सर्वाङ्गेभ्यः अग्निः निर्गत्य तां स्त्रीं भस्मीकृतवान्। ततः भगवाञ् दक्षं तथा ऋषीन् प्रति कोपितः अभवत्। अहं परमेश्वरस्य आज्ञया तं सदा धारयिष्यामि। तस्य आदेशेन अहं इह तान् निरन्तरं धारयामि। किन्तु तैः सह न भक्षयिष्यामि; अतः ते पृथक् दानं दास्यन्ति। अन्ये सर्वे स्वस्वैः पतिभिः तथा पुत्रैः सह स्तुता भवन्ति। द्वितीयचक्रे मम यज्ञे यानि प्राणीनि उद्भविष्यन्ति, तानि न योनिजानि भविष्यन्ति। एवं सर्वेषां विषये उक्त्वा सा पुनः दक्षं शप्तवती। प्राचीनबर्हिषः पौत्रः तथा पुत्रः तासां कन्यानां समुत्पन्नः। वैवस्वतमन्वन्तरे आगते, त्वं शाक्हिनवंश्या कन्यायाः जातः भविष्यसि। यदा तव कर्म धर्मेण संयुक्तं भविष्यति, तदा एका कठिनस्थितौ। अतः देवैः सह द्विजातयः त्वां यज्ञे न पूजयिष्यन्ति। त्वं इह स्थास्यसि, युगान्ते स्वर्गं परित्यज्य। ततः दक्षः अनन्तशक्तिः रुद्रेण संबोधितः। स्वायम्भुवं शरीरं त्यक्त्वा सः मानवेषु अभवत्। सम्पूर्णयज्ञेन सः देवैः सह पूजितः। पर्वतानां अधिपः मेनायां तां देवीं उमां उत्पादितवान्। सा सदा भवस्य पत्नी; भवः तया कदापि न वियुक्तः। यथा श्रीः नारायणस्य, शचीः मघवतः, तथा। एता देव्या: स्वैः पतिभिः कदापि न वियच्छन्ति। एवं प्रचेतसः पुत्रः दक्षः चाक्षुषे युगे जातः। शापेन तदा जातः; द्वितीयजन्म श्रुतम्। प्रथमत्रेतायुगे, वैवस्वतमनुना पूर्वम्। एवं दुःखं जातं, द्वयोः वंशपरिवर्तनेन। अतः वैरं इह शत्रुषु कदापि न धार्यम्। जीवः कीर्तिं न त्यजति; अतः बुद्धिमन्तः तथा न कुर्युः। यत् पूर्वं त्वया दक्षस्य विषये पृष्टम्। अधुना अहं पितृभ्यः अनन्तरं देवान् क्रमशः कथयिष्यामि। ये पूर्वं देवयामा नाम, यज्ञस्य पुत्राः अभवन्। एते स्वायम्भुवस्य पुत्राः, शक्ताः, मानसजा:। त्रयस्त्रिंशत् मानसपुत्राः स्वायम्भुवस्य सृष्टौ उत्पन्नाः। विभासः, क्रतु, प्रयातिः, विश्रुतः, द्युति, असमः, उग्रदृष्टिः, सुनयः, शुचिश्रवाः, तुरीयः, इन्द्रयुक्, युक्तः, ग्रावजित्, जरः, विभुः, विभावः, ऋचीकः, दुर्दिहः। एते स्वायम्भुवपुत्रेषु सोमपिबन्तः अभवन्। तेषु इन्द्रः तदा अधिपः, सर्वं प्रथमः भोक्ता। सुपर्णाः, यक्षाः, गन्धर्वाः, पिशाचाः, नागाः, राक्षसाः च। स्वायम्भुवविच्छेदे अनन्तानि तेषां जीवानि गतानि। तेषां विवरणं अत्र न कथ्यते, विषयान्तरस्य भीत्या।