यथा, तस्य मार्गेण गतिः समं विषमं च प्रवर्तते, तथैव सः अगस्त्यः तेषां उपरि शीघ्रतया सञ्चरति। सः पथः दक्षिणेन भुजगस्य, उत्तरतः च लोकालोकस्य अस्ति। यावत् सूर्यतेजः पृष्ठतः प्रकाशते, तावत् अग्रे प्रकाशयति। तत्र पर्वतः दशसहस्रयोजनायाम् उन्नतः दृश्यते। तत्रैव तारा, चन्द्रमा, सूर्यः, ग्रहाः, नक्षत्राणि च सन्ति। एष एव लोको व्याप्तः, तस्मात् परं प्रकाशः नास्ति। लोकालोकः तस्मात् प्रतिष्ठितः, यतः सः सूर्यं परिवेष्टयति। तत्र ऋषयः प्रातःकालं रात्रिं च विदुः, तस्मात् प्रातरुत्तरे कालः दिन इति कथ्यते। प्रजापतेः आज्ञया, तत्र पापकृतः प्रेताः शप्ताः सन्ति। त्रिंशत् लक्षाणि मन्देहानां दैत्यानां नाम्ना कथ्यन्ते। ते दुष्टाः सूर्यं ज्वलन्तं भक्षितुम् इच्छन्ति। तदा ब्रह्मा, देवाः, श्रेष्ठब्रह्मणाः च, गायत्रीं ओंकारेण ब्रह्मणः सारेण शक्तिं ददुः। पुनः, महातेजस्वी महाबलश्च सः, वालखिल्यैः ऋषिभिः सह स्वतेजसा दीप्तिमान् अभवत्। एकः मुहूर्तः त्रिंशत् कलाभिः युक्तः, तथा त्रिंशत् मुहूर्तैः दिनरात्र्यौ सम्पूर्णे भवतः। दिनस्य भागैः क्रमशः दिनवृद्धिः क्षयश्च जायते। यदा सूर्यः प्रथमकला तृतीयं मुहूर्तं अतीत्य गच्छति, तस्मात् प्रातःकाले त्रयः मुहूर्ताः संगवः इति कथ्यन्ते। ततः मध्यान्हे तस्मिन्नेव काले अपराह्णः नाम भवति। अपराह्णात् परं सायाह्नः कालः स्यात्। दशमः पञ्चमश्च मुहूर्तौ विषुवति दिनस्य निर्धारकौ स्तः। दिनः रात्रिं ग्रसति, रात्रिः च पुनः दिनं ग्रसति। चन्द्रमा दिनरात्र्योः कलाभागं समं भुङ्क्ते। मासः द्वाभ्यां पक्षाभ्यां भवति, ऋतुः द्वाभ्यां मासाभ्यां। निमेषः, विद्युत्, तथा पञ्चदश काष्ठाः सन्ति। सप्त सप्त च द्वौ च, एवं सप्तत्रिंशत् मात्राः सन्ति। विद्युतः चतुर्सहस्राष्टशतानि सन्ति। केचित् चतुश्चत्वारिंशदधिकद्विशतं विद्युतः इति वदन्ति। पञ्च विभागाः संवत्सरादयः चतुर्भिः मनुभिः विनिर्णीताः। प्रथमः संवत्सरः, द्वितीयः परिवत्सरः, पञ्चमः वत्सरः नाम, एषः कालः युगैः सह गण्यते। अत्र सहस्राष्टशतत्रिंशत् सूर्यस्योदयाः सन्ति। सूर्यस्य त्रयश्चत्वारिंशदधिकत्रिशत् पञ्चवर्षाणि च। एकषष्टिः दिनरात्र्यौ एकस्य ऋतोः गणना। एषा चित्रभानोः मितिः, सा सौरवर्षरूपेण विज्ञेया। एते चत्वारः प्रमाणाः येन पुराणेषु निश्चितिः सिध्यति। तस्य त्रयः शिखराः नभः स्पृशन्ति इव दृश्यन्ते। एकः पथस्य विस्तीर्णः, तस्य विस्तारः अपि एवं वर्ण्यते।