युगान्ते, मन्तराणां च ब्राह्मणग्रन्थानां रचनाकाराः जन्यन्ते। ये च युगानां विविधशास्त्राणि वेदविद्याश्च रचयन्ति, वैवस्वतान्तरे, प्रतिद्वापरयुगे पुनः पुनः त एव प्रादुर्भवन्ति। सप्तमे द्वापरे, स्वयंभूः वेदान् स्वयमेव विभजितवान्। तृतीयद्वापरे उशना व्यासः अभवत्; चतुर्थे बृहस्पतिः। सप्तमे द्वापरे, इन्द्रः; अष्टमे वसिष्ठः स्मृतः। एकादशे, त्रिवर्षाणि सनाथ्वाजः अनन्तरं प्रादुर्भूतः। पञ्चदशे त्रैय्यारुणिः, षोडशे धनञ्जयः। ऋजीषात् भरद्वाजः, भरद्वाजात् गौतमः उत्पन्नः। हर्यवनात् वेनः स्मृतः, तस्मात् वाजश्रवा उत्पन्नः। तृणबिन्दोः तटजः अभवत्; तृणबिन्दोः पुनः। तस्मात् जातूकर्णः, तस्मात् द्वैपायनः स्मृतः। भविष्यति द्वापरे द्वोणिः द्वैपायनात्। भविष्यति काले, विविधाः शाखाः व्याख्यायः च भविष्यन्ति। तपसा कर्मणा च त्वं प्राप्तवान्, कर्मणा च ते कीर्तिः। अमृतं ब्रह्मणः सारः व्याप्य अस्ति; ब्रह्मैव अमृतं कथ्यते। तस्य महत्त्वेन विस्तारशक्त्या च ब्रह्म इति नाम। नमः तस्मै ब्रह्मणे अथर्वरिग्यजुस्सामसु। नमः तस्मै उत्तमाय ब्रह्मणे, महतां परमार्हस्य रहस्यस्य। प्रादुर्भावेन च क्रियया, मानवस्य प्रयोजनं साध्यते। यदव्यक्तं, अचिन्त्यम्, प्रकृतिः, ब्रह्म, शाश्वतम्। अखण्डं, शुद्धं, अक्षरं, नानारूपं च। कृतयुगे कर्म नास्ति; कथं तत्र अकृतं कर्म स्यात्? श्रवणीयं वा श्रुतं, शुभं वा अशुभं, सर्वं समं। दृष्टं वा श्रुतं वा गन्धितं वा यथा तदा। यदस्य न प्रकाशितं, तद्विचारयितुं कः योग्यः? यदा कश्चित् किञ्चित् करोति, तदा तदात्मन्येव मन्यते। यदा यः किञ्चित् यथा यत्र करोति, तदा। विरक्तं वा अतिक्रान्तं, ज्ञानं वा अज्ञानं, प्रियं वा अप्रियं। ऊर्ध्वं, तिर्यक्त्वं, अधः तस्य अदृश्यकर्मणः एव। प्रत्येकं अनुभवः पुनः पुनः तत्र त्रेतायुगे। ब्रह्मा एतान् उक्तवान् आदौ तस्मिन वैवस्वतान्तरे। एते वै संहिताः, एकदोषः उत्पन्नाः। यानि अतीतानि, तानि पुनः पुनः दृश्यन्ते। प्रतियुगे, तैः शाखाः पुनः पुनः प्रसारिताः। तेषां वंशेषु, शाखाः पुनः पुनः उत्पद्यन्ते। एवं अतीते भविष्यति च तद् अवगन्तव्यं। यानि अतीतानि, तानि वर्तमानान्तरे दृश्यन्ते। पूर्वात् परं ज्ञेयम्, वर्तमानात् उभे। एवं, देवाः पितरः ऋषयः च मनवः च।