वर्षास्व ऋतुशरदि च, स सूर्यः चत्वारि धाराः स्रवति। तत्र इन्द्रः, धाता, भागः, पूषा, मित्रः, ततः वरुणः च यमः च उक्ताः। माघमासे वरुणः, फाल्गुनमासे पूषा, ज्येष्ठे इन्द्रः, आषाढे सविता सूर्यः, अश्वयुजमासे पार्जन्यः, कार्तिके त्वष्टा सूर्यः इति मासानुसारं देवता सूर्यरूपेण प्रकटन्ते। सूर्यस्य कार्ये वरुणस्य पञ्चसहस्र किरणाः, धातुः अष्टसहस्र, शतक्रतुः नवसहस्र, सित्रः सप्त, त्वष्टा अष्ट किरणाः प्रकाशन्ति। विष्णुः भूमौ षट्सहस्र किरणैः दीप्तिमान् अस्ति। वर्षास्व ऋतु सूर्यः श्वेतवर्णः, शरदि पाण्डुवर्णः अस्ति। एवं ऋतुषु सूर्यस्य वर्णाः वर्णिताः। सूर्यः त्रैधामृतं न ददाति, अमृतमध्ये अपि। ऋतूनाम् आगमनेन तद् जलप्रवाहः, शीतः, उष्णता च विभज्यते। नक्षत्राणां, ग्रहाणां, चन्द्रस्य आधारः गर्भः च सूर्यः। नक्षत्राणां नाथः सोमः, ग्रहाणां राजा सूर्यः। अग्निः सूर्यः उच्यते, आपः चन्द्रः इति। स्कन्दः देवसेनापतिः, भूमिपुत्रः ग्रहः अपि। रुद्रः वैवस्वतः, यमः स्वयमेव प्राणिनां अधिपः। द्वौ महाग्रहौ, देवासुराचार्यौ, दीप्तिमन्तौ। त्रिलोक्याः सर्वस्य उत्पत्तिः सूर्ये, न संशयः। रुद्रः, उपेन्द्रः, इन्द्रः, सोमः, ब्राह्मणश्रेष्ठः, दिवौकसः—सर्वेषां अधिपः परमात्मा, जगद्गुरुः, प्रजापतिः। तस्मात् सर्वं उत्पद्यते, तस्मिन्नेव सर्वं विलीयते। ब्राह्मणाः, जानीत, सूर्यग्रहः तेजस्वी, विश्वविद्यः। क्षणाः, मुहूर्ताः, दिनानि, रात्रयः, पक्षाः—सर्वं सूर्येण एव। सूर्यविना कालगणना न स्यात्। ऋतुव्यतिरेकेण पुष्पाणि, मूलानि, फलानि न स्युः। स्वर्गे भूमौ च प्राणिनां कर्मनाशः स्यात्। स एव कालः, अग्निः, द्वादशरूपः प्रजापतिः। स दीप्तिपुञ्जः, तमःनाशकः, सर्वलोकव्यापकः। स सर्वं पार्श्वे, उपरि, अधः, सम्यक् तापयति। स तमः सर्वत्र समं नाशयति। सूर्यः किरणैः सर्वं जगत् सर्वतः प्रकाशयति। तेषु सप्त किरणाः श्रेष्ठाः, ग्रहाणां नेतारः। अन्यः विश्वश्रवा, श्रेयांसां धर्मिष्ठानां श्रेष्ठः। सुषुम्णा सूर्यकिरणः, यदा चन्द्रः क्षीयते, तदा तं पोषयति। हरिकेशः अग्रतः, तारा-प्रजापतिः कथ्यते। विश्वश्रवा पृष्ठतः, शुक्रस्य उत्पत्तिः बुधैः ज्ञायते। षष्ठः किरणः, अर्वावसु, बृहस्पतेः उत्पत्तिः। एवं सूर्यस्य शक्त्या ग्रहाः, नक्षत्राणि, तारा च स्थिताः।