शृणुत, धर्मज्ञाः, मन्वन्तराणां प्रवृत्तेः पावनां कथां यथाशास्त्रं प्रवदामि। द्वितीये मन्वन्तरे, यत्र पौराणिकः क्रमः निर्दिष्टः, पौलहः, अथर्वरी च सप्तर्षयः स्मृताः। तत्र बृहदुक्तः, नवः, सेतुः, श्रुतः च—एते नव सदा स्मरणीयाः। एते मन्वन्तरस्य मूलभूताः, तेषां सन्ततयः एव प्रजाः अभवन्। मुनयः च देवपुत्राश्च, एषा शास्त्रस्य निश्चयिता संज्ञा। अस्य मन्वन्तरस्य संक्षिप्तं वर्णनं कृतम्, न तु विस्तारतः; शतसंवत्सरैः अपि अस्य सम्पूर्णकथनं न शक्यते। तृतीये चक्रे, उत्तममन्वन्तरान्तरे, सुदामानः च तत्र देवाः आसन्, ये चान्ये नियमपालकाः। सत्यम्, धृतिः, दमः, दान्तः, क्षमः, क्षामः, ध्वनिः, शुचिः—एते द्वादश सुदामानाः संज्ञया विख्याताः। विश्वधा, विश्वकर्मा, मानसः, विराजसः, अवध्यः, अव्रतिः, देवः, वसुः, धिष्ण्यः, विभावासुः, रथोर्मिः, केतुमान्, प्रतर्दनः, सुदनः, वसुदनः, सुमञ्जसः, विशावः—एते द्वादश यज्ञयोग्याः शुभदेवताः कीर्तिताः। तत्र दिक्पतिः, वाक्पतिः, विश्वः, शम्भुः, अश्वः, सदश्वः, क्षेमः, आनन्दः च देवताः आसन्। एते सर्वे उत्तममन्वन्तरे प्रवृत्ताः। अत्र उत्तमस्य प्रजापतेः पुत्राः अङ्गिरसः सुताः अभवन्। एते सप्तर्षयः तदा कीर्तिताः। देवाम्बुजः, अप्रतिमः, गजः इति महातेजसः अपि तत्र आसन्। उत्तममन्वन्तरस्य महात्मनः तेरः पुत्राः अभवन्। उत्तमसृष्टिः स्वरौचिषमन्वन्तरस्य संज्ञया परिगण्यते। चतुर्थे चक्रे, तामसमन्वन्तरे, पुलस्त्यस्य पुत्राः तत्र देवताः अभवन्। तत्र ऋषयः इन्द्रियप्रतिनिधयः अभवन्, इन्द्रियैव तत्र देवतारूपेण स्मृताः। तस्य मन्वन्तरस्य सप्तर्षीणां नामानि शृणुत। अत्रिः अग्निः, ज्योतिधामा भार्गवः। तामसमन्वन्तरे, पौलस्त्य, ऋषयः चैत्यः चान्ये च आसन्। प्रियभृत्यः, परीक्षी, प्रस्थलः, दृढेषुधिः च तत्र प्रवृत्ताः। पञ्चमे चक्रे, स्वरौचिषमन्वन्तरे, अमिताभाः, भूतारयः, वैकुण्ठः, सुमेधाः च आसन्। एतेषां चत्वारः गणाः बभ्रुः, सर्वे महाप्रभासम्पन्नाः। सुमतिः, विरावः, धामा, नादः, श्रवाः च तत्र आसन्। एते अमिताभा देवताः स्वरौचिषमन्वन्तरे विख्याताः। अधृतिः, विधृतिः, दमः, नियमः च अपि तत्र आसन्। एते अभूतयः गणाः इह संज्ञया ज्ञातव्याः। नाथः, विद्वान्, अजेयः, कृशः, गौरः, ध्रुवः अपि तत्र उपस्थिताः। एवं, मन्वन्तरक्रमेण मुनयः, देवाः, प्रजाः च यथाशास्त्रं निरूपिताः, येषां वंशे धर्मः, सृष्टिः, यशः च प्रवहन्ति।