मानवगणनया त्रिंशत्कोट्यः वर्षाणि निरूपितानि। तस्माद् अधिकं किञ्चित् द्विसहस्रं वर्षाणां कालः, नूनं न तु न्यूनः। एषः मन्वन्तरस्य कालः सह युगैः सम्यक् वर्णितः। अधुना तृतीयायाः युगस्य शेषं, द्वापरस्य च कलियुगस्य च अवशिष्टं कथयिष्यामि। एते द्वे युगे, क्रमशः आगच्छन्ती, मया तव न पूर्वं उक्ते। तृतीयायाः युगस्य आरम्भे मनुः सप्तर्षयः च सन्ति। पत्न्याः सह सम्बन्धः, अग्निहोत्रयज्ञः, ऋग्यजुःसामवेदसंहिता च स्थापिताः। परम्परया धर्मः, सदाचारस्य लक्षणानि च प्रतिष्ठितानि। सत्यम्, ब्रह्मचर्यम्, शास्त्राध्ययनम्, तपश्चैव—एतैः। तृतीयायाः प्रथमयुगे सप्तर्षिभिः मनुना च तद्वत्। मन्त्राः प्रकटिताः, तारकादिमन्त्रादयः उदाहरणत्वेन। ततः सर्वेषु जीवेषु नानाविधसिद्धयः प्रादुर्भूताः। मन्त्राः पुनः तेषां प्रेरणया प्रकटिताः। सप्तर्षिभिः तान् उपदिष्टाः, मनुः परम्पराधर्मं प्रख्यापितवान्। आयुःनियमात् एते द्वापरयुगेषु अपि प्रवर्तिष्यन्ति। दिव्याः, अनाद्यन्ताः, पूर्वं स्वयम्भुवाः सृजिताः। वेदविधानानि, अर्थे समाना, प्रत्येकयुगे परिवर्तन्ते। शूद्राः सेवा-यज्ञं कुर्वन्ति, द्विजश्रेष्ठाः जप-यज्ञं तु। ते कर्मसु प्रवृत्ताः, सन्ततौ फलवन्तः, समृद्धाः, सुखिनः च। शूद्राः वैश्यान् अनुवर्तन्ते, परस्परं समर्पिताः। मनसाः संकल्पेन, वाचाः, स्वकर्मणा च। आयुः, बुद्धिः, बलम्, सौन्दर्यम्, आरोग्यम्, धर्मः च। ब्रह्मा तेषां वर्णाश्रमव्यवस्थां स्थापितवान्। परस्परसंघर्षात् ते पुनः मनुम् अभ्यगच्छन्। सः ध्यानपूर्वकं शतरूपायां द्वौ पुत्रौ उत्पादितवान्। तस्मात् कालात् आरभ्य राजानः उत्पन्नाः, दण्डधारिणः। तैः, गूढानि पापानि—यानि मानवशासकैः न निगृह्यन्ति—। तृतीयायाम् वर्णविभागः उद्घोषितः। तदा देवैः यज्ञाः प्रवर्तिताः। विश्वभुजा महाबलः इन्द्रः च देवाधिपः सह। सत्यम्, जपः, तपः, दानम्—एष धर्मः तृतीयायाः युगस्य। तदा वीराः, दीर्घायुषः, महाबलवन्तः जायन्ते। पद्मपत्रदीर्घनयनाः, विशालवक्षसः, सुगात्राः च। महाशरधारिणः, सार्वभौमाः च तृतीयायां युगे। परम्परया बाहवः न्यग्रोधः इति कथ्यन्ते; व्यामः न्यग्रोधः इति। समो ऊर्ध्वं च विष्कम्भः न्यग्रोधवृत्तः इति ज्ञायते। एते सप्तरत्नानि सर्वसार्वभौमाणां सन्ति। ध्वजः सप्तरत्नानि च, जडत्वे तु एवं कथ्यन्ते। अश्वः, गजः, तथा सप्तप्रकाराः जीवाः निर्दिष्टाः। चतुर्दश सर्वसार्वभौमाणां निर्धारितानि।