ਭਕ੍ਤਾਨਰ੍ਹਸਿ ਨਸ੍ਤ੍ਰਾਤੁਂ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਦੀਰ੍ਘੇਣ ਚਕ੍ਸ਼ੁषਾ
ਤੂੰ ਸਾਡੇ ਭਗਤਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ, ਜਦ ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਦੂਰਦਰਸ਼ੀ ਨਜ਼ਰ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਛਾਣ ਲਿਆ।
ਅਪਧ੍ਯਾਤਾਸ੍ਤ੍ਵਯਾ ਹ੍ਯਦ੍ਯ ਪ੍ਰਵੇਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮੋਰਸਾਤਲਮ੍
ਕਿਉਂਕਿ ਅੱਜ ਤੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੋਸ਼ੀ ਕਰਾਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਹੁਣ ਮੈਂ ਪਾਤਾਲ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਜਾਵਾਂਗਾ।
ਏਵਂ ਸ਼ੁਕ੍ਰੋ ऽਨੁਨੀਤਃ ਸਂਸ੍ਤਤਃ ਕੋਪਂ ਨ੍ਯਵਰ੍ਤ੍ਤਯਤ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼ੁਕਰ ਦੀ ਮਨ ਸ਼ਾਂਤ ਹੋ ਗਈ ਅਤੇ ਉਹ ਆਪਣਾ ਗੁੱਸਾ ਹੌਲੇ-ਹੌਲੇ ਛੱਡ ਬੈਠਾ।
ਅਵਸ਼੍ਯਂਭਾਵੀਹ੍ਯਰ੍ਥੋ ऽਯਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ਵੋ ਮਯਿ ਜਾਗ੍ਰਤਿ
ਇਹ ਘਟਨਾ ਤਾਂ ਹੋਣੀ ਹੀ ਸੀ, ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਆਈ ਜਦ ਮੈਂ ਜਾਗਦਾ ਸੀ।
ਸਂਜ੍ਞਾ ਪ੍ਰਨष੍ਟਾ ਯਾ ਚੇਯਂ ਕਾਮਂ ਤਾਂ ਪ੍ਰਤਿਲਪ੍ਸ੍ਯਥ
ਜੋ ਚੇਤਨਾ ਗੁਆਚ ਗਈ ਸੀ, ਉਹ ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਮੁੜ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲਵੇਂਗਾ।
ਮਤ੍ਪ੍ਰਸਾਦਾਚ੍ਚ ਯੁष੍ਮਾਭਿਰ੍ਭੁਕ੍ਤਂ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਮੂਰ੍ਜ੍ਜਿਤਮ੍
ਮੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਤੁਸੀਂ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲਿਆ ਹੈ।
ਤਾਵਨ੍ਤਮੇਵ ਕਾਲਂ ਵੈ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਰਾਜ੍ਯਮਭਾषਤ
ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਐਲਾਨ ਕੀਤਾ ਕਿ ਰਾਜ ਸਿਰਫ਼ ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਰਹੇਗਾ।
ਲੋਕਾਨਾਮੀਸ਼੍ਵਰੋ ਭਾਵੀ ਪੌਤ੍ਰਸ੍ਤਵ ਪੁਨਰ੍ਬਲਿਃ
ਭਵਿੱਖ ਵਿੱਚ, ਤੇਰਾ ਪੋਤਾ ਬਲੀ ਦੁਬਾਰਾ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣੇਗਾ।
ਤਥਾਹृਤੇषੁ ਲੋਕੇषੁ ਨ ਸ਼ੋਕੋ ਨ ਕਿਲਾਭਵਤ੍
ਜਦ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲਿਆ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਕੋਈ ਦੁੱਖ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ।
ਤਸ੍ਮਾਦਜੇਨ ਪ੍ਰੀਤੇਨ ਦਤ੍ਤਂ ਸਾਵਰ੍ਣਿਕੇ ऽਨ੍ਤਰੇ
ਇਸ ਲਈ, ਅਜਨਮਾ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਸਾਵਰਨੀ ਮਨਵੰਤਰ ਦੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਲੋਕ ਦਿੱਤੇ।
