ਦ੍ਵਿਜੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਸ਼ੁਭੇ ਕਾਲੇ ਬਲਿਂ ਵੈਰੋਚਨਂ ਜਗੌ
ਸੁਭ ਸਮੇਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਬਣ ਕੇ, ਉਹ ਵੈਰੋਚਨ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਬਲੀ ਕੋਲ ਗਿਆ।
ਦਾਤੁਮਰ੍ਹਸਿ ਮੇ ਰਾਜਨ੍ਵਿਕ੍ਰਮਾਂਸ੍ਤ੍ਰੀਨਿਤਿ ਪ੍ਰਭੁਃ
ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਰਾਜਾ, ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਤਿੰਨ ਪੈਰ ਦੀ ਜਗ੍ਹਾ ਦੇ।'
ਵਾਮਨਂ ਤਂ ਚ ਵਿਜ੍ਞਾਯ ਤਤੋ ऽਦਾਨ੍ਮੁਦਿਤਃ ਸ੍ਵਯਮ੍
ਬਲੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵਾਮਨ ਜਾਣ ਕੇ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਆਪ ਹੀ ਉਹ ਜਗ੍ਹਾ ਦੇ ਦਿੱਤੀ।
ਤ੍ਰਿਭਿਃ ਕ੍ਰਮੈਰ੍ਵਿਸ਼੍ਵਮਿਦਂ ਜਗਦਾਕ੍ਰਾਮਤ ਪ੍ਰਭੁਃ
ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਤਿੰਨ ਪੈਰਾਂ ਨਾਲ ਸਾਰਾ ਸੰਸਾਰ ਲੰਘ ਲਿਆ।
ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਯਨ੍ਦਿਸ਼ਃ ਸਰ੍ਵਾਃ ਪ੍ਰਦਿਸ਼ਸ਼੍ਚ ਮਹਾਯਸ਼ਾਃ
ਮਹਾਨ ਯਸ਼ਵਾਨ ਨੇ ਸਾਰੀਆਂ ਦਿਸਾਵਾਂ ਤੇ ਵਿਚਕਾਰ ਦੀਆਂ ਦਿਸਾਵਾਂ ਚਮਕਾ ਦਿੱਤੀਆਂ।
ਆਸੁਰੀਂ ਸ਼੍ਰਿਯਮਾਹृਤ੍ਯ ਤ੍ਰੀਂਲ੍ਲੋਕਾਂਸ਼੍ਚ ਜਨਾਰ੍ਦ੍ਦਨਃ
ਜਨਾਰਦਨ ਨੇ ਅਸੁਰਾਂ ਦੀ ਦੌਲਤ ਤੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕ ਲੈ ਲਏ।
ਨਮੁਚਿਃ ਸ਼ਂਬਰਸ਼੍ਚੈਵ ਪ੍ਰਹ੍ਰਾਦਸ਼੍ਚੈਵ ਵਿष੍ਣੁਨਾ
ਨਮੁਚਿ, ਸ਼ੰਬਰ ਅਤੇ ਪ੍ਰਹਿਲਾਦ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੇ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।
ਮਹਾਭੂਤਾਨਿ ਭੂਤਾਤ੍ਮਾ ਸਵਿਸ਼ੇषਾਣਿ ਮਾਧਵਃ
ਮਾਧਵ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਆਤਮਾ ਹੈ, ਵੱਡੇ ਤੱਤਾਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਫਰਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪਰਗਟ ਹੋਇਆ।
ਤਸ੍ਯ ਗਾਤ੍ਰੇ ਜਗਤ੍ਸਰ੍ਵਮਾਤ੍ਮਾਨਮਨੁਪਸ਼੍ਯਤਿ
ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ, ਪੂਰਾ ਜਗਤ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਜੋਂ ਦਿੱਸਦਾ ਹੈ।
ਤਦ੍ਵੈ ਰੂਪਮੁਪੇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਦੇਵਾਦਾਨਵਮਾਨਵਾਃ
