ततः तस्य पार्श्वे महद् अस्ति पर्वतम्, सुमहान् नाम, यस्य शिखरेषु बहुधा स्रोतांसि प्रवहन्ति। तस्माद् एव वर्षाकाले सर्वेषां भूतानां कृते वर्षा उत्पद्यते। दिवि रेवती नाम नक्षत्रम् अस्ति; तत्रैव प्रजापतिना विधिः प्रतिष्ठापितः। एतेन कारणेन तत्र पूर्वजनाः कृष्णवर्णाः अभवन्। तस्य पार्श्वे अम्बिकेयः नाम दुर्गपर्वतः, महाशिखरयुक्तः, स्थितः। तत्र केसरि पर्वतः, पद्मैः शोभितः, यस्मात् प्राणिनां पतिः वायुः उत्पद्यते। द्वितीयं तत्र स्रोतम् सुकुमारः इति प्रसिद्धम्। तस्य पुण्यवर्षा कुसुमोत्तरा इति ख्याता। तस्य द्वीपस्य प्रमाणं, तस्य च दीर्घता विस्तृतिश्च निर्दिष्टे। तत्र शाकः नाम महोन्नतः पर्वतः अस्ति, यस्य निवासिनः अतीव पूज्याः। तत्र च महान् पुण्यश्च नद्यः, सप्त च गङ्गायाः रूपाणि सन्ति। ताः इक्षु, वेणुका, गभस्ति, तथा सप्तमी इति सप्तमी सप्तमीति कथ्यन्ते। ताः सहस्रशः सन्ति, यतः इन्द्रः वर्षां करोति। ताः परमपावनाः नद्यः गणयितुं शक्याः। सः द्वीपः शाल्मलिवृक्षवत् विस्तीर्णः, चक्राकाररूपेण व्यवस्थितः। सः नानाविधानां धातूनां समृद्ध्या, रत्नैः प्रवालैः च भूषितः। सर्वतः पुष्पफलवृक्षैः समृद्धः, धनधान्यसम्पन्नः। शाकद्वीपस्य विस्तारः सर्वतः समः। तत्र सप्त प्रदेशाः सन्ति, ये सर्ववर्णाश्रमजनैः पूर्णाः। ते धर्मनिष्ठया परमं सुखमाप्नुवन्ति। तेषां स्वाभाविककालपरिणामं विना न किञ्चिद् विपर्ययः भवति। ते स्वस्वकर्मणा धर्मज्ञानात् परस्परं रक्षन्ति। एवं शाकद्वीपवासिनां चरित्रं श्रोतव्यम्। तस्य बहिः पुष्करद्वीपेन परिवृतः क्षेत्रः, तस्य च बहिः क्षीरसमुद्रः स्थितः। पुष्करे एकः एव दिव्यः पर्वतः, महाशिलामयः, विराजते। तस्य द्वीपस्य पूर्वभागे चित्रशाणुः नाम महान् पर्वतः स्थितः। सः पृथिव्याः तलात् चतुस्त्रिंशत्सहस्रयोजनानि उन्नतः, सागरतीरे नूतनचन्द्रस्य सदृशः शोभते। सः समन्तात् समविस्तीर्णः, परिपूर्णचक्राकारः। तत्र एकः एव महाविस्तारः, द्विधा विभक्तः। सः विस्तारतः पुष्करद्वीपस्य तुल्यः। मन्दलाकारेण मानसपर्वतस्य चक्रस्य च समन्तात्, ततः अन्तः धातकी प्रदेशः नाम विख्यातः। तत्र जनाः रोगरहिताः, सुखसमृद्धाः, मानसीं सिद्धिं प्राप्तवन्तः। तेषां मध्ये न कश्चित् उच्चावचः, सर्वे रूपे गुणे च समाः। न दण्डः, न दण्डधारणम्, न लोभः, न सम्पादनम्। न जात्याश्रमाः, न कृषिः, न पशुपालनम्, न व्यापारः। एतेषां द्वयोः पुष्करद्वीपप्रदेशयोः एतानि न विद्यन्ते। तत्र स्वयमेव जातानि ओषधिजलानि पर्वतानि च सन्ति। सर्वेषु ऋतुषु तत्र महत् सुखम्, जरायाः आगमः तत्र नास्ति।