ਤਸ੍ਮਾਦਦृਸ਼੍ਯੋ ਭੂਤਾਨਾਂ ਕਾਲਾਕਾਙ੍ਕ੍ਸ਼ੀ ਸ ਤਿष੍ਠਤਿ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਜੀਵਾਂ ਤੋਂ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਸਮੇਂ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਾਨ੍ਨਿਰੁਤ੍ਸੁਕਸ੍ਤ੍ਵਂ ਵੈ ਪਰ੍ਯਾਯਂ ਸਹਸਾਕੁਲਃ
ਇਸ ਲਈ, ਤੂੰ ਚਿੰਤਾ ਨਾ ਕਰ, ਤੇਰਾ ਵਾਰ ਆਵੇਗਾ, ਭਾਵੇਂ ਹੁਣ ਤੂੰ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਹੈ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਪ੍ਰਤਿषਿਦ੍ਧੋ ऽਸ੍ਮਿ ਭਵਿष੍ਯਂ ਜਾਨਤਾ ਪ੍ਰਭੋ
ਮੈਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਰੋਕ ਲਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਭਵਿੱਖ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ।
ਦੈਵਤੈਃ ਸਹ ਸਂਰਬ੍ਧਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਵੋ ਧਾਰਯਿष੍ਯਤਃ
ਤੂੰ ਉਹਨਾਂ ਸਭ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲੇਗਾ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆਉਣਗੇ।
ਤਤਸ੍ਤਾਭ੍ਯਾਂ ਯਯੁਃ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਪ੍ਰਹ੍ਲਾਦਪ੍ਰਮੁਖਾਸ੍ਤਦਾ
ਫਿਰ, ਉਹ ਦੋਵਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਪ੍ਰਹਿਲਾਦ ਤੇ ਹੋਰ ਸਭ ਉਸ ਵੇਲੇ ਚਲੇ ਗਏ।
ਸਹਸਾ ਸ਼ਂਸਮਾਨਾਸ੍ਤੇ ਜਯਂ ਕਾਵ੍ਯੇਨ ਭਾषਿਤਮ੍
ਉਹ ਜਦ ਚਲੇ, ਅਚਾਨਕ ਕਵੀ ਦੇ ਬੋਲਾਂ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤ ਦਾ ਜਸ਼ਨ ਮਨਾਇਆ।
ਅਥ ਦੇਵਾਸੁਰਾਨ੍ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸਂਗ੍ਰਾਮੇ ਸਮੁਪਸ੍ਥਿਤਾਨ੍
ਫਿਰ, ਜਦ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਅਸੁਰ ਯੁੱਧ ਲਈ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
ਅਜਯਨ੍ਤਾਸੁਰਾ ਦੇਵਾਨ੍ਨਗ੍ਰਾ ਦੇਵਾ ਅਮਨ੍ਤ੍ਰਯਨ੍
ਅਸੁਰਾਂ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਹਰਾ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਦੇਵਤੇ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਸਲਾਹ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕੇ।
ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਯਜ੍ਞਂ ਸਮੁਦ੍ਦਿਸ਼੍ਯ ਕਾਰ੍ਯਂ ਚਾਤ੍ਮਹਿਤਂ ਚ ਯਤ੍
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਯਜਨ ਕਰਨਾ ਤੇ ਆਪਣੇ ਲਈ ਫਾਇਦੇਮੰਦ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅਥੋਪਾਮਨ੍ਨ੍ਰਯਨ੍ਦੇਵਾਃ ਸ਼ਣ੍ਡਾਮਕਾਰੈ ਤੁ ਤਾਵੁਭੌ
