ਸਂਪ੍ਰਮੂਢਾਃ ਸ੍ਥਿਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਪ੍ਰਾਪਦ੍ਯਨ੍ਤ ਨ ਕਿਞ੍ਚਨ
ਸਭ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੱਕੇ-ਬੱਕੇ ਖੜੇ ਰਹੇ, ਤੇ ਕੁਝ ਵੀ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕੇ।
ਆਚਾਰ੍ਯੋ ਯੋ ਹ੍ਯਯਂ ਕਾਵ੍ਯੋ ਦੇਵਾਯਾਰ੍ਯੋ ऽਯਮਙ੍ਗਿਰਾਃ
ਇਹ ਕਾਵਿਆ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਆਚਾਰਯ ਹੈ, ਤੇ ਇਹ ਆਂਗੀਰਸ ਦੇਵਾਂ ਦਾ ਆਚਾਰਯ ਹੈ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤੇ ਤੁ ਤੇ ਸਰ੍ਵੇ ਤਾਵੁਭੌ ਸਮਵੇਕ੍ਸ਼੍ਯ ਚ
ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਨੇ ਉਹ ਦੋਨਾਂ ਵੱਲ ਤੱਕਿਆ।
ਬृਹਸ੍ਪਤਿਰੁਵਾਚੈਨਾਮਂ ਭ੍ਰਾਤੋ ऽਯਮਙ੍ਗਿਰਾਃ
ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਇਹ ਮੇਰਾ ਭਰਾ ਅੰਗਿਰਾ ਹੈ।'
ਸਂਮੋਹਯਤਿ ਰੂਪੇਣ ਮਾਮਕੇਨੈष ਵੋ ऽਸੁਰਾਃ
ਇਹ ਆਪਣੇ ਰੂਪ ਨਾਲ ਮੈਨੂੰ ਭੁਲਾਵਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਇਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਵੀ, ਅਸੁਰੋ, ਧੋਖਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਅਯਂ ਨੋ ਦਸ਼ਵਰ੍षਾਣਿ ਸਤਤਂ ਸ਼ਾਸ੍ਤਿ ਵੈ ਪ੍ਰਭੁਃ
ਇਹ ਪ੍ਰਭੂ ਸਾਨੂੰ ਦਸ ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਲਗਾਤਾਰ ਰਾਜ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਤਤਸ੍ਤੇਦਾਨਵਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਪ੍ਰਣਿਪਤ੍ਯਾਭਿਵਾਦ੍ਯ ਚ
ਫਿਰ ਸਾਰੇ ਦਾਨਵਾਂ ਨੇ ਨਮ ਸਕੇ ਅਤੇ ਸਤਿਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਊਚੁਸ੍ਤਮਸੁਰਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਾਃ ਸਂਰਕ੍ਤਲੋਚਨਾਃ
ਸਾਰੇ ਅਸੁਰ, ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਲਾਲ ਹੋਈਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬੋਲੇ:
ਭਾਰ੍ਗਵੋ ऽਗਿਰਸੋ ਵਾਯਂ ਭਵਤ੍ਵੇषੈਵ ਨੋ ਗੁਰੁਃ
ਭਾਰਗਵ ਜਾਂ ਅੰਗਿਰਾ ਹੀ ਸਾਡਾ ਗੁਰੂ ਬਣ ਜਾਵੇ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸੁਰਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਪ੍ਰਾਪਦ੍ਯਨ੍ਤ ਬृਹਸ੍ਪਤਿਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਕੋਲ ਆ ਗਏ।
ਚੁਕੋਪ ਭਾਰ੍ਗਵਸ੍ਤੇ षਾਮਵਲੇਪੇਨ ਵੈ ਤਦਾ
