ਸਂਤਾਨਾਰ੍ਥਂ ਮਹਾਭਾਗ ਭਾਰ੍ਯਾਯਾਂ ਮਮ ਮਾਨਦ
ਹੇ ਮਹਾਨ, ਵੰਸ਼ ਵਧਾਉਣ ਲਈ, ਮੇਰੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਮਾਣ ਤੇ ਆਦਰ ਦੇ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤਸ੍ਤੁਤੇਨਰ੍षਿਸ੍ਤਥਾਸ੍ਤ੍ਵਿਤ੍ਯੁਕ੍ਤਵਾਨ੍ਹਿਤਮ੍
ਜਦੋਂ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਉਸਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਕੇ ਇਹ ਕਿਹਾ, ਉਸਨੇ 'ਇਹ ਹੋਵੇ' ਕਹਿ ਕੇ ਚੰਗੀ ਗੱਲ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ।
ਅਨ੍ਧਂ ਵृਦ੍ਧਂ ਚ ਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਨ ਸਾ ਦੇਵੀ ਜਗਾਮ ਹ
ਉਸਨੂੰ ਅੰਨ੍ਹਾ ਤੇ ਬੁਜ਼ੁਰਗ ਵੇਖ ਕੇ, ਦੇਵੀ ਨੇ ਕੋਲ ਜਾਣਾ ਠੀਕ ਨਹੀਂ ਸਮਝਿਆ।
ਕਕ੍ਸ਼ੀਵਚ੍ਚਕ੍ਸ਼ੁषੌ ਤਸ੍ਯਾਂ ਸ਼ੂਦ੍ਰਯੋਨ੍ਯਾਮृषਿਰ੍ਵਸ਼ੀ
ਸ਼ੂਦਰ ਜਣਨੀ ਵਿੱਚ, ਵਸ਼ੀ ਰਿਸ਼ੀ ਕਕਸ਼ੀਵਾਨ ਤੇ ਚਕਸ਼ੁਸ਼ਾ ਬਣੇ।
ਕਕ੍ਸ਼ੀਵਚ੍ਚਕ੍ਸ਼ੁषੌ ਤੌ ਤੁ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਰਾਜਾ ਬਲਿਸ੍ਤਦਾ
ਫਿਰ ਰਾਜਾ ਬਲੀ ਨੇ ਕਕਸ਼ੀਵਾਨ ਤੇ ਚਕਸ਼ੁਸ਼ਾ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
ਸਿਦ੍ਧੌ ਪ੍ਰਤ੍ਯਕ੍ਸ਼ਧਰ੍ਮਾਣੌ ਬੁਦ੍ਧੌ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਤਮਾਵਪਿ
ਦੋਵੇਂ ਸਿੱਧ ਹੋਏ, ਸਿੱਧਾ ਧਰਮ ਜਾਣਦੇ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਬੁੱਧੀ ਵਾਲੇ ਸਨ।
ਨੇਤ੍ਯੁਵਾਚ ਤਤਸ੍ਤਂ ਤੁ ਮਮੈਤਾਵਿਤਿ ਚਾਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਉਸਨੇ 'ਨਹੀਂ' ਕਿਹਾ ਤੇ ਫਿਰ ਦੱਸਿਆ, 'ਇਹ ਦੋ ਮੇਰੇ ਹਨ।'
ਅਨ੍ਧਂ ਵृਦ੍ਧਂ ਚ ਮਾਂ ਮਤ੍ਵਾ ਸੁਦੇष੍ਣਾ ਮਹਿषੀ ਤਵ
ਮੈਨੂੰ ਅੰਨ੍ਹਾ ਤੇ ਬੁਜ਼ੁਰਗ ਸਮਝ ਕੇ, ਸੁਦੇਸ਼ਨਾ, ਤੇਰੀ ਰਾਣੀ,
ਤਤਃ ਪ੍ਰਸਾਦਯਾਮਾਸ ਪੁਨਸ੍ਤਮृषਿਸਤ੍ਤਮਮ੍
ਫਿਰ ਉਸਨੇ ਉਸ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਰਾਜੀ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ।
ਪੁਨਸ਼੍ਚੈਨਾਮਲਙ੍ਕृਤ੍ਯ ऋषਯੇ ਪ੍ਰਤ੍ਯਪਾਦਯਤ੍
ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਫਿਰ, ਉਸਨੂੰ ਸਜਾ ਕੇ, ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਸੌਂਪ ਦਿੱਤਾ।
ਦਧ੍ਨਾ ਲਵਣਮਿਸ਼੍ਰੇਣ ਸ੍ਵਭ੍ਯਕ੍ਤਂ ਨਗ੍ਨਕਂ ਤਥਾ
