असङ्गः स सुवर्णमयो दिव्यश्च रथः, वातवेगयुक्तैः अश्वैः संयुतः, तेजोमयः सूर्यस्य रथः दृश्यते। स रथः स्वरूपेण वरुणस्य रथसमानः कथ्यते। एवं सूर्यरथस्य अङ्गानि निर्दिष्टानि सन्ति। दिवा अस्य एकचक्रस्य सूर्यरथस्य नाभिः इति कथ्यते। एष एव रथपीठम्, तस्य द्वौ युगौ अयनद्वयं—उत्तरायणं दक्षिणायनं—इति। अक्षः धुरः उच्यते, युगं नालः, क्षणः स्तम्भः इति निगद्यते। रजन्येव अस्यावरणम्, धर्मो ध्वजः, ध्वजः चोर्ध्वं प्रतिष्ठितः। छन्दांसि सप्त अश्वरूपेण युक्तानि, वामभागे युगं वहन्ति। पङ्क्तिः, बृहती, उष्णिक् इति सप्तमं छन्दः निश्चितम्। सहचक्रेण परिभ्रमन् अक्षः भ्रमति; सहाक्षेण ध्रुवः अपि भ्रमति। एवं नियतेन प्रयत्नबलात् अस्य रथव्यवस्था जाता। तेन तेजस्वी देवः तरणिः गगने शीघ्रं विचरति। ध्रुवे तौ रश्मी भ्रमतः, यथा युगपद् चक्रद्वयं। रथस्याक्षान्ते दक्षिणदिशि स्थिते। तौ रश्मी ध्रुवं परितः भ्रमन्तं अनुवर्तेते। यथा स्तम्भे बद्धः रज्जुः सर्वदिक् भ्रमति, तथैव दक्षिणदिशं भ्रममाणः स सूर्यः वर्तुलानि करोति। ध्रुवेण बद्धौ तौ रश्मी सूर्यं नेतः। तयोः मध्ये सूर्यः वर्तुलानि निर्माय भ्रमति। यदा ध्रुवेण विमुक्तः, तदा पुनः ताभ्यां रश्मिभ्यां वेगेन वर्तुलानि व्याप्न्वन् शीघ्रं गच्छति। एवं सूर्ये गन्धर्वाः, अप्सरसः, प्रमुखाः, सर्पाः, राक्षसाश्च निवसन्ति। धाता, अर्यमन्, पुलस्त्यः, पुलहः, प्रजापतिः, रथकृत्, रथौजा, यक्षाश्च विज्ञायन्ते। रक्षः, हेति, प्रहेति, यातुधानाश्च कीर्त्यन्ते। मित्रः, वरुणः, महर्षिः अत्रिः च नाम्ना निर्दिष्टाः। द्वौ राक्षसौ, पौरुषेयास्त्रं च स्मृतम्। रथचित्रः, अन्यश्च नागसाक्षकः इति प्रसिद्धः। पुनरपि अन्ये देवताः सूर्ये निवसन्ति। इलापत्रः, सर्पः शङ्खपालौ च, प्रम्लोचा, अनुम्लोचा इत्येतौ अपि प्रसिद्धनामा। एष समूहः सूर्ये, दिवि च स्वर्गलोके च निवसति। पर्जन्यः, पूषा, भारद्वाजः, गौतमः च तत्र सन्ति। विश्वाची, घृताची शुभलक्षणे अपि तत्र गण्ये। श्चेनजित्, सुषेणः, सेनी, ग्रामणी इत्येतौ। एते सर्वे सूर्ये आश्यिनकार्तिकयोः मासयोः सदा निवसन्ति। अंशः, भगः, कश्यपः, क्रतुः च तत्र वर्ण्यन्ते। चित्रसेनः गन्धर्वः, ऊर्णायुः अपि तत्र। तार्क्षः, अरिष्टनेमिः, सेनानी, ग्रामणी, सहे, सहस्य—एते सर्वे सूर्ये निवसन्ति। एवं भगवतः सूर्यस्य दिव्यरथः, तत्र स्थिताः सर्वे देवाः, गन्धर्वाः, ऋषयः, सर्पाः, राक्षसाश्च, तेजसा गगनं व्याप्य भ्रमन्ति।