यदा सहस्रवर्षाणि सम्पूर्णानि भवन्ति, तदा मानवस्य परं आयुः तत्र निश्चितम्। ततः पुरुषाः, क्षत्रियाश्च, सामान्यजनाश्च, क्रमशः ह्रासं यान्ति। कलियुगे तु, जनाः शयनासनभोजनार्थं केवलं जीवितुं प्रवृत्ताः भवन्ति। तस्मिन्काले, धर्महीनाः जनाः उत्पद्यन्ते। शूद्राः ब्राह्मणाचारं गृह्णन्ति, ब्राह्मणाश्च शूद्राचारं आचरन्ति। युगान्ते, एते सेवकाः दीनवत् पाल्यन्ते। युगान्ते, हे द्विजश्रेष्ठ, मायाविदः जनाः भविष्यन्ति। तदा मृगाः बलवन्तः भविष्यन्ति, गोवर्गस्य च ह्रासः स्यात्। महान्धकारे तदा दानमूलं धर्मं दुर्लभं भविष्यति। भूमिः तदा अल्पफलदायिनी स्यात्, क्वचित् तु समृद्धिफलदायिनी अपि। युगान्ते, जनाः केवलं स्वरक्षणे प्रवृत्ताः भविष्यन्ति। युगान्ते, हे द्विजोत्तम, शूद्रानपि सर्वे सम्मान्य भाषन्ते। युगान्ते, स्त्रियः मुक्तकेशाः दण्डधारिण्यः च भविष्यन्ति। कलियुगे, बहवः संन्यासधर्मं गृह्णन्ति। पतिते काले, सर्वे वणिजः भविष्यन्ति। जगत् मिथ्याचारिणां, कूटधर्माचरणां, मृगवेषधराणां च पूर्णं भविष्यति। जनाः परस्परं भिक्षां याचन्ते, हस्तं प्रसार्य। युगह्रासे, न कश्चन प्रतिदानं प्रतिदत्तुं शक्नोति। तदा पृथिवी, विस्तीर्णा भूमिः, शून्या भविष्यति। अन्येषां रत्नचौराः, परदारलोभिनश्च भविष्यन्ति। दुष्टाः विवेकहीनाः, मुक्तकेशाः, दण्डधारिणश्च भविष्यन्ति। शुक्लदन्ताः, कौशलिनो द्यूते, मुण्डितमस्तकाः, काषायवसनधारिणश्च। धान्यचौराः वस्त्रचौराश्च तदा स्युः। ज्ञानकर्मणोः उपशमने, जगत् निष्क्रियं भविष्यति। सततसंपदः, आरोग्यं, सामर्थ्यं च दुर्लभं भविष्यति। दुःखार्दितानां तदा शतवर्षं परं आयुः। एवमेव, यज्ञाः विफलाः, केवलं अधर्मेण पीडिताः। केचन वेदान् विक्रयन्ति, अन्ये तीर्थानि विक्रयन्ति। एवंजनाः तदा कलियुगे समुत्पद्यन्ते। शूद्रजाता राजानः अश्वमेधयागं कुर्वन्ति। तदा जनाः परस्परं हत्वा स्वार्थसिद्धिं प्राप्नुवन्ति। अधर्मनिष्ठया, कलियुगः अन्धकारावृतः उच्यते। तस्मात्, कलिसंप्राप्तौ, आयुः, बलं, रूपं च क्षीयते। युगान्ते, हे द्विजोत्तम, पुण्यजनाः धर्माचरणं कुर्वन्ति। त्रेतायां धर्मः संवत्सरपर्यन्तं तिष्ठति, द्वापरे मासमात्रम्। एषा कलियुगस्य स्थिति, अद्य तस्य संधिकालं शृणु। युगस्वभावेन, अत्र संधिकालाः यथायोग्यं भवन्ति। एवं, युगान्ते संधिकाले संप्राप्ते, सोमवंशे प्रमतीति ख्यातः कश्चन जातः भविष्यति। स पृथिव्यां पूर्णानि विंशति वर्षाणि विचरिष्यति।