ਦਹੀਂ ਵਿੱਚ ਲੂਣ ਮਿਲਾ ਕੇ, ਤੇ ਨੰਗੀ ਹੋ ਕੇ ਤੇ ਲਗਾ ਕੇ,
ਤਤਸ੍ਤ੍ਵਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਸ੍ਯਸੇ ਦੇਵਿ ਪੁਤ੍ਰਾਂਸ਼੍ਚ ਮਨਸੇਪ੍ਸਿਤਾਨ੍
ਤਦ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਮਨ ਚਾਹੇ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੇਗੀ।
ਅਪਾਨਂ ਚ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਜੁਗੁਪ੍ਸਂਤੀ ਹ੍ਯਵਰ੍ਜਯਤ੍
ਅਪਾਨ ਨਾਲ ਸੰਪਰਕ ਹੋਣ 'ਤੇ, ਉਹ ਨਫਰਤ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਕੇ ਪਿੱਛੇ ਹਟ ਗਈ।
ਵਿਨਾਪਾਨਂ ਕੁਮਾਰਂ ਤ੍ਵਂ ਜਨਯਿष੍ਯਸਿ ਪੂਰ੍ਵਜਮ੍
ਅਪਾਨ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ, ਤੂੰ ਵੱਡਾ ਪੁੱਤਰ ਜਣੇਗੀ, ਹੇ ਕੁਮਾਰਾ।
ਨਾਰ੍ਹਸਿ ਤ੍ਵਂ ਮਹਾਭਾਗ ਪੁਤ੍ਰਂ ਦਾਤੁਂ ਮਮੇਦृਸ਼ਮ੍
ਹੇ ਵੱਡੀ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ, ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਐਸਾ ਪੁੱਤਰ ਨਹੀਂ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਦੇਵੀਦृਸ਼ਂ ਚ ਤੇ ਪੌਤ੍ਰਮਹਂ ਦਾਸ੍ਯਾਮਿ ਸੁਪ੍ਰਤੇ
ਪਰ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਇੱਕ ਪੌਤ੍ਰ ਦੇਵਾਂਗਾ ਜੋ ਦੇਵੀ ਵਰਗਾ ਹੋਵੇਗਾ, ਹੇ ਸੁਪ੍ਰਤਾ।
ਤਾਂ ਸ ਦੀਰ੍ਘਤਮਾਸ਼੍ਚੈਵ ਕੁਕ੍ਸ਼ੌ ਸ੍ਪृष੍ਟ੍ਵਦਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਫਿਰ ਦੀਰਘਤਮਾ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਪੇਟ ਨੂੰ ਛੂਹ ਕੇ ਕਿਹਾ।
ਤੇਨ ਤੇ ਪੂਰਿਤੋ ਗਰ੍ਭਃ ਪੌਰ੍ਣਮਾਸ੍ਯਾਮਿਵੋਦਧਿਃ
ਉਸ ਨੇ ਤੇਰਾ ਗਰਭ ਭਰ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਵੇਂ ਪੂਰਨਮਾਸ਼ੀ ਨੂੰ ਸਮੁੰਦਰ ਭਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤੇਜਸ੍ਵਿਨਃ ਪਰਾਕ੍ਰਾਨ੍ਤਾ ਯਜ੍ਵਾਨੋ ਧਾਰ੍ਮਿਕਾਸ੍ਤਥਾ
ਉਹ ਤੇਜਸਵੀ, ਬਹਾਦਰ, ਯਜਨਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਧਰਮ ਵਾਲੇ ਸਨ।
ਵਙ੍ਗਸ੍ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਕਲਿਙ੍ਗਸ੍ਤੁ ਪੁਣ੍ਡ੍ਰਃ ਸੁਹ੍ਮਸ੍ਤਥੈਵ ਚ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਵੰਗ, ਕਲਿੰਗ, ਪੁੰਡ੍ਰ ਅਤੇ ਸੁਹਮਾ ਪੈਦਾ ਹੋਏ।
