ऋषयः तदा ब्रह्मचर्येण स्थिता ऋणैः सर्वथाऽपि विमुक्ताः अभवन्। ते स्वस्वनियमेन धर्मे स्थित्वा लक्षसंवत्सराणि धर्मनिष्ठा बभूवुः। आश्रमान् स्थाप्य, तेषां चित्तानि स्वर्गे निवेशितानि। त एव प्राचीनदेवाः धर्मे पूर्णतया प्रतिष्ठिताः आसन्। मन्त्रैः तु ते पावनं महर्लोकं समारुह्य गच्छन्ति स्म। तत्रैव संयतात्मानः प्रजाविलयपर्यन्तं तिष्ठन्ति स्म। यदा त्रिषु लोकेषु दिव्यस्थानानि रिक्तानि भवन्ति, तदा तपसा युक्ताः पुनः तानि स्थानानि पूरयन्ति स्म। सप्तर्षयः, मनवः, देवाः, पितरश्च—एषां परम्परा कदापि न भिद्यते, मन्वन्तरान्तेऽपि। सर्वेषु मन्वन्तरेषु प्रजाविलयपर्यन्तं, अतीतानागतांश्च, एषा परम्परा स्वयंभुवेन निर्दिष्टा। एवं प्रजाविलयपर्यन्तं परम्परासंक्रमणं प्रवर्तते। महापुरुषाश्च जनानां चान्ताः केवलं सत्ययुगे एव जायन्ते। सत्ययुगे ते नित्यं तिष्ठन्ति, परन्तु सृष्ट्यावर्तने परिवर्तनसमये, वैराग्येन च विषयत्यागेन केवलं नारायणं प्रविशन्ति। जगति चेतनस्य किंचिदपि क्षणमपि न तिष्ठति, सदा विनाशवृद्ध्याभ्यां प्रवर्तते। तानि सर्वाणि वातनियमानि दृष्ट्वा, व्यासस्य संक्षिप्तव्यापकपद्धत्याः योगेन, दैवीशक्त्या च, यथाक्रमं लोकचक्राणि, देवपतिभिः सप्तर्षिभिः पितृभिः प्रजापतिभिश्च संयोजितानि। ये किर्त्या तेजसा यशसा च पूज्यन्ते, तेषां पुण्यं देवाधिपत्यविस्तारहेतुः स्यात्। एषा परमपारायणं महोत्सवेषु श्रुत्वा दुःखनाशनं दीर्घायुष्करं च स्यात्। एवं संक्षेपेणोक्तेऽपि मया, प्रजापतयः संयुक्ताः सिद्धिं ददातु। किमन्यद् विस्तारतः क्रमशश्च वर्णनीयम्? मन्वन्तरपतयः इन्द्रः च देवश्रेष्ठैः सह, शृणु मे द्विवारं संक्षेपेण प्रवक्ष्यामि। उत्तमः, तामसः, रैवतश्च, अक्षुषश्च। सावर्णिः, रौच्यः, भौतिः, वैवस्वतः च। पञ्च मनवः अतीतानि, मनसः सम्भूताः, शृणु। अधुना स्वारोचिषमन्वन्तरस्य मनून् प्रवक्ष्यामि। स्वारोचिषमन्वन्तरकालान्तरे तुषितदेवाः आसन्। क्रतोः पुत्राः, स्वारोचिषा नाम, तुषितेषु जाताः। चतुर्विंशतिः चन्दजा देवाः तदा स्मृताः। अजा, भगवा, द्रविणः, महाबलिनः; चिकीर्वान् यशस्वी, अंशः च अपि। एते क्रतोः पुत्राः तदा सोमपानं कृतवन्तः। सामञ्जः यशस्वी धर्मात्मा रिपून् दलयिता; अजेयः च महाभाग्यवान्, कनिष्ठः, महाबलः। एते देवाः तदा स्वारोचिषमन्वन्तरकालान्तरे सन्दृश्यन्ते। तत्र इन्द्रः तदा विपश्चित् नाम, लोकेषु प्रसिद्धः। भर्गवः, प्रामः, ऋषभः, आङ्गिरसः च—एवमेतत्।