कलियुगस्य अन्ते धर्मस्य प्रतिष्ठायै किञ्चित् जनाः अत्र स्थिता भवन्ति। यथा अग्निना तृणं दग्धं पुनः तापेन जीवति, तथा कृतयुगे जनानां मध्ये कलिजातानां प्रादुर्भावः दृश्यते। एषः प्रवाहः अनवरतः मन्वन्तरान्ते पर्यन्तं प्रवर्तते। प्रत्येक युगे एतेषां त्र्यंशेन क्षयं क्रमशः सम्पद्यते। द्विजश्रेष्ठ, एवं मया युगान्तरप्रवाहः वर्णितः। चतुर्वर्णानां युगचक्रं सहस्रगुणितं एवं भवति। युगान्ते प्राणिनां सरलता मन्दं भवति। चतुर्वर्णयुगगुणनं सप्तत्येकं भविष्यति। यथा एके चतुर्वर्णयुगे यद् यत्र घटते, तथा एव। प्रत्येक सृष्टौ अपि भेदाः तेनैव प्रकारेण उत्पद्यन्ते। एषः सर्वेषां मन्वन्तराणां लक्षणम्। अतः प्राणिनां जगत् स्थिरं न भवति, सदा पतनोत्थानाभ्याम् परिवर्तते। एवं युगलक्षणानि संक्षेपेण उपदिष्टानि। एकेन मन्वन्तरेन सर्वे अन्तरालाः गृहीताः। आगामिनां कृते अपि बुद्धिमन्तः तर्कं योजयन्तु। सर्वे समानमान्याः नामरूपयुक्ताः तिष्ठन्ति। ऋषयः च मनवः अपि सर्वे समानार्थिनः। भगवान् सदा युगस्वभावं यथायोगं स्थापयति। इह युगेषु अस्तित्वं क्रमशः विस्तरेण मया वर्णयिष्यामि। असुरी, नागी, गन्धर्वी, पिशाची, यक्षी, राक्षसी—एते। पिशाचः, असुरः, गन्धर्वः, यक्षः, राक्षसः, नागजः—एते। अष्टानां दिव्यजातीनां उन्नतिः षण्णवति अङ्गुलपरिमाणम्। एषा तेषां स्वाभाविकं मितिः। देवाः असुराः च सप्तसप्ततिः अङ्गुलपरिमाणं इति कथ्यते। कलियुगे अपि देवासुराणां मितिः स्मर्यते। स्वस्य अङ्गुलमित्या पादात् शिरः पर्यन्तं, सर्वेषु युगेषु अतीते भविष्यति च, यः कस्यापि शरीरं पादतलात् शिरः पर्यन्तं नवतितालपरिमितम्। गोः, अश्वस्य, गजस्य, महिषस्य च विविधवर्णानां, गोकर्णस्य उन्नतिः षट्षष्टिः अङ्गुलपरिमाणम्। सहस्राङ्गुलानि, चत्वारिंशदङ्गुलानि विना। एवं मानवशरीरस्य रचना। देवशरीरं अतिशयबुद्धिसम्पन्नं इति कथ्यते। एवं दिव्यमानुषरूपाणि वर्णितानि। गावः, अजाः, अश्वाः, गजाः, पक्षिणः, वृक्षाः च—एते देवस्थानेषु जाताः, तत्र पुनः तानि रूपाणि प्राप्नुवन्ति। तेषां रूपानुसारं मितयः स्थावरजङ्गमयोः। अधुना शेषान्, पुण्यजनान् अपि, अहं वर्णयिष्यामि। एते ब्रह्मणः समानजात्यः उत्पन्नाः, अतः पुण्याः इति कथ्यन्ते।