ਏਵਂ ਦੇਵਯੁਗਾਨੀਹ ਵ੍ਯਤੀਤਾਨਿ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇੱਥੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੇਵ ਯੁਗ ਲੰਘ ਚੁੱਕੇ ਹਨ।
ਨ ਸ਼ਕ੍ਯਮਾਨੁਪੂਰ੍ਵ੍ਯੇਣ ਤੇषਾਂ ਵਕ੍ਤੁਂ ਪ੍ਰਵਿਸ੍ਤਰਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਇੱਕ-ਇੱਕ ਕਰਕੇ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਗਿਣਤੀ ਕਰਨਾ ਸੰਭਵ ਨਹੀਂ।
ਏਵਮੇਵ ਨ ਸਂਦੇਹੋ ਯਥਾਵਤ੍ਕਥਿਤਂ ਮਯਾ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ, ਮੈਂ ਜੋ ਕਿਹਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੱਚੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੱਸਿਆ ਹੈ।
ਸੂਤਮਾਹੁਃ ਪੁਰਾਣਜ੍ਞਂ ਵ੍ਯਾਸਸ਼ਿष੍ਯਂ ਮਹਾਮਤਿਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਸੂਤ ਨੂੰ, ਜੋ ਪੁਰਾਣਾ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਤੇ ਵਿਆਸ ਦਾ ਗਿਆਨਵਾਨ ਚੇਲਾ ਸੀ, ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ।
ਤਿष੍ਠਨ੍ਤਿ ਚੈਵ ਯਤ੍ਕਾਲਂ ਤਨ੍ਨੋ ਬ੍ਰੂਹਿ ਯਥਾਤਥਮ੍
ਉਹ ਉਥੇ ਕਿੰਨਾ ਸਮਾਂ ਟਿਕਦੇ ਹਨ, ਸਾਨੂੰ ਸੱਚ-ਸੱਚ ਦੱਸੋ।
ਸੂਤਃ ਪੌਰਾਣਿਕੋ ਵਾਕ੍ਯਂ ਵਿਨਯੇਨੇਦਮ ਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਸੂਤ, ਪੁਰਾਣਾ ਪੜ੍ਹਨ ਵਾਲਾ, ਨਮਰਤਾ ਨਾਲ ਇਹ ਬਾਤਾਂ ਕਹਿ ਦਿੱਤੀਆਂ:
ਆਭੂਤਸਂਪ੍ਲਵਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਦਸ਼ ਤਿष੍ਠਨ੍ਤਿ ਤੇ ऽਜ੍ਵਰਾਃ
ਉਥੇ, ਜਦ ਭੂਤਾਂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਲਹਿਰ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਦਸ ਜਣੇ ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਦੁੱਖ ਦੇ ਟਿਕੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਸ੍ਥਿਤਲੋਕਸ੍ਥਿਤਤ੍ਵਾਚ੍ਚ ਤੇषਾਂ ਭੂਤਂ ਨ ਵਿਦ੍ਯਤੇ
ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਸਥਿਰ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਟਿਕੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਪਿਛਲਾ ਸਮਾਂ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਏਵਮੇਵ ਮਹਾਭਾਗਾਃ ਪ੍ਰਣਵਂ ਸਂਪ੍ਰਵਿਸ਼੍ਯ ਹ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਵੱਡੇ ਭਾਗ ਵਾਲੋ, ਉਹ ਓਮ ਮੰਤ੍ਰ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤਦਾ ਸਰ੍ਵੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣ੍ਡਾਧ੍ਯਵਸਾਯਿ ਨਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਫਿਰ ਸਾਰੇ, ਬ੍ਰਹਮੰਡ ਦੀ ਸੋਚ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਰਹੇ।
ਤਤ੍ਰੈਵ ਸਂਪ੍ਰਲੀਯਨ੍ਤੇ ਸ਼ਾਨ੍ਤਾ ਦੀਪਰ੍ਚਿषੋ ਯਥਾ
ਉਥੇ ਹੀ, ਉਹ ਸ਼ਾਂਤ ਹੋ ਕੇ, ਦੀਵੇ ਦੀ ਲੋਹ ਵਾਂਗ, ਲੀਨ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਲੋਕਂ ਤਂ ਸਮਨੁਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਸਰ੍ਵੇ ਤੇ ਭਾਵਨਾਮਯਮ੍
ਉਹ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪਾ ਕੇ, ਸਾਰੇ, ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਬਣੇ ਹੋਏ,
ਵੈਰਾਜੇਭ੍ਯਸ੍ਤਥੈਵੋਰ੍ਦ੍ਧ੍ਵ ਮਨ੍ਤਰੇ षਡ੍ਗੁਣੇ ਤਤਃ
ਵੈਰਾਜਿਆਂ ਤੋਂ ਉੱਤੇ, ਫਿਰ ਵਿਚਕਾਰਲੇ ਛੇ ਗੁਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ,
ਤੇ ਸਰ੍ਵੇ ਪ੍ਰਣਵਾਤ੍ਮਾਨੋ ਬੁਦ੍ਧਿਸ਼ੁਦ੍ਧਤਯਾ ਸ੍ਥਿਤਾਃ
ਉਹ ਸਾਰੇ ਓਮ ਦੀ ਸਵਭਾਵ ਵਾਲੇ, ਬੁੱਧੀ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਵਿੱਚ ਟਿਕੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਦ੍ਵਨ੍ਦ੍ਵੈਸ੍ਤੇ ਨਾਭਿਭੂਯਨ੍ਤੇ ਭਾਵਤ੍ਰਯਵਿਵਰ੍ਜਿਤਾਃ