ਉਪੇਂਦਰ ਦਾ ਉਹੀ ਰੂਪ ਦੇਵਤੇ, ਦੈਤ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖ ਵੇਖਦੇ ਹਨ।
ਬਲਿਃ ਸਿਤੋ ਮਹਾਪਾਸ਼ੈਃ ਸਬਨ੍ਧੁਃ ਸਸੁਤ੍ਦृਦ੍ਗਣਃ
ਬਲੀ, ਵੱਡੇ ਬੰਧਨਾਂ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਹੋਇਆ, ਆਪਣੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਅਤੇ ਪੱਕੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ—
ਤਤਃ ਸਰ੍ਵਾਮਰੈਸ਼੍ਵਰ੍ਯਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵੇਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨੇ
ਫਿਰ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਰਾਜਾਈ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤੀ।
ਏਤਾਸ੍ਤਿਸ੍ਰਃ ਸਮृਤਾਸ੍ਤਸ੍ਯ ਦਿਵ੍ਯਾਃ ਸਂਭੂਤਯਃ ਸ਼ੁਭਾਃ
ਇਹ ਤਿੰਨ ਉਸ ਦੀਆਂ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਦਿਵਿਆ ਉਪਜਾਵਾਂ ਵਜੋਂ ਯਾਦ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਤ੍ਰੇਤਾਯੁਗੇ ਤੁ ਦਸ਼ਮੇ ਦਤ੍ਤਾਤ੍ਰੇਯੋ ਬਭੂਵ ਹ
ਦਸਵੇਂ ਤ੍ਰੇਤਾ ਯੁਗ ਵਿੱਚ, ਦੱਤਾਤ੍ਰੇਯ ਦਾ ਜਨਮ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਪਞ੍ਚਮਃ ਪਞ੍ਚਦਸ਼੍ਯਾਂ ਤੁ ਤ੍ਰੇਤਾਯਾਂ ਸਂਬਭੂਵ ਹ
ਪੰਜਵੇਂ ਅਤੇ ਪੰਦਰਵੇਂ ਤ੍ਰੇਤਾ ਯੁਗ ਵਿੱਚ ਉਹ ਪਰਗਟ ਹੋਇਆ।
ਏਕੋਨਵਿਂਸ਼ਯਾਂ ਤ੍ਰੇਤਾਯਾਂ ਸਰ੍ਵਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਾਨ੍ਤਕृਦ੍ਵਿਭੁਃ
ਉਨ੍ਹੀਹਵੇਂ ਤ੍ਰੇਤਾ ਯੁਗ ਵਿੱਚ, ਸਾਰੇ ਖ਼ਤਰੀਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਪ੍ਰਭੂ ਆਇਆ।
ਚਤੁਰ੍ਵਿਂਸ਼ੇ ਯੁਗੇ ਰਾਮੋ ਵਸਿष੍ਠੇਨ ਪੁਰੋਧਸਾ
ਚੌਵੀਂ ਯੁਗ ਵਿੱਚ, ਰਾਮ ਵਸੀਸ਼ਠ ਨੂੰ ਪੁਰੋਹਿਤ ਬਣਾਕੇ ਆਇਆ।
ਅष੍ਟਮੋ ਦ੍ਵਾਪਰੇ ਵਿष੍ਣੁਰष੍ਟਾਵਿਂਸ਼ੇ ਪਰਾਸ਼ਰਾਤ੍
ਅਠਵੇਂ ਦੁਆਪਰ ਵਿੱਚ, ਵਿਸ਼ਨੂੰ; ਅਠਾਈਂ ਵਿੱਚ, ਪਰਾਸ਼ਰ ਤੋਂ—
ਤਥੈਵ ਨਵਮੇ ਵਿष੍ਣੁਰਦਿਤ੍ਯਾਃ ਕਸ਼੍ਯਪਾਤ੍ਮਜਃ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਨੌਵੇਂ ਵਿੱਚ, ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਕਸ਼ਯਪ ਅਤੇ ਅਦਿਤੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੋ ਕੇ ਆਇਆ।
ਅਪ੍ਰਮੇਯੋ ਨਿਯੋਗਸ਼੍ਚ ਯਤਕਾਮਵਰੋ ਵਸ਼ੀ