ਉਸ ਵੇਲੇ ਭਾਰਗਵ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਘਮੰਡ ਦੇ ਕਾਰਨ ਗੁੱਸੇ ਹੋ ਗਿਆ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਪ੍ਰਣष੍ਟਸਂਜ੍ਞਾ ਵੈ ਪਰਾਭਵਮਵਾਪ੍ਸ੍ਯਥ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਤੁਸੀਂ ਹੋਸ਼ ਤੋਂ ਵੰਞ ਜਾਂਦੇ ਹੋ ਅਤੇ ਹਾਰ ਪਾ ਲੋਗੇ।
ਸ਼ਪ੍ਤਾਂਸ੍ਤਾਨਸੁਰਾਞ੍ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਕਾਵ੍ਯੇਨ ਤੁ ਬृਹਸ੍ਪਤਿਃ
ਕਾਵਿਆ ਵਲੋਂ ਅਸੁਰਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ ਜਾਣ ਜਾਣ ਕੇ, ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਨੇ
ਬੁਦ੍ਧ੍ਵਾਸੁਰਾਂਸ੍ਤਦਾ ਬ੍ਰष੍ਟਾਨ੍ਕृਤਾਰ੍ਥੋਂऽਤਰ੍ਦ੍ਧਿਮਾਗਮਤ੍
ਅਸੁਰਾਂ ਨੂੰ ਡਿੱਗਿਆ ਸਮਝ ਕੇ, ਉਹ ਆਪਣਾ ਮਨਚਾਹਾ ਫਲ ਲੈ ਲਿਆ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਮੁੜ ਪਾ ਲਈ।
ਅਹੋ ਧਿਗ੍ਵਞ੍ਚਿਤਾਃ ਸ੍ਨੇਹਾਤ੍ਪਰਸ੍ਪਰਮਥਾਬ੍ਰੁਵਨ੍
ਹਾਏ! ਅਫਸੋਸ! ਪਿਆਰ ਵਿਚ ਧੋਖਾ ਖਾ ਕੇ, ਉਹ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਆਖਣ ਲੱਗੇ।
ਦਗ੍ਧਾਸ਼੍ਚੈਵੋਪਧਾਯੋਗਾਤ੍ਸ੍ਵੇਸ੍ਵੇ ਕਾਰ੍ਯੇ ਤੁ ਮਾਯਯਾ
ਚਲਾਕੀ ਦੇ ਵਰਤੋਂ ਨਾਲ, ਹਰ ਕੋਈ ਆਪਣੇ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਮਾਇਆ ਰਾਹੀਂ ਸੜ ਗਿਆ।
ਪ੍ਰਹ੍ਲਾਦਮਗ੍ਰਤਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਕਾਵ੍ਯਸ੍ਯਾਨੁਗਮਂ ਪੁਨਃ
ਪ੍ਰਹਲਾਦ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਰੱਖ ਕੇ, ਉਹ ਫਿਰ ਕਾਵਿਆ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਚੱਲ ਪਏ।
ਤਾਨਾਗਤਾਨ੍ਪੁਨਰ੍ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਕਾਵ੍ਯੋ ਯਾਜ੍ਯਾਨੁਵਾਚ ਹ
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮੁੜ ਆਉਂਦੇ ਵੇਖ ਕੇ, ਕਾਵਿਆ ਨੇ ਯਾਜਕਾਂ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ।
ਤਤਸ੍ਤੇਨਾਵਲੇਪੇਨ ਗਤਾ ਯੂਯਂ ਪਰਾਭਵਮ੍
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਘਮੰਡ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਤੁਸੀਂ ਹਾਰ ਪਾ ਚੁੱਕੇ ਹੋ।
ਸ੍ਵਾਨ੍ਯਾਜ੍ਯਾਨ੍ਭਜਮਾਨਾਂਸ਼੍ਚ ਭਕ੍ਤਾਂਸ਼੍ਚੈਵ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ
ਜੋ ਆਪਣੇ ਯਾਜਕਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਜੋ ਭਗਤ ਹਨ,
ਭਕ੍ਤਾਨਰ੍ਹਸਿ ਨਸ੍ਤ੍ਰਾਤੁਂ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਦੀਰ੍ਘੇਣ ਚਕ੍ਸ਼ੁषਾ
ਤੂੰ ਸਾਡੇ ਭਗਤਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ, ਜਦ ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਦੂਰਦਰਸ਼ੀ ਨਜ਼ਰ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਛਾਣ ਲਿਆ।