ਉਹ ਲੋਕ ਦੁੰਦਵਾਂ ਦੇ ਵੱਸ ਵਿਚ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਤਿੰਨ ਭਾਵਾਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹਨ।
ਪ੍ਰਭਾਵਵਿਜਯੈਸ਼੍ਵਰ੍ਯਸ੍ਥਿਤਿਵੈਰਾਗ੍ਯਦਰ੍ਸ਼ਨਃ
ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਤਾਕਤ, ਜਿੱਤ, ਰਾਜ, ਥਿਰਤਾ ਤੇ ਵੈਰਾਗ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਸਹਦੇਵੈਸ਼੍ਚ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਪ੍ਰਤਿਸਂਚਰੇ
ਜਦੋਂ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਪ੍ਰਲਯ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਤਦ ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਸਮੇਤ,
ਅਵ੍ਯਕ੍ਤੇ ਸਂਪ੍ਰਲੀਯਨ੍ਤੇ ਸਰ੍ਵੇ ਤੇ ਕ੍ਸ਼ਣਦਰ੍ਸ਼ਿਨਃ
ਉਹ ਸਾਰੇ ਜੋ ਸਿਰਫ਼ ਪਲਕ-ਭਰ ਨੂੰ ਵੇਖਦੇ ਹਨ, ਅਵ੍ਯਕਤ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਦੇਵਰ੍षਯੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਸਤ੍ਰਂ ਸਨਾਤਨਮੁਪਾਸਤੇ
ਦੇਵ ਰਿਸ਼ੀ ਸਦਾ ਕਾਇਮ ਬ੍ਰਹਮਾ-ਸਤਰ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਕਰ੍ਮਾਭ੍ਯਾਸਕृਤਾਂ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾਂ ਵੇਦਾਨ੍ਤੇषੂਪਲਕ੍ਸ਼੍ਯਤੇ
ਕਰਮ ਦੀ ਅਭਿਆਸ ਨਾਲ ਪੈਦਾ ਹੋਈ ਸ਼ਰਧਾ ਵੇਦਾਂਤਾਂ ਵਿੱਚ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਹਿਤ੍ਵਾ ਸ਼ਰੀਰਂ ਪਾਪ੍ਮਾਨਮਮृਤਤ੍ਵਾਯ ਤੇ ਗਾਤਾਃ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਸਰੀਰ ਤੇ ਪਾਪ ਛੱਡ ਕੇ ਅਮਰਤਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਿਆ ਹੈ।
ਸ਼ਾਨ੍ਤਾਃ ਪ੍ਰਣਿਹਿਤਾਤ੍ਮਾਨੋ ਦਯਾਵਨ੍ਤੋ ਜਿਤੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਾਃ
ਉਹ ਸ਼ਾਂਤ, ਇਕਾਗਰ ਮਨ ਵਾਲੇ, ਦਇਆਲੂ ਤੇ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ ਹਨ।
ਅਕਾਮਯੁਕ੍ਤੈਰ੍ਯੇ ਵੀਰਾਸ੍ਤਪੋਭਿਰ੍ਦਗ੍ਧਕਿਲ੍ਬਿषਾਃ
ਜੋ ਵਿਰਲੇ ਇੱਛਾ ਰਹਿਤ ਹਨ ਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਾਪ ਤਪੱਸਿਆ ਨਾਲ ਸੜ ਗਏ ਹਨ,
ਯਤ੍ਰ ਗਤ੍ਵਾ ਨ ਸ਼ੋਚਨ੍ਤਿ ਹ੍ਯਮਰਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਸਹ
ਉਥੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਅਮਰ ਲੋਕ ਬ੍ਰਹਮਾ ਸਮੇਤ ਕਦੇ ਵੀ ਦੁਖੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ।
ਏਤਦ੍ਵੇਦਿਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮਸ੍ਤਨ੍ਨੋ ਨਿਗਦ ਸਤ੍ਤਮ
ਅਸੀਂ ਇਹ ਜਾਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ—ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਸਾਨੂੰ ਦੱਸੋ, ਹੇ ਸਰਵੋਤਮ।
ਸ਼ृਣੁਧ੍ਵਂ ਮੇ ਪਰਾਰ੍ਦ੍ਧਸ੍ਯ ਪਰਿਸਂਖ੍ਯਾਂ ਪਰਸ੍ਯਚ
ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਰਾਰਧ ਅਤੇ ਪਰਮ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ।
ਵਿਜ੍ਞੇਯਮਾਸਹਸ੍ਰਂ ਤੁ ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਦਸ਼ਾਯੁਤਮ੍
ਜਾਣ ਲਵੋ ਕਿ ਹਜ਼ਾਰ ਵਾਰੀ ਹਜ਼ਾਰ ਨੂੰ ਦਸ ਲੱਖ ਲੱਖ ਆਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਥਾ ਸ਼ਤਸਹਸ੍ਰਾਣਾਂ ਦਸ਼ਪ੍ਰਯੁਤਮੁਚ੍ਯਤੇ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦਸ ਵਾਰੀ ਲੱਖ ਨੂੰ ਪ੍ਰਯੁਤ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਰ੍ਬੁਦਂ ਦਸ਼ਕੋਟ੍ਯਸ੍ਤੁ ਹ੍ਯਬ੍ਜਂ ਕੋਟਿਸ਼ਤਂ ਵਿਦੁਃ
ਦਸ ਕਰੋੜ ਨੂੰ ਅਰਬੁਦ ਤੇ ਸੌ ਕਰੋੜ ਨੂੰ ਅਬਜ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਦਸ਼ਕੋਟਿਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਨਿਖਰ੍ਵਮਿਤਿ ਤਂ ਵਿਦੁਃ
ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਵਾਰੀ ਦਸ ਕਰੋੜ ਨੂੰ ਨਿਖਰਵ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।