तत्र तु मानवाः महातरस्य रजतस्य दीप्त्या सह जन्मन्ति। हरिवर्षे सर्वे मानवाः शुद्धं इक्षुरसं पिबन्ति, तत्र च सर्वे हर्षपूर्णहृदयैः वसन्ति। मध्यभागः यः पूर्वं मया उल्लिखितः, स इलावृतनाम्ना प्रसिद्धः। तत्र चन्द्रसूर्यताराः स्वदीप्त्या न प्रकाशन्ते। तत्र मानवाः पद्मदलस्य सुरभिना सह जन्मन्ति। ते बुद्धिमन्तः, सुखास्वादिनः, पुण्यफलभाजः च भवन्ति। ते उत्तमपुरुषाः त्रयोदशसहस्रवर्षाणि जीवन्ति। मेरोः सर्वतोदिशं विस्तारः नवसहस्रं प्रमाणं गच्छति। सर्वतः चतुष्कोणः, पात्राकारः च सः। गन्धमादनः पर्वतः चतुस्त्रिंशत्सहस्रं विस्तारः, भूमेः पृष्ठात् चतुर्सहस्रं वृद्धिमान्। पूर्वे मालयवान् पर्वतः तद्वत् समानमितः स्थितः। तेषु मध्ये महान् मेरुः स्वप्रमाणेन संस्थितः। तस्य विस्तारः तद्वत्, दीर्घता एकनियुतः उच्यते। तेषां दीर्घता क्षीयते, ते चतुरस्ररूपे स्मृताः। जम्बूनदी वारिपूर्णा, भग्ना, अञ्जनसदृशी श्यामवर्णा दृश्यते। तत्र महान् नित्यः जम्बुवृक्षः सुदर्शनः नाम्ना तिष्ठति। तस्य वृक्षस्य नाम्ना भूमिः जम्बूद्वीपः इति ख्यातिम् प्राप्ता। तस्य वृक्षराजस्य उन्नतिः सर्वतोदिशं दिवं स्पृशति। तस्य फलं यथावास्तव्यम् ऋषिभिः गणितम्। तस्य फलं रसः नदीरूपेण प्रवहति। ये तत्र जम्बुवृक्षसमीपे दृश्यन्ते, ते तं रसं निरन्तरं पिबन्ति। तत्र न तृष्णा, न श्रान्तिः, न मृत्यु, न निद्रा विद्यते। स रसः इन्द्रगोपवर्णः शोभते, पतितः सः सुवर्णसदृशः, देवाभरणसदृशः निर्मलः च दीप्तिमान् भवति। भगवतः प्रसादेन मृताः भूमिः खादति। हेमकूटे गन्धर्वाः अप्सरसः च गणैः सह ज्ञातव्याः। मेरौ त्र्यत्रिंशद् दिव्यदेवाः यज्ञार्हाः क्रीडन्ति। दैत्यदानवानां मध्ये श्वेतः पर्वतः प्रसिद्धः। नवसु श्वेतदेशेषु प्रत्येकः स्वस्वभागेन संस्थितः। तेषां संख्या न गणयितुं शक्या, केवलं तत्त्वविचारिणां विश्वसनीया। तत्र श्रीकुबेरः राक्षसैः सह निवसति। कैलासपादात् शीतलवारिण्याः पुण्या शुभा नदी उत्पद्यते। तस्मात् दिव्यस्रोतः सुन्दरी मंदाकिनी नदी प्रवहति। कैलासस्य उत्तरपूर्वे सर्वौषधिपर्वतः दिव्यः स्थितः। तत्र चन्द्रप्रभः पर्वतः रत्नसदृशः चन्द्रवत् दीप्तिमान् अस्ति। तस्मात् दिव्यपर्वतात् स्वच्छोदा नाम्ना निर्मला नदी प्रवहति। तस्मिन् पर्वते मणिभद्रः स्वसैन्यैः सह निवसति। मंदाकिनी च स्वच्छोदा च, उभे पुण्यवारिण्यः, तत्र सन्ति।