ਫਿਰ ਦੇਵਤੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਦੋਹਾਂ ਨੂੰ ਖੋਜੀ-ਸੁਭਾ ਵਾਲੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਮਨਾਇਆ।
ਯਜ੍ਞੇ ਚਾਹੂਯ ਤੌ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤੌ ਤ੍ਯਜਨ੍ਤਾਮਸੁਰਾ ਦ੍ਵਿਜੌ
ਯਜਨ ਵਿੱਚ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾ ਕੇ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਕਿ ਦੋਵੇਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਅਸੁਰਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦੇਣ।
ਏਵਂ ਤਤ੍ਯਜਤੁਸ੍ਤੌ ਤੁ षਣ੍ਡਾਮਕਾਰੈ ਤਦਾ ਸੁਰਾਨ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਸ ਸਮੇਂ ਉਹ ਦੋ ਖੋਜੀ-ਸੁਭਾ ਵਾਲੇ ਰੂਪ ਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ।
ਦੇਵਾਸੁਰਾਨ੍ਪਰਾਭਾਵ੍ਯ ਸ਼ਣ੍ਡਾਮਰ੍ਕਾਵੁਪਾਗਮਨ੍
ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਅਸੁਰਾਂ ਨੂੰ ਹਰਾਕੇ, ਖੋਜੀ-ਸੁਭਾ ਵਾਲੇ ਜੋੜੇ ਕੋਲ ਆਏ।
ਬਾਧ੍ਯਮਾਨਾਸ੍ਤਦਾ ਦੇਵੈਰ੍ਵਿਵਿਸ਼ੁਸ੍ਤੇ ਰਸਾਤਲਮ੍
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਲੋਂ ਤੰਗ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਰਸਾਤਲ ਵਿੱਚ ਚਲੇ ਗਏ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰਭृਤਿ ਸ਼ਾਪੇਨ ਭृਗੁਨੈਮਿਤ੍ਤਿਕੇਨ ਚ
ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੋਂ, ਸ਼ਾਪ ਅਤੇ ਭ੍ਰਿਗੁ ਦੇ ਕਾਰਨ
ਕਰ੍ਤੁਂ ਧਰ੍ਮਵ੍ਯਵਸ੍ਥਾਨ ਮਧਰ੍ਮਸ੍ਯ ਪ੍ਰਣਾਸ਼ਨਮ੍
ਧਰਮ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਅਤੇ ਅਧਰਮ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੋ ਗਿਆ।
ਮਨੁष੍ਯਵਧ੍ਯਾਂਸ੍ਤਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਵ੍ਯਾਹਰਤ ਪ੍ਰਭੁਃ
ਪ੍ਰਭੂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਸਭ ਨੂੰ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਲੋਂ ਮਾਰਨ ਯੋਗ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ।
ਯਜ੍ਞਂ ਪ੍ਰਵਰ੍ਤ੍ਤਯਾਮਾਸ ਵੈਨ੍ਯੋ ਵੈਵਸ੍ਵਤੇ ऽਨ੍ਤਰੇ
ਵੈਨਯ ਤੇ ਵੈਵਸਵਤ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਯਜਨ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਹੋਈ।
ਚਤੁਰ੍ਥ੍ਯਾਂ ਤੁ ਯੁਗਾਖ੍ਯਾਯਾਮਾਪਨ੍ਨੇषੁ ਸੁਰੇष੍ਵਥ
ਚੌਥੇ ਯੁਗ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਯੁਗ ਆਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਵਿੱਚ ਜਦੋਂ ਦੇਵਤੇ ਡਿੱਗ ਗਏ
ਦ੍ਵਿਤੀਯੋ ਨਰਸਿਂਹੋ ऽਭੂਦ੍ਰੌਦ੍ਰਃ ਸੁਤਪੁਰਸ੍ਸਰਃ
ਦੂਜਾ ਅਵਤਾਰ ਨਰਸਿੰਘ, ਗੁੱਸੇ ਵਾਲਾ ਤੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਸਮੇਤ, ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ।