ਤੇਨਾਹਾਰੇਣ ਸਂਦੀਪ੍ਤਾਃ ਸੂਰ੍ਯਾਃ ਸਪ੍ਤ ਭਵਨ੍ਤ੍ਯੁਤ
ਉਸ ਪੋਸ਼ਣ ਨਾਲ, ਸੱਤ ਸੂਰਜ ਭੜਕ ਉਠਦੇ ਹਨ।
ਚਤੁਰ੍ਲੋਕਮਿਮਂ ਸਰ੍ਵਂ ਦਹਨ੍ਤਿ ਸ਼ਿਖਿਨਸ੍ਤਦਾ
ਫਿਰ, ਅੱਗ ਵਾਲੇ ਉਹ ਸਾਰੇ ਚਾਰ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸਾੜ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਦੀਪ੍ਯਨ੍ਤੇ ਭਾਸ੍ਕਰਾਃ ਸਪ੍ਤ ਯੁਗਾਨ੍ਤਾਗ੍ਨਿਪ੍ਰਤਾਪਿਨਃ
ਸੱਤ ਚਮਕਦਾਰ, ਯੁਗ ਦੇ ਅੰਤ ਦੀ ਅੱਗ ਨਾਲ ਭੜਕਦੇ ਹਨ।
ਸ੍ਵਂ ਸਮਾਵृਤ੍ਯ ਤਿष੍ਠਨ੍ਤਿ ਨਿਰ੍ਦਹਨ੍ਤੋ ਵਸੁਂਧਰਾਮ੍
ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਘੇਰ ਕੇ, ਉਹ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਸਾੜਦੇ ਹੋਏ ਟਿਕੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਸਾਦ੍ਰਿਨਦ੍ਯਰ੍ਣਵਾ ਪृਥ੍ਵੀ ਨਿਸ੍ਨੇਹਾ ਸਮਪਦ੍ਯਤ
ਪਹਾੜਾਂ, ਨਦੀਆਂ ਤੇ ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਸਮੇਤ ਧਰਤੀ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁੱਕ ਗਈ।
ਅਧਸ਼੍ਚੋਰ੍ਧ੍ਵਂ ਚ ਤਿਰ੍ਯਕ੍ ਚ ਸਂਰੂਦ੍ਧਾ ਸੂਰ੍ਯਰਸ਼੍ਮਿਭਿਃ
ਹੇਠਾਂ, ਉੱਤੇ ਤੇ ਪਾਸੇ, ਧਰਤੀ ਸੂਰਜ ਦੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਨਾਲ ਢੱਕ ਗਈ।
ਏਕਤ੍ਵਮੁਪਯਾਤਾਨਾਮੇਕਜ੍ਵਾਲਾ ਭਵਤ੍ਯੁਤ
ਜੋ ਇਕ ਹੋ ਚੁੱਕੇ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇਕ ਹੀ ਅੱਗ ਦੀ ਲੌ ਉਠੀ।
ਚਤੁਰ੍ਲੋਕਮਿਦਂ ਸਰ੍ਵਂ ਨਿਰ੍ਦਹਤ੍ਯਾਸ਼ੁ ਤੇਜਸਾ
ਉਸ ਦੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਚਾਰੋ ਲੋਕ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਸੜ ਗਏ।
ਨਿਰ੍ਵृਕ੍ਸ਼ਾ ਨਿਸ੍ਤृਣਾ ਭੂਮਿਃ ਕੂਰ੍ਮਪृष੍ਠਸਮਾ ਭਵੇਤ੍
ਧਰਤੀ ਤੇ ਕੋਈ ਰੁੱਖ ਜਾਂ ਘਾਹ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦੇ, ਉਹ ਕਛੂਏ ਦੀ ਪਿੱਠ ਵਾਂਗ ਸਮਤਲ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਮੇਵ ਤਦਰ੍ਚਿਰ੍ਭਿਃ ਪੂਰ੍ਣਂ ਜਾਜ੍ਵਲ੍ਯਤੇ ਘਨਃ
ਉਹ ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ ਅੱਗ ਦੀਆਂ ਲੌਆਂ ਨਾਲ ਭਰ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਤੇ ਗੂੜ੍ਹੇ ਤੌਰ ਤੇ ਦਹਿ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਤਤਸ੍ਤਾਨਿ ਪ੍ਰਲੀਯਨ੍ਤੇ ਭੂਮਿਤ੍ਵਮੁਪਯਾਨ੍ਤਿ ਚ
ਫਿਰ ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਵਿਗੜ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਮੁੜ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਂ ਤਦ੍ਭਸ੍ਮਸਾਚ੍ਚਕ੍ਰੇ ਸਰ੍ਵਾਤ੍ਮਾ ਪਾਵਕਸ੍ਤੁ ਸਃ
ਉਹ ਪਾਵਕ, ਜੋ ਸਭ ਦਾ ਆਤਮਾ ਹੈ, ਸਾਰਾ ਕੁਝ ਰਾਖ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਪਿਬਤ੍ਯਪਃ ਸਮਿਦ੍ਧੋ ऽਗ੍ਨਿਃ ਪृਥਿਵੀਮਾਸ਼੍ਰਿਤੋ ਜ੍ਵਲਨ੍
ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਵੱਸਦੀ ਹੋਈ ਜਲਦੀ ਅੱਗ ਸਾਰੇ ਪਾਣੀ ਪੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਲੋਕਾਨ੍ਸਂਹਰਤੇ ਦੀਪ੍ਤੋ ਘੋਰਃ ਸਂਵਰ੍ਤ੍ਤਕੋ ऽਨਲਃ
ਉਹ ਭਿਆਨਕ ਤੇ ਜਲਦੀ ਹੋਈ ਸੰਵਰਤਕ ਅੱਗ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਨਿਗਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਨਿਰ੍ਦਹ੍ਯਾਨ੍ਤੇ ਤੁ ਪਾਤਾਲਂ ਵਾਯੁਲੋਕਮਥਾਦਹਤ੍
ਸਾੜਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਪਾਤਾਲ ਤੇ ਫਿਰ ਵਾਯੂ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਵੀ ਸਾੜ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਯੋਜਨਾਨਾਂ ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਪ੍ਰਯੁਤਾਨ੍ਯਰ੍ਬੁਦਾਨਿ ਚ
ਹਜ਼ਾਰਾਂ, ਦਸ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਤੇ ਅਰਬਾਂ ਯੋਜਨ ਦੂਰ ਤੱਕ,
ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਂਸ਼੍ਚ ਪਿਸ਼ਾਚਾਂਸ਼੍ਚ ਸਮਹੋਰਗਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਨ੍
ਗੰਧਰਵ, ਪਿਸ਼ਾਚ, ਵੱਡੇ ਸੱਪ ਤੇ ਰਾਖਸ਼ ਵੀ,
ਭੂਰ੍ਲੋਕਂ ਚ ਭੁਵਰ੍ਲ੍ਲੋਕਂ ਸ੍ਵਰ੍ਲੋਕਂ ਚ ਮਹਸ੍ਤਥਾ
ਭੂ ਲੋਕ, ਭੁਵਰ ਲੋਕ, ਸਵਰਗ ਤੇ ਮਹਾ ਲੋਕ ਵੀ,
ਵ੍ਯਾਪ੍ਤੇषੁ ਤੇषੁ ਲੋਕੇषੁ ਤਿਰ੍ਯਗੂਰ੍ਦ੍ਧ੍ਵਮਥਾਗ੍ਨਿਨਾ
ਜਦੋਂ ਇਹ ਲੋਕ ਅੱਗ ਨਾਲ ਪਾਸੇ ਤੇ ਉੱਤੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਘੇਰ ਲਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ,
ਅਯੋਗੁਡਨਿਭਂ ਸਰ੍ਵਂ ਤਦਾ ਹ੍ਯੇਵਂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤੇ
ਉਸ ਵੇਲੇ ਸਭ ਕੁਝ ਲੋਹੇ ਦੇ ਗੂੜ੍ਹੇ ਡਲੇ ਵਾਂਗ ਦਿਸਦਾ ਹੈ।
ਉਤ੍ਤਿष੍ਠਨ੍ਤਿ ਤਦਾ ਘੋਰਾ ਵ੍ਯੋਮ੍ਨਿ ਸਂਵਰ੍ਤਕਾ ਘਨਾਃ
ਉਸ ਸਮੇਂ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਭਿਆਨਕ ਸੰਵਰਤਕ ਬੱਦਲ ਉਠਦੇ ਹਨ।
ਕੇਚਿਦ੍ਵੈਡੂਰ੍ਯਸਂਕਾਸ਼ਾ ਇਨ੍ਦ੍ਰਨੀਲਨਿਭਾਃ ਪਰੇ
ਕੁਝ ਬੱਦਲ ਵੈਡੂਰੀਆ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਹਨ, ਹੋਰ ਇੰਦਰਨੀਲ ਵਾਂਗ ਨੀਲੇ ਦਿਸਦੇ ਹਨ।
ਧੂਮ੍ਰਵਰ੍ਣਾ ਘਨਾਃ ਕੇਚਿਤ੍ਕੇਚਿਤ੍ਪੀਤਾਃਪਯੋਧਰਾਃ
ਕੁਝ ਬੱਦਲ ਧੂੰਏਂ ਵਰਗੇ ਰੰਗ ਦੇ ਹਨ, ਕੁਝ ਪੀਲੇ ਹਨ ਤੇ ਕੁਝ ਪਾਣੀ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲੇ ਹਨ।
ਮਨਸ਼ਿਲਾਭਾਸ੍ਤ੍ਵਪਰੇ ਕਪੋਤਾਭਾਸ੍ਤਥਾਂਬੁਦਾਃ
ਕੁਝ ਬੱਦਲ ਮਨਸ਼ਿਲਾ ਵਰਗਾ ਰੰਗ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਕੁਝ ਕਬੂਤਰਾਂ ਵਰਗੇ ਦਿਸਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਮੀਂਹ ਵਾਲੇ ਬੱਦਲ।
ਚਾषਪਤ੍ਰਨਿਭਾਃ ਕੇਚਿਦੁਤ੍ਤਿष੍ਠਨ੍ਤਿ ਘਨਾ ਦਿਵਿ
ਕੁਝ ਬੱਦਲ ਅੰਕੜੇ ਪੰਛੀ ਦੇ ਪੰਖਾਂ ਵਰਗੇ ਦਿਸਦੇ ਹਨ ਤੇ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਉੱਠਦੇ ਹਨ।
ਕੇਚਿਤ੍ਪਰ੍ਵਤਸਂਕਾਸ਼ਾਃ ਕੇਚਿਤ੍ਸ੍ਥਲਨਿਭਾ ਘਨਾਃ
ਕੁਝ ਬੱਦਲ ਪਹਾੜਾਂ ਵਰਗੇ ਹਨ, ਤੇ ਕੁਝ ਧਰਤੀ ਦੇ ਟੁਕੜਿਆਂ ਵਰਗੇ ਦਿਸਦੇ ਹਨ।
ਬਹੁਰੂਪਾ ਘੋਰਰੂਪਾ ਘੋਰਸ੍ਵਰਨਿਨਾਦਿਨਃ
ਇਹ ਬੱਦਲਾਂ ਕਈ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਕੁਝ ਡਰਾਉਣੇ ਰੂਪ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਤੇ ਕੁਝ ਡਰਾਉਣੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਗੂੰਜਦੇ ਹਨ।
ਤਤਸ੍ਤੇ ਜਲਦਾ ਘੋਰਰਾਵਿਣੋ ਭਾਸ੍ਕਰਾਤ੍ਮਕਾਃ
ਫਿਰ ਉਹ ਬੱਦਲ ਡਰਾਉਣੀ ਗੜਗੜਾਹਟ ਕਰਦੇ ਹਨ ਤੇ ਸੂਰਜ ਤੋਂ ਜਨਮ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਤਤਸ੍ਤੇ ਜਲਦਾ ਵਰ੍षਂ ਮੁਞ੍ਚਨ੍ਤਿ ਚ ਮਹੌਘਵਤ੍
ਫਿਰ ਉਹ ਬੱਦਲ ਮੀਂਹ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਵੱਡੀ ਲਹਿਰ ਵਾਂਗ ਪਾਣੀ ਵਗਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਪ੍ਰਵृष੍ਟੈਸ਼੍ਚ ਤਥਾਤ੍ਯਰ੍ਥਂ ਵਾਰਿਣਾ ਪੂਰ੍ਯਤੇ ਜਗਤ੍
ਜਦੋਂ ਮੀਂਹ ਬਹੁਤ ਵੱਧ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਦ ਸੰਸਾਰ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਭਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।