सर्वभूताधिपतये, अनन्तबलपराक्रमाय नमः। गङ्गायै जलप्रवाहाय, आधाराय, गुणस्वरूपिण्यै च नमः। कामाय ते नमः, परमात्मने च नमः। दण्डिनं कालं पाशिनं च तुभ्यं नमः। यदतीतं यद्वर्त्तमानं यद्भविष्यच्च, यच्च स्थावरजङ्गमं— सर्वं तव आशंसामहे; शुभमस्तु, रक्षस्व नः, भगवन्, सौम्यदृष्टये भव। एष सर्वः कार्यविस्तारः भगवता योगमायाबलेन साध्यते। ये तपस्यन्ति, ते त्वां प्रार्थयन्ते— यथा पूर्वं, तथा त्वां द्रष्टुमिच्छामः। दिगम्बराय, घण्टामालाभूषिताय तुभ्यं नमः। निराकाराय, सुन्दराय, विश्वरूपिणे तुभ्यं नमः। सर्वभूतात्मने, गुणशरीराय नमः। नीलकण्ठाय, श्मशानरजःलेपनाङ्गाय च नमः। श्मशाननिलयाय, भूतवेषधराय नमः। सांख्यविद्भिः सर्वभूतात्मा पुरुष इति कथ्यते। मुनिषु त्वं वसिष्ठः, देवेन्द्रेषु वासवः। सर्वसत्त्वेषु त्वं सिंहः, परमेश्वर। यदवस्थितं यद्वा भविष्यति, यथा यथाऽस्ति— सर्वं तव स्वरूपमेव। कामः, क्रोधः, लोभः, विषादः, मदश्च— सर्वं त्वयि प्रतिष्ठितम्। महाप्रलये सम्प्राप्ते, भगवन्, त्वमेव आत्मरूपेण तदुत्पादयसि। तदा तेन वह्निना सर्वे लोका ज्वालाभिः समन्ततः व्याप्ताः स्युः। यानि चान्यानि स्थावरजङ्गमानि भूतानि— सर्वाणि तत्र लीयन्ते। देवाधिदेव, दग्धान् अस्मान् रक्षस्व। महेश्वर, सौम्यदृष्टये त्वां वन्दामः। सहस्रकोटिरूपेषु, शतकोटिरूपेषु च, त्वमेव विराजसे। तदा भगवान् एवमुवाच। ये यथोक्तकर्माणः, दमवन्तः, ध्याननिष्ठाश्च भवन्ति, हे ब्राह्मणाः— ते न कदापि दुःखाय भाषेरन्, किं तु परहितायैव वदेयुः। एवं आचरत; शुभमस्तु। मत्तः सिद्धिं प्राप्स्यथ। भयलोभमोहशोकविनिर्मुक्ताः, तेजसा सह शिरसा प्रणेमुः। शुद्धगन्धोदकेन, कुशपुष्पयुतमिश्रेण, ते अभिषेचुः। विविधगुह्यस्तोत्रैः, मधुरस्वरेण च, स्तुतिं कुर्वन्ति स्म। अर्धनारीश्वररूपिणं, सांख्ययोगप्रवर्तकं च, कृष्णाजिनाम्बरं, नागयज्ञोपवीतं, मृगचर्माम्बरं, विशालपरशुधरं शङ्करं च तं नमस्कृत्य। ते श्रेष्ठर्षयः स्वस्ववर्णाश्रमधर्मेषु प्रवृत्ताः। ततो भगवान् तेषां तपसा प्रीतः— “वरं वृणुध्वं, व्रतान्विताः,” इति प्रोवाच। भृगुरङ्गिरा वसिष्ठश्च, तथैव विश्वामित्रः; मरीचिः कश्यपः, तथा संवर्त्तो महातपाः— ते सर्वे प्रार्थयन्ति, “भगवन्, सेव्यासेव्यो भेदो वक्ति: किं?” इति। भगवानुवाच— “अहं सोमयुक्तः अग्निः, सोमश्च अग्नौ प्रतिष्ठितः।