ਤਤੋ ऽਭਿਸ਼ਪ੍ਤੋ ਭृਗੁਣਾ ਵਿष੍ਣੁਰ੍ਭਾਰ੍ਯਾਵਧੇ ਤਦਾ
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਕਰਕੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੂੰ ਭ੍ਰਿਗੂ ਨੇ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤ੍ਵਂ ਸਪ੍ਤਕृਤ੍ਵੋ ਵੈ ਮਨੁष੍ਯੇषੁ ਪ੍ਰਪਦ੍ਯਸੇ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਤੂੰ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਸੱਤ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲਵੇਂਗਾ।
ਸਰ੍ਵਲੋਕ ਹਿਤਾਰ੍ਥਾਯ ਜਾਯਤੇ ਮਾਨੁषੇष੍ਵਿਹ
ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ, ਤੂੰ ਇਥੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਜਨਮ ਲਵੇਂਗਾ।
ਸਮਾਨੀਯ ਤਤਃ ਕਾਯੇ ਸਮਾਯੋਜ੍ਯੇਦਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਫਿਰ, ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਜੋੜ ਕੇ ਇਹ ਕਹਿਆ।
ਯਦਿ ਕृਤ੍ਸ੍ਨੋ ਮਯਾ ਧਰ੍ਮਸ਼੍ਚਰਿਤੋ ਜ੍ਞਾਯਤੇ ऽਪਿ ਵਾ
ਜੇ ਮੈਂ ਕਦੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਧਰਮ ਕੀਤਾ ਹੈ ਜਾਂ ਜਾਣਿਆ ਵੀ ਹੋਵੇ—
ਸਤ੍ਯਾਭਿਵ੍ਯਹृਤਾਤ੍ਤਸ੍ਯ ਦੇਵੀ ਸਂਜੀਵਿਤਾ ਤਦਾ
ਉਸ ਸੱਚੀ ਗੱਲ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਉਸ ਵੇਲੇ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਜੀਵਨ ਮਿਲ ਗਿਆ।
ਤਤਸ੍ਤਾਂ ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨਾਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸੁਪ੍ਤੋਤ੍ਥਿਤਾਮਿਵ
ਫਿਰ, ਉਸ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਵਿਚ ਸੁੱਤਿਆਂ ਤੋਂ ਜਾਗੀ ਹੋਈ ਵੇਖ ਕੇ—
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸਂਜੀਵਿਤਾਮੇਵਂ ਦੇਵੀਂ ਤਾਂ ਭृਗੁਣਾ ਤਦਾ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਭ੍ਰਿਗੂ ਵਲੋਂ ਉਸ ਵੇਲੇ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਜੀਵਤ ਹੋਈ ਵੇਖ ਕੇ—
ਅਸਂਭ੍ਰਾਨ੍ਤੇਨ ਭृਗੁਣਾ ਪਤ੍ਨੀ ਸਂਜੀਵਿਤਾਂ ਤਤਃ
ਭ੍ਰਿਗੂ ਨੇ, ਬਿਨਾ ਘਬਰਾਏ, ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਮੁੜ ਜੀਵਨ ਦਿੱਤਾ।
ਪ੍ਰਜਾਗਰੇ ਤਤਸ਼੍ਚੇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਜਯਨ੍ਤੀਮਾਤ੍ਮਨਃ ਸੁਤਾਮ੍
ਜਦ ਉਹ ਜਾਗੀ, ਇੰਦਰ ਨੇ ਆਪਣੀ ਧੀ ਜਯੰਤੀ 'ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਈ।
ਏष ਕਾਵ੍ਯੋ ਹ੍ਯਨਿਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਚਰਤੇ ਦਾਰੁਣਂ ਤਪਃ
ਇਹ ਕਾਵ੍ਯਾ ਅਨਿੰਦ੍ਰਾ ਲਈ ਬਹੁਤ ਕਠਿਨ ਤਪ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਗਚ੍ਛ ਸਂਭਾਵਯਸ੍ਵੈਨਂ ਸ਼੍ਰਮਾਪਨਯਨੈਃ ਸ਼ੁਭੇ
ਤੂੰ ਜਾ, ਉਸ ਦੀ ਥਕਾਵਟ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਕਰਤਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਦਾ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰ, ਹੇ ਸ਼ੁਭਾ।
ਦੇਵੀ