ਉਹ ਅਣਗਣਿਆ, ਹੁਕਮਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਚਾਹੀਦੇ ਵਰ ਦਿੰਦਾ, ਆਪਣੇ ਉੱਤੇ ਕਾਬੂ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਨ ਪ੍ਰਮਾਤੁਂ ਮਹਾਬਾਹੁਂ ਸ਼ਕ੍ਯੋ ऽਸੌ ਮਧੁਸੂਦਨਃ
ਉਹ ਮਹਾਬਾਹੁ ਮਧੁਸੂਦਨ ਨੂੰ ਕੋਈ ਮਾਪ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ।
ਅष੍ਟਾਵਿਂਸ਼ਤਿਕੇ ਤਦ੍ਵਦ੍ਦ੍ਵਾਪਰਸ੍ਯਾਥ ਸਂਕ੍ਸ਼ਯੇ
ਅਠਾਈਂ ਵਿੱਚ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਹੀ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦੁਆਪਰ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ—
ਮਾਹਯਨ੍ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨਿ ਯੋਗਾਤ੍ਮਾ ਯੋਗਮਾਯਯਾ
ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਭਟਕਾ ਕੇ, ਜੋਗ ਦੀ ਆਤਮਾ, ਆਪਣੀ ਜੋਗ ਮਾਇਆ ਨਾਲ—
ਪ੍ਰਵਿष੍ਟੋ ਮਾਨੁषੀਂ ਯੋਨਿਂ ਪ੍ਰਚ੍ਛਨ੍ਨਸ਼੍ਚਰਤੇ ਮਹੀਮ੍
ਉਹ ਮਨੁੱਖੀ ਜਣਨੀ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ, ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਲੁਕ ਕੇ ਫਿਰਦਾ ਹੈ।
ਯਤ੍ਰ ਕਂਸਂ ਚ ਸ਼ਾਲ੍ਵਂ ਚ ਦ੍ਵਿਵਿਦਂ ਚ ਮਹਾਸੁਰਮ੍
ਉਥੇ ਕੰਸ, ਸ਼ਾਲਵ ਤੇ ਮਹਾਂ ਅਸੁਰ ਦਿਵਿਦਾ,
ਨਾਗਂ ਕੁਵਲਯਾਪੀਡਂ ਮਲ੍ਲਂ ਰਾਜਗृਹਾਧਿਪਮ੍
ਨਾਗ ਕੁਵਲਯਾਪੀਡ, ਮੱਲਾ ਤੇ ਰਾਜਗ੍ਰਿਹ ਦਾ ਰਾਜਾ,
ਛਿਨ੍ਨਂ ਬਾਹੁਸਹਸ੍ਰਂ ਚ ਬਾਣਸ੍ਯਾਦ੍ਭੁਤਕਰ੍ਮਣਾ
ਬਾਣਾ ਦੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਬਾਂਹਾਂ, ਜੋ ਅਜੋਕੇ ਕੰਮਾਂ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਕੱਟ ਦਿੱਤੀਆਂ ਗਈਆਂ,
ਹृਤਾਨਿ ਚ ਮਹੀਪਾਨਾਂ ਸਰ੍ਵਰਤ੍ਨਾਨਿ ਤੇਜਸਾ
ਤੇ ਸਭ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਰਤਨ ਉਸ ਦੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਲੈ ਲਏ ਗਏ,
ਏਤੇ ਲੋਕਹਿਤਾਰ੍ਥਾਯ ਪ੍ਰਾਦੁਰ੍ਭਾਵਾ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
ਇਹ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਦੀਆਂ ਪ੍ਰਗਟੀਆਂ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਹੋਈਆਂ,
ਕਲ੍ਕਿਰ੍ਵਿष੍ਣੁਯਸ਼ਾ ਨਾਮ ਪਾਰਾਸ਼ਰ੍ਯਃ ਪ੍ਰਤਾਪਵਾਨ੍
ਕਲਕੀ, ਜੋ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਪਰਾਸ਼ਰ ਦਾ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਪੁੱਤਰ,