ਦਧ੍ਨਾ ਲਵਣਮਿਸ਼੍ਰੇਣ ਸ੍ਵਭ੍ਯਕ੍ਤਂ ਨਗ੍ਨਕਂ ਤਥਾ
ਦਹੀਂ ਵਿੱਚ ਲੂਣ ਮਿਲਾ ਕੇ, ਤੇ ਨੰਗੀ ਹੋ ਕੇ ਤੇ ਲਗਾ ਕੇ,
ਤਤਸ੍ਤ੍ਵਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਸ੍ਯਸੇ ਦੇਵਿ ਪੁਤ੍ਰਾਂਸ਼੍ਚ ਮਨਸੇਪ੍ਸਿਤਾਨ੍
ਤਦ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਮਨ ਚਾਹੇ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੇਗੀ।
ਅਪਾਨਂ ਚ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਜੁਗੁਪ੍ਸਂਤੀ ਹ੍ਯਵਰ੍ਜਯਤ੍
ਅਪਾਨ ਨਾਲ ਸੰਪਰਕ ਹੋਣ 'ਤੇ, ਉਹ ਨਫਰਤ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਕੇ ਪਿੱਛੇ ਹਟ ਗਈ।
ਵਿਨਾਪਾਨਂ ਕੁਮਾਰਂ ਤ੍ਵਂ ਜਨਯਿष੍ਯਸਿ ਪੂਰ੍ਵਜਮ੍
ਅਪਾਨ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ, ਤੂੰ ਵੱਡਾ ਪੁੱਤਰ ਜਣੇਗੀ, ਹੇ ਕੁਮਾਰਾ।
ਨਾਰ੍ਹਸਿ ਤ੍ਵਂ ਮਹਾਭਾਗ ਪੁਤ੍ਰਂ ਦਾਤੁਂ ਮਮੇਦृਸ਼ਮ੍
ਹੇ ਵੱਡੀ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ, ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਐਸਾ ਪੁੱਤਰ ਨਹੀਂ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਦੇਵੀਦृਸ਼ਂ ਚ ਤੇ ਪੌਤ੍ਰਮਹਂ ਦਾਸ੍ਯਾਮਿ ਸੁਪ੍ਰਤੇ
ਪਰ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਇੱਕ ਪੌਤ੍ਰ ਦੇਵਾਂਗਾ ਜੋ ਦੇਵੀ ਵਰਗਾ ਹੋਵੇਗਾ, ਹੇ ਸੁਪ੍ਰਤਾ।
ਤਾਂ ਸ ਦੀਰ੍ਘਤਮਾਸ਼੍ਚੈਵ ਕੁਕ੍ਸ਼ੌ ਸ੍ਪृष੍ਟ੍ਵਦਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਫਿਰ ਦੀਰਘਤਮਾ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਪੇਟ ਨੂੰ ਛੂਹ ਕੇ ਕਿਹਾ।
ਤੇਨ ਤੇ ਪੂਰਿਤੋ ਗਰ੍ਭਃ ਪੌਰ੍ਣਮਾਸ੍ਯਾਮਿਵੋਦਧਿਃ
ਉਸ ਨੇ ਤੇਰਾ ਗਰਭ ਭਰ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਵੇਂ ਪੂਰਨਮਾਸ਼ੀ ਨੂੰ ਸਮੁੰਦਰ ਭਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤੇਜਸ੍ਵਿਨਃ ਪਰਾਕ੍ਰਾਨ੍ਤਾ ਯਜ੍ਵਾਨੋ ਧਾਰ੍ਮਿਕਾਸ੍ਤਥਾ
ਉਹ ਤੇਜਸਵੀ, ਬਹਾਦਰ, ਯਜਨਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਧਰਮ ਵਾਲੇ ਸਨ।
ਵਙ੍ਗਸ੍ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਕਲਿਙ੍ਗਸ੍ਤੁ ਪੁਣ੍ਡ੍ਰਃ ਸੁਹ੍ਮਸ੍ਤਥੈਵ ਚ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਵੰਗ, ਕਲਿੰਗ, ਪੁੰਡ੍ਰ ਅਤੇ ਸੁਹਮਾ ਪੈਦਾ ਹੋਏ।
ਇਤ੍ਯੇਤੇ ਦੀਰ੍ਘਤਮਸਾ ਬਲੇਰ੍ਦਤ੍ਤਾਃ ਸੁਤਾਃ ਪੁਰਾ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਪੁੱਤਰ ਪਹਿਲਾਂ ਦੀਰਘਤਮਾ ਨੇ ਬਲੀ ਨੂੰ ਦਿੱਤੇ ਸਨ।
ਅਪਤ੍ਯਮਸ੍ਯ ਦਾਰੇषੁ ਸ੍ਵੇषੁ ਮਾਭੂਨ੍ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਦੇ ਆਪਣੇ ਪਤਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਤਾਨ ਨਹੀਂ ਸੀ।
ਸੁਰਭਿਰ੍ਦੀਰ੍ਘਤ ਮਸਮਥ ਪ੍ਰੀਤੋ ਵਚੋ ऽਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਫਿਰ ਸੁਰਭੀ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਦੀਰਘਤਮਾ ਨੂੰ ਕਿਹਾ।
ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਚਾਨਨ੍ਯਯਾਸ੍ਮਾਸੁ ਮੁਨੇ ਪ੍ਰੀਤਾਸ੍ਮਿ ਤੇਨ ਤੇ
ਤੇਰੀ ਅਟੱਲ ਭਗਤੀ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਮੁਨੀ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਪਸੰਦ ਕਰਦੀ ਹਾਂ।
ਬਾਰ੍ਹਸ੍ਪਤ੍ਯਂ ਚ ਯਤ੍ਤੇ ऽਨ੍ਯਤ੍ਪਾਪਂ ਸਂਤਿष੍ਠਤੇ ਤਨੌ
ਤੇ ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਵੰਸ਼ੀ, ਤੇਰੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਜੋ ਹੋਰ ਪਾਪ ਬਚਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ—
ਆਘ੍ਰਾਤਮਾਤ੍ਰੋ ऽਸਾ ਪਸ਼੍ਯਤ੍ਸਦ੍ਯਸ੍ਤਮਸਿ ਨਾਸ਼ਿਤੇ
ਉਹ ਸਿਰਫ਼ ਸੂੰਘਣ ਨਾਲ ਹੀ, ਤੁਰੰਤ ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਗਵਾ ਹृਤਤਮਾਃ ਸੋ ऽਥ ਗੌਤਮਃ ਸਮਪਦ੍ਯਤ
ਗਾਂ ਦੁਆਰਾ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਗੌਤਮ ਬਣ ਗਿਆ।
ਯਥੋਦ੍ਦਿष੍ਟਂ ਹਿ ਪਿਤ੍ਰਾਥ ਚਚਾਰ ਵਿਪੁਲਂ ਤਪਃ
ਜਿਵੇਂ ਪਿਤਾ ਨੇ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ, ਉਸ ਨੇ ਵੱਡਾ ਤਪ ਕੀਤਾ।
ਵਿਧੂਯ ਸਾਨੁਜੋ ਦੋषਾਨ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣ੍ਯਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਵਾਨ੍ਪ੍ਰਭੁਃ
ਉਹ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਸਮੇਤ ਦੋਸ਼ ਦੂਰ ਕਰਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਬਣ ਗਿਆ।
ਸੁਪੁਤ੍ਰੇਣ ਤ੍ਵਯਾ ਤਾਤ ਕृਤਾਰ੍ਥਸ਼੍ਚ ਯਸ਼ਸ੍ਵਿਨਾ
ਹੇ ਪਿਆਰੇ, ਤੇਰੇ ਵਧੀਆ ਤੇ ਯਸ਼ਵਾਨ ਪੁੱਤਰ ਨਾਲ ਤੇਰਾ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣ੍ਯਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਕਕ੍ਸ਼ੀਵਾਨ੍ਸਹਸ੍ਰਮਸृਜਤ੍ਸੁਤਾਨ੍
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਅਵਸਥਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ ਕਕਸ਼ੀਵਾਨ ਨੇ ਹਜ਼ਾਰ ਪੁੱਤਰ ਜਣੇ।
ਇਤ੍ਯੇष ਦੀਰ੍ਘਤਮਸੋ ਬਲੇਰ੍ਵੈਰੋਚਨਸ੍ਯ ਵੈ
ਇਹ ਦীৰਘਤਮਸ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਹੈ, ਜੋ ਬਲੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਵਿਰੋਚਨ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ।
ਬਲਿਸ੍ਤਾਨਭਿषਿਚ੍ਯੇਹ ਪਞ੍ਚ ਪੁਤ੍ਰਾਨਕਲ੍ਮषਾਨ੍
ਬਲੀ ਨੇ ਇੱਥੇ ਆਪਣੇ ਪੰਜ ਪਵਿੱਤਰ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਬਠਾਇਆ।
ਅਦृਸ਼੍ਯਃ ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨਾਂ ਕਾਲਾਕਾਕ੍ਸ਼ੀ ਚਰਤ੍ਯੁਤ
ਉਹ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਤੋਂ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ਟ ਰਹਿ ਕੇ, ਕਾਲ ਅਤੇ ਕਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਰਗਾ, ਫਿਰਦਾ ਹੈ।
ਸੋ ऽਪਰਾਧਾਤ੍ਸੁਦੇष੍ਣਾਯਾ ਅਨਪਾਨੋ ऽਭਵਨ੍ਨृਪਃ
ਸੁਦੇਸ਼ਣਾ ਦੀ ਭੁੱਲ ਕਰਕੇ, ਰਾਜਾ ਅਨਪਾਨਾ ਬਣ ਗਿਆ।
ਪੁਤ੍ਰੋ ਦਿਵਿਰਥਸ੍ਯਾਸੀਦ੍ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ਧਰ੍ਮਰਥੋ ਨृਪਃ
ਦਿਵਿਰਥਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਧਰਮਰਥਾ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਤੇ ਧਰਮੀ ਰਾਜਾ ਸੀ।
ਬृਹਦ੍ਬਲਾਨ੍ਵਯੇ ਜਾਤਾ ਮਹਾਵੀਰ੍ਯਪਰਾਕ੍ਰਮਾਃ
ਬ੍ਰਹਦਬਲਾ ਦੀ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਮਹਾਨ ਸ਼ਕਤੀ ਤੇ ਬਹਾਦਰੀ ਵਾਲੇ ਜਣਮੇ।
ਅਤ੍ਰਾਨੁਵਂਸ਼ਸ਼੍ਲੋਕੋ ऽਯਂ ਭਵਿष੍ਯਜ੍ਜ੍ਞੈਰੁਦਾਹृਤਃ
ਇੱਥੇ ਵੰਸ਼ ਬਾਰੇ ਇਹ ਸ਼ਲੋਕ ਭਵਿੱਖ ਜਾਣਨ ਵਾਲਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਉਚਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸੁਮਿਤ੍ਰਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਰਾਜਾਨਂ ਸਂਸ੍ਥਾਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਸ੍ਯਤਿ ਵੈ ਕਲੌ
ਸੁਮਿਤਰਾ ਨੂੰ ਰਾਜਾ ਬਣ ਕੇ, ਉਹ ਕਲਿਜੁਗ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਅੰਤ ਪਾਏਗਾ।
ਅਤ ਊਰ੍ਧ੍ਵਂ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਮਗਧੋ ਯੋ ਬृਹਦ੍ਰਥਃ
ਹੁਣ ਮੈਂ ਮਗਧ ਦੇ ਰਾਜਾ ਬ੍ਰਹਦਰਥਾ ਬਾਰੇ ਹੋਰ ਦੱਸਾਂਗਾ।