निःसन्देहं, मुनयः, राक्षसराजस्य नगरं कुम्भिलस्य च खरस्य च नगरं तृतीयस्थले विद्यमानं नीलभूमौ आसीत्। तत्र हेमक नाम्नः सर्पस्य पाण्डुरकस्य च नगरं आसीत्। नेडकस्य नागाधिपतेः विशालाक्षस्य च प्रासादः तत्र दृश्यते। गजकर्णस्य नगरं कुञ्जरस्य च ग्रामः तत्र स्थितः। मुञ्जस्य लोकनाथस्य वृकवक्त्रस्य च निवासः तत्र आसीत्। चतुर्थाधःस्थले वैनतेयस्य नगरं तत्र प्रतिष्ठितम्। तत्रैव विरोजनस्य, दानवानां सिंहस्य, नगरं तथा विद्युज्जिह्वस्य, राक्षसाधिपतेः नगरं विद्यमानं आसीत्। किमीरस्य सर्पस्य स्वस्तिकस्य जयस्य च नगरं तत्र दृश्यते। पंचमस्थले, यः सदा शिलासंकट इति प्रसिद्धः, सुपर्वणः पुलोमनः महिषस्य च नगरं तत्र स्थितम्। सुरमायाः पुत्रः शतशीर्षः तत्र हर्षपूर्णः वसति। एवं नागदानवराक्षसानां सहस्रशः नगराणि तत्र सन्ति। सप्तमे प्रदेशे, पाताल इति पश्चिमे अन्त्ये, असुरैः विषधरैः च सुरशत्रुभिः तुष्टैः पूर्णः अस्ति। दितेः पुत्रैः महानगरैः तथा दैत्यदानवैः भीमनगरैः समाकीर्णः अस्ति। पातालस्य अन्ते, ब्राह्मणश्रेष्ठ, बहुयोजनपर्यन्तं विस्तीर्णः, शुद्धशङ्खवर्णः नीलवस्त्रधरः महाबलः कश्चन तत्र स्थितः। स सुवर्णशृङ्गः शुद्धः दीप्तमुखः तेजस्वी च। ज्वलन्ति जिह्वामालया अग्निशिखाभिः स्फूर्तिमान्। सहस्राक्षः द्विगुणाक्षसमन्वितः स्फुरति। मालया अक्षाणां, यास्याः मल्लिका चन्द्रसमानः प्रभा, स अलङ्कृतः। उत्तुङ्गः विशालदेहः शय्यायां उपविष्टः दृश्यते। महाभुजैः महावर्तैः महाज्ञैः महात्मभिः सर्पैः सह सन्नद्धः। सर्वनागानां राजा शेषः अनन्तः महातेजस्वी तत्र विराजते। एवं सप्त अधःस्थलानि रासातलाख्यानि वर्णितानि। तस्यातीतं प्रदेशं दृष्ट्वा न शक्यते, सिद्धैः अपि दुर्गमं। पृथिव्याः जलस्य अग्नेः वायोः आकाशस्य च तत्र प्रदेशः अस्ति, द्विजश्रेष्ठ। अधुनाऽहं सूर्यचन्द्रयोः गतिं विस्तरेण कथयामि। तयोः प्रभया दीप्त्या च तौ स्ववृत्तैः सहोन्नतौ सन्ति। पृथिव्याः अर्धं अन्यत्र बाह्यं इति गण्यते। स्वर्गः पृथिव्याः परिधेः तुल्यः इति गणितः। सूर्यः प्रकाशस्य स्रोतः, पृथिव्यां उद्गच्छति इति स्मृतः। 'मही' इत्येतत् पृथिव्याः तत्त्वं अस्मिन प्रदेशे निर्दिष्टम्। सूर्यवृत्तस्य योजनसंख्यां शृणु। तस्य व्यासः त्रीगुणः तस्य विस्तारे, वृत्तस्य परिधिः तत्समं माप्यते। पृथिव्याः योजनसंख्यां मम वक्ष्यामि। एवं इह पुराणे विस्तारः गणितः।