ਅਪਧ੍ਯਾਤਾਸ੍ਤ੍ਵਯਾ ਹ੍ਯਦ੍ਯ ਪ੍ਰਵੇਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮੋਰਸਾਤਲਮ੍
ਕਿਉਂਕਿ ਅੱਜ ਤੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੋਸ਼ੀ ਕਰਾਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਹੁਣ ਮੈਂ ਪਾਤਾਲ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਜਾਵਾਂਗਾ।
ਏਵਂ ਸ਼ੁਕ੍ਰੋ ऽਨੁਨੀਤਃ ਸਂਸ੍ਤਤਃ ਕੋਪਂ ਨ੍ਯਵਰ੍ਤ੍ਤਯਤ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼ੁਕਰ ਦੀ ਮਨ ਸ਼ਾਂਤ ਹੋ ਗਈ ਅਤੇ ਉਹ ਆਪਣਾ ਗੁੱਸਾ ਹੌਲੇ-ਹੌਲੇ ਛੱਡ ਬੈਠਾ।
ਅਵਸ਼੍ਯਂਭਾਵੀਹ੍ਯਰ੍ਥੋ ऽਯਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ਵੋ ਮਯਿ ਜਾਗ੍ਰਤਿ
ਇਹ ਘਟਨਾ ਤਾਂ ਹੋਣੀ ਹੀ ਸੀ, ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਆਈ ਜਦ ਮੈਂ ਜਾਗਦਾ ਸੀ।
ਸਂਜ੍ਞਾ ਪ੍ਰਨष੍ਟਾ ਯਾ ਚੇਯਂ ਕਾਮਂ ਤਾਂ ਪ੍ਰਤਿਲਪ੍ਸ੍ਯਥ
ਜੋ ਚੇਤਨਾ ਗੁਆਚ ਗਈ ਸੀ, ਉਹ ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਮੁੜ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲਵੇਂਗਾ।
ਮਤ੍ਪ੍ਰਸਾਦਾਚ੍ਚ ਯੁष੍ਮਾਭਿਰ੍ਭੁਕ੍ਤਂ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਮੂਰ੍ਜ੍ਜਿਤਮ੍
ਮੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਤੁਸੀਂ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲਿਆ ਹੈ।
ਤਾਵਨ੍ਤਮੇਵ ਕਾਲਂ ਵੈ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਰਾਜ੍ਯਮਭਾषਤ
ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਐਲਾਨ ਕੀਤਾ ਕਿ ਰਾਜ ਸਿਰਫ਼ ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਰਹੇਗਾ।
ਲੋਕਾਨਾਮੀਸ਼੍ਵਰੋ ਭਾਵੀ ਪੌਤ੍ਰਸ੍ਤਵ ਪੁਨਰ੍ਬਲਿਃ
ਭਵਿੱਖ ਵਿੱਚ, ਤੇਰਾ ਪੋਤਾ ਬਲੀ ਦੁਬਾਰਾ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣੇਗਾ।
ਤਥਾਹृਤੇषੁ ਲੋਕੇषੁ ਨ ਸ਼ੋਕੋ ਨ ਕਿਲਾਭਵਤ੍
ਜਦ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲਿਆ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਕੋਈ ਦੁੱਖ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ।
ਤਸ੍ਮਾਦਜੇਨ ਪ੍ਰੀਤੇਨ ਦਤ੍ਤਂ ਸਾਵਰ੍ਣਿਕੇ ऽਨ੍ਤਰੇ
ਇਸ ਲਈ, ਅਜਨਮਾ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਸਾਵਰਨੀ ਮਨਵੰਤਰ ਦੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਲੋਕ ਦਿੱਤੇ।