ये महात्मानः स्वात्मसंयमं प्राप्ताः, ते न कदापि कोपं कुर्वन्ति, न च तेषां कोपः दृश्यते स्म; एवं स्मर्यन्ते ते आत्मवश्याः। ब्राह्मणक्षत्रियवैश्याः यः सम्यगेकत्वेन स्थिताः, तस्मात् द्विजाः इति उच्यन्ते। यः वेदधर्मं स्मृतिधर्मं च ज्ञानतः वेत्ति, स धर्मवित् इति कथ्यते। गृही गृहधर्मेण पुण्यः कथ्यते, यत् गृहस्थैः एव गृहस्थः पुण्यः इति। यत् यतयः योगाभ्यासेन पुण्यत्वं प्राप्नुवन्ति, तस्मात् यतिः प्रयत्नशीलः पुण्यः उच्यते। अत्र गृही, ब्रह्मचारी, वानप्रस्थः, तथैव यतिः, एते सर्वे धर्मस्य भेददृष्ट्या—"एष धर्मः, एष न धर्मः"—इति विवेकं कुर्वन्ति। अत्र कर्म कुशलं वा अकुशलं, धर्म्यं वा अधर्म्यं इति निर्दिष्टम्। यदा कर्म असम्पन्नं वा अल्पमहत्त्वं वा भवति, तदा तदधर्मः इति निगद्यते। अधर्मः च यः अनिष्टफलदः, सः आचार्यैः उपदिष्टः। ये सम्यगुपेताः, ऋजवः, ते आचार्याः इति कथ्यन्ते। यः शास्त्राणि संग्रह्णाति, सः अपि तस्मात् आचार्यः इति स्मृतः। पत्नी अग्निश्च यत्र संयुक्तौ, तत्र वैदिककर्मणो लिङ्गं द्विविधं स्यात्। सप्तर्षयः अत्र प्राचीनैः अध्यायनानन्तरं वैदिककर्माणि उद्घोषयन्ति। मनुः प्राचीनाचारान् अनुस्मृत्य तान् प्रवदति। एवं बहुविधः धर्मः अत्र सत्पथः इति कथ्यते। ये सत्पुरुषाः मन्वन्तरेषु धर्मे प्रतिष्ठिताः, ये च धर्मार्थं स्थिता इह, ते एव सत्पुरुषाः इति संज्ञायन्ते। यः धर्मः सत्पुरुषैः आचरितः, सः सर्वदा सर्वयुगे युक्तः। सत्पुरुषैः च पुनः पुनः मनुना च आचरितः सः धर्मः। दानं, सत्यम्, तपः, ज्ञानम्, शीलम्, यज्ञः, तीर्थयात्रा, दया—एते गुणाः सत्पुरुषैः, मनुना, सप्तर्षिभिः च आचर्यन्ते। यत् श्रवणात् ज्ञायते, तत् श्रौतं; यत् स्मरणात्, तत् स्मार्तम् इति। अधुना अहम् अत्र धर्माङ्गानि धर्मलक्षणानि च प्रवक्ष्यामि। यथार्थवचनं सत्यम् इति लक्षणम्। तपः तु अतीव कठोरं दुःसहम् इति रूपम्। ऋत्विजः हविश्च संयोगः यज्ञः इति कथ्यते। समदृष्टिः दया इति निर्दिष्टा। वाचा, मनसा, कर्मणा च सहनं तितिक्षा इति स्मृता। परधनस्य अग्रहणं अलोभः इति लक्षणम्। संयमः ब्रह्मचर्यं च अविच्छिन्नम्, एतत् तपः इति कथ्यते। अनृतस्य अनुत्पत्तिः शमस्य लक्षणम्। यः प्रकोपितः अपि न क्रुध्यति, सः आत्मवशः इति विज्ञायते। यः गुणयुक्तेभ्यः ददाति, सः दानस्य लक्षणम्। एतेषु परमं श्रेयः, न्यूनं स्वार्थाय इति। वेदस्मृत्युक्तः धर्मः आश्रमैः कर्मभिः च लक्षणीकृतः। अप्रियेषु द्वेषाभावः, प्रियेषु आनन्दः—एष धर्मः। त्यागः नाम कृताकृतकर्मणां परित्यागः। ये भेदाः दृश्यन्ते, ते जडस्य विकाराः इति। एतानि धर्माङ्गलक्षणानि स्मृतानि सन्ति।