ਇਤ੍ਯੇਤੇ ਦੀਰ੍ਘਤਮਸਾ ਬਲੇਰ੍ਦਤ੍ਤਾਃ ਸੁਤਾਃ ਪੁਰਾ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਪੁੱਤਰ ਪਹਿਲਾਂ ਦੀਰਘਤਮਾ ਨੇ ਬਲੀ ਨੂੰ ਦਿੱਤੇ ਸਨ।
ਅਪਤ੍ਯਮਸ੍ਯ ਦਾਰੇषੁ ਸ੍ਵੇषੁ ਮਾਭੂਨ੍ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਦੇ ਆਪਣੇ ਪਤਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਤਾਨ ਨਹੀਂ ਸੀ।
ਸੁਰਭਿਰ੍ਦੀਰ੍ਘਤ ਮਸਮਥ ਪ੍ਰੀਤੋ ਵਚੋ ऽਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਫਿਰ ਸੁਰਭੀ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਦੀਰਘਤਮਾ ਨੂੰ ਕਿਹਾ।
ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਚਾਨਨ੍ਯਯਾਸ੍ਮਾਸੁ ਮੁਨੇ ਪ੍ਰੀਤਾਸ੍ਮਿ ਤੇਨ ਤੇ
ਤੇਰੀ ਅਟੱਲ ਭਗਤੀ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਮੁਨੀ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਪਸੰਦ ਕਰਦੀ ਹਾਂ।
ਬਾਰ੍ਹਸ੍ਪਤ੍ਯਂ ਚ ਯਤ੍ਤੇ ऽਨ੍ਯਤ੍ਪਾਪਂ ਸਂਤਿष੍ਠਤੇ ਤਨੌ
ਤੇ ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਵੰਸ਼ੀ, ਤੇਰੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਜੋ ਹੋਰ ਪਾਪ ਬਚਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ—
ਆਘ੍ਰਾਤਮਾਤ੍ਰੋ ऽਸਾ ਪਸ਼੍ਯਤ੍ਸਦ੍ਯਸ੍ਤਮਸਿ ਨਾਸ਼ਿਤੇ
ਉਹ ਸਿਰਫ਼ ਸੂੰਘਣ ਨਾਲ ਹੀ, ਤੁਰੰਤ ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਗਵਾ ਹृਤਤਮਾਃ ਸੋ ऽਥ ਗੌਤਮਃ ਸਮਪਦ੍ਯਤ
ਗਾਂ ਦੁਆਰਾ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਗੌਤਮ ਬਣ ਗਿਆ।
ਯਥੋਦ੍ਦਿष੍ਟਂ ਹਿ ਪਿਤ੍ਰਾਥ ਚਚਾਰ ਵਿਪੁਲਂ ਤਪਃ
ਜਿਵੇਂ ਪਿਤਾ ਨੇ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ, ਉਸ ਨੇ ਵੱਡਾ ਤਪ ਕੀਤਾ।
ਵਿਧੂਯ ਸਾਨੁਜੋ ਦੋषਾਨ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣ੍ਯਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਵਾਨ੍ਪ੍ਰਭੁਃ
ਉਹ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਸਮੇਤ ਦੋਸ਼ ਦੂਰ ਕਰਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਬਣ ਗਿਆ।
ਸੁਪੁਤ੍ਰੇਣ ਤ੍ਵਯਾ ਤਾਤ ਕृਤਾਰ੍ਥਸ਼੍ਚ ਯਸ਼ਸ੍ਵਿਨਾ
ਹੇ ਪਿਆਰੇ, ਤੇਰੇ ਵਧੀਆ ਤੇ ਯਸ਼ਵਾਨ ਪੁੱਤਰ ਨਾਲ ਤੇਰਾ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰਾ ਹੋ ਗਿਆ।