सर्वेषु ऋतुषु महात्मा निषधपर्वतः सुखदः सदा दृश्यते। तस्य शिखरं द्वात्रिंशत्सहस्रयोजनानि व्याप्नोति। तस्य पार्श्वे बहुवर्णानि दृश्यन्ते, प्रजापतेर्गुणैः समन्वितानि। तस्य पूर्वदिशि श्वेतवर्णं दृश्यते, तस्मात् तत्र ब्राह्मणो वसति। एवं तस्य क्षत्रियभावो मेरोरुत्पन्नः, नानाप्रकारकारणैः। पश्चिमे तु तस्य पक्षौ मधुकृत्सदृशाव् आच्छन्नौ स्तः। स एव स्वभावतः वर्तुलः, वर्णेन च प्रमाणेन च। मयूरपिच्छवर्णः सोऽयं पर्वतः, सुवर्णमयः, शिखरैः भूषितः। तेषां मध्यविस्तारः नवसहस्रयोजनानि इति कथ्यते। एवं सर्वतो नवसहस्रयोजनानि प्रसारितः। मेरुर्दक्षिणेऽर्धवेदिः, उत्तरतोऽपि तस्यैव अर्धः। तयोः प्रत्येकस्य विस्तारः च उन्नतिः च द्विसहस्रयोजनानि। द्वौ पर्वतौ लक्षयोजनानि व्याप्नुतः। श्वेतः, हेमकूटः, हिमवत्, शृङ्गवत् इति चतुर्णाम् पर्वतानाम् नामानि। तेषु सप्तवर्णयुक्तानि जनपदानि वर्तन्ते। ताः नद्याः शाखाभिः पृथक् कृताः, परस्परमगम्याः च। हिमवत्प्रदेशः भारतनाम्ना प्रसिद्धः। हेमकूटात् निषधः, तस्मात् हरिवर्षः इति कथ्यते। इलावृतात् पिषः, नीलात् सम्यक् इति प्रसिद्धः। हिरण्मयात् शृङ्गवतश्च परतः कुरु इति विज्ञायते। तत्र चत्वारः दीर्घप्रदेशाः, मध्ये इलावृतम्। नीलात् परतः च अर्धवेदेः च उत्तरप्रदेशः। तयोः मध्ये इलावृतस्य केन्द्रे मेरुः विज्ञेयः। उत्तरतो महत् पर्वतम् अस्ति, यः माल्यवत् इति नाम्ना प्रसिद्धः। तस्य दीर्घता द्वात्रिंशत्सहस्रयोजनानि इति श्रूयते। माल्यवत् पर्वतः विस्तारतः च उन्नत्याः च प्रसिद्धः। स च चतुर्वर्णः, सुवर्णमयः, चतुरस्रः, उन्नतः च। स नवयुवनारायणस्य प्रभया दीप्तिमान्, अनलधूमरहितः इव। अधः षोडश, तथा एव पार्श्वतः षोडश योजनानि व्याप्नोति। तस्य सर्वतो वर्तुलपरिधिः त्रीगुणा विस्तारात्। तस्य सर्वतः परिधिः चत्वारिंशत्सहस्रयोजनानि इति। चतुरस्ररूपेण तस्य परिधिः सर्वतः मीयते। स महापर्वतः दिव्यः, दिव्यौषधिभिः समन्वितः। तत्र सर्वे देवगणाः, गन्धर्वाः, सर्पाः, राक्षसाश्च निवसन्ति। स मेरुः लोकैः च प्रजापतिभिः च परिवृतः अस्ति। भद्राश्वः, भारतम्, केतुमालः च पश्चिमे स्थिताः। गन्धमादनस्य पार्श्वे परैषापरगण्डिका इति प्रदेशः अस्ति। तत्र पूर्वपश्चिमयोः द्वात्रिंशत्सहस्रयोजनानि अन्तरम्। तत्र केतुमालाः पुण्यकर्मणः प्रतिष्ठिताः। तत्र स्त्रियः सर्वाः सुललितदर्शनाः, पद्मदलप्रभया शोभमानाः।