सूर्यः सर्वतः, दिशासु, ऊर्ध्वे, अधस्तात् च, सम्यक् सर्वं तापयति। स एव समं तमः अपि दिशासु, ऊर्ध्वे, अधस्तात् च नाशयति। तस्य तेजसा सह, सूर्यः स्वैः रश्मिभिः समन्ततः समग्रं जगत् प्रकाशयति। तेषु रश्मिषु सप्त मुख्याः सन्ति, यः सप्तकः ग्रहाणां मार्गदर्शकाः इति स्मृताः। तत्रान्यः रश्मिः विश्रवाः नाम, यः श्रीमतां धर्मिणां च श्रेष्ठः। तत्र सुषुम्णा इति एकः सूर्यरश्मिः अस्ति, यः चन्द्रस्य क्षयकाले तं पुष्णाति। हरिकेशः अग्रे स्थितः, स ताराणां प्रजापतिः इति कथ्यते। विश्रवाः पृष्ठतः स्थितः, स शुक्रस्य मूलं पण्डितैः ज्ञायते। षष्ठः रश्मिः अर्वावसु नाम, स बृहस्पतेः आदिः। एवं सूर्यस्य शक्त्या एव ग्रहाः, नक्षत्राणि, तारा इत्यादयः सन्ति। तेषां चिह्ननात् एव तानि 'नक्षत्राणि' इति कथ्यन्ते। सूर्यः नक्षत्रकर्त्ता सन्, तेषां प्रदेशान् नियच्छति। तानि आकाशे यतः चरन्ति, तस्मात् 'तारकाः' इति कथ्यन्ते; शुक्लत्वात् अपि तानि 'तारकाः' इति स्मृतानि। सूर्यतेजः निरन्तरं ग्रहीत्वा, तपस्विनां तपांसि अपि तिष्ठन्ति। स अपि आपां तेजः आदत्ते, अतः स 'सविता' इति प्रसिद्धः। स शुक्लत्वे, अमृतत्वे, शीतलत्वे च अनुभूयते। स शुभे, रजतसदृशे, वर्तुले पात्रे दीप्त्या प्रकाशते। सूर्यस्य मण्डलं घनं तेजसा, शुक्लवर्णं च। सर्वेषु मन्वन्तरेषु तारा, सूर्यः, ग्रहाः च परस्परं आश्रिताः भवन्ति। सूर्यः स्वं सूर्यलोकं प्रविशति, चन्द्रः अपि चन्द्रलोकं एव प्रविशति। जयिवः बृहस्पतिः, लौहितः लोहितः, बौधः बुधः, स्वर्भानुः स्वर्भानुः स्वस्थाने प्रतिष्ठितः। हे पुण्यश्लोके, एतानि सर्वाणि ज्योतिष्काणि गृहाण। एतेषां स्थानानि अत्र भूतसंहारपर्यन्तं तिष्ठन्ति। पुनः गर्विताः दिव्यानि स्थानानि अधिगच्छन्ति। अस्मिन्मन्वन्तरे ग्रहाः 'वैतानिकाः' इति विख्याताः। ज्योतिषामध्ये धर्मसुतः, सोमः, वसुः च देवताः मत्वाः कथ्यन्ते। महातेजाः देवः, अग्नेः पुत्रः, दिव्याचार्यः स्मृतः। शनैश्चरः विकृतः, स संज्ञायाः विवस्वतः च पुत्रः। ऋक्षनामकाः तारा दक्षस्य कन्याः स्मृताः। गर्विताः सोम, तारा, ग्रह, सूर्येषु गणिताः। विवस्वतः सहस्रांशोः निवासः शुक्लः अग्निमयः च। रमणीयः पञ्चरश्मिः यस्य गृहं आप्यम् अन्धकारमयं च। भौमस्य नव रश्मयः यस्य वासः लौहमयः रक्तवर्णः च। मन्दायाः अष्ट रश्मयः, तस्य स्थलं कृष्णं लौहमयं च। सर्वाणि तारा लौहमयानि ज्ञेयाः, तेषां रश्मयः हस्तमयाः। ताः घनाः आप्यमयाः च, कल्पादौ सृष्टाः इति विज्ञेयाः। सवितुः अक्षः नवसहस्रयोजनपरिमितः इति कथ्यते। चन्द्रस्य विस्तारः सूर्यस्य द्विगुणः इति श्रूयते। पृथिव्याम् छायां गृहित्वा, वर्तुलं रूपं निर्मीयते।