क्रोधानन्तरं वंशविस्तारस्य कथा अपि वर्ण्यते। तत्र देवावृद्धस्य, अन्धकस्य, महात्मनः धृष्टस्य चरित्राणि प्रकटितानि। मणिरत्नस्य बुद्धिमतः रत्नलाभः वर्णितः। शूरस्य जन्म तथा तस्य महात्मनः कर्माणि अपि कथितानि। वासुदेवस्य दिव्यकर्माणि, अपरिमेयतेजसः विष्णोः, अपि उपवर्ण्यन्ते। देवदानवोत्थाने विष्णुना स्त्रीवधः कृतः। भृगुणा च शुक्रमातुः दिव्यरूपा उत्पादिता। नरसिंहादिभिः पापनाशकैः चरित्राणि उल्लिखितानि। यत्र वरदानप्रसादेन शर्वस्तोत्रस्य रचना अभवत्। यत्र शुकः महात्मा जयन्त्या सह इन्द्रेण स्थितः। बृहस्पतिः महातेजाः तं शुकं शप्तवान्। तत्र यदूनां पौत्रः तुर्वसुर्जातः। तेषां वंशजाः महात्मनः नृपश्रेष्ठाः अभवन्। विभ्रर्षस्य अतिथिसत्कारः धर्माधारितः सप्तधा विभक्तः। हरवंशस्य महिमस्पर्शः, शान्तनुशौर्यस्य कीर्तिः च वर्ण्यते। भविष्यत्प्रबलसंघानां वर्णनम् अपि अस्ति। यथाकालं, यथास्वभावं, तथा परमं अपि स्मृतम्। सूर्यस्य लयः, प्रलयाग्निः भीषणः च वर्ण्यते। सप्तलोकानां, पृथ्वीमुख्यानां, वर्णनम् अपि अस्ति। ब्रह्मणः परिमाणनिर्णयः योजनैः कृतः। सर्वभूतपरिणामनिर्णयः अपि वर्ण्यते। धर्माधर्माधारितः उर्ध्वाधोमार्गः वर्ण्यते। अनन्तदुःखानि, ब्रह्मणः नित्यत्वाभावः अपि कथ्यते। वैराग्येण दोषदर्शनात् मोक्षस्य दुष्प्राप्तिः अपि वर्ण्यते। विविधदर्शननिवृत्तौ तत्र तव शुद्धस्वरूपः उपसंहरति। ब्रह्मानन्दलाभे किञ्चन भयम् नास्ति। अत्र सृष्टयः, प्रलयाः, परिवर्तनानि लोकस्य वर्णितानि। ऋषिसंघस्य पापनाशकस्य सृष्टिः अपि वर्ण्यते। सौदासस्य अस्थिसंग्रहः विश्वामित्रेण अत्र कथ्यते। महर्षिः व्यासः पितृकन्यायाः अपि जातः। पराशरस्य विश्वामित्रे प्रति वैरम् अपि वर्ण्यते। भगवता विश्वामित्रस्य हिताय, ब्राह्मण, तद् कृतम्। भगवान् एकं वेदं, चतुर्विधं, चतुर्धा विभक्तवान्। तस्य शिष्यैः शिष्यशिष्यैः च वेदस्य अनन्तशाखाः कृताः। तेषु विशिष्टाः ऋषयः धर्मकामाः पुनः पृष्टवन्तः। सुनाभः दिव्यरूपः सप्ताङ्गः शुभस्तोत्रयुक्तः— तं क्रमशः अनुसृत्य पाठः लभ्यते। सा भूमिः पवित्रा विज्ञेयाः; तदानीं भगवान् प्रत्युवाच। गङ्गा, गर्भा, यवाहारः, नैमिषेयाः च— तदानीं नैमिषे ऋषयः विधिवत् यज्ञं अकरोत्।