध्युम्नः, शची—एते नव। एते चाक्षुषस्य पुत्राः, तत्र षष्ठः सन्ति। विस्तारतः क्रमशः चाक्षुषमन्म्वन्तरान्तरे एते उच्यन्ते। तस्मात् उत्पन्नानां अन्येषां च सत्येन वद। यस्य वंशात् महाबलः पृथुः वेनपुत्रः जातः। अत्रिः, प्रजापतिः, उत्तानपादं पुत्ररूपेण स्वीकृतवान्। उत्तानपादः अत्रये मनुना स्वायम्भुवेन विशेषकार्याय दत्तः। अधुना षष्ठं संक्षेपेण वर्णयिष्यामि, द्विजोत्तम। धर्मस्य कन्या सूनृता नाम सुप्रसन्नश्रोणी कीर्तिमती। सा धर्मपत्नी लक्ष्म्याः प्रसूता, शुद्धस्मिता। उत्तानपादः द्वे कन्ये शुद्धस्मिते उत्पादितवान्। ध्रुवः महाबलः दशसहस्रं दिव्यवर्षाणि व्यतीत्य स्थितवान्। प्रथमे त्रेतायुगे स्वायम्भुवस्य पौत्रः प्रादुरासीत्। तस्मै प्रसन्नः ब्रह्मा ज्योतिषां श्रेष्ठतमं स्थानं दत्तवान्। तस्य अद्भुतं ऐश्वर्यं महत्त्वं च दृष्ट्वा—अहो तपसो बलम्! अहो विद्यया! अहो व्रतस्य दृढता!—इति। स्वर्गे रतः ध्रुवः स्वर्गस्येशोऽभवत्। तदा प्रभुः स्वस्यैव छायां सृष्टिरूपेण, भवनारि नाम्ना, प्रकटयामास। छाया दिव्यरूपिणी दिव्याभरणभूषिता आसीत्। सा प्राजीनगर्भं, वृषभं, वृकं, वृकलं, धृतिं च प्रसूता। इन्द्रः, यः पूर्वजन्मनि उदारधियः नाम्ना अभूत्, तस्याः पुत्रः अभवत्। एवं अस्मिन्मन्वन्तरे प्रभुः इन्द्रपदं प्राप्तवान्। रिपुः रिपुंजयात् जातः, वराङ्गी दिवंजयात्। सा पुष्करिणीं, वारुणीं, चाक्षुषवंशजं मनुं च प्रसूता। एतत् विस्तारतः सत्येन वर्णय, यतः त्वं विशारदः। तस्मात् वारुणी भ्रातरि प्रसिद्धिं प्राप्तवती। वीरजसः कन्यायां, प्रजापतेः दुहितरि, महाशक्तियुक्तायां, अग्निष्टुत्, अतिरात्र, सुध्युम्न—एते त्रयः नवसु पुत्रेषु। तस्याः जङ्घायां, आग्नेया षट् तेजस्विनः पुत्रान् प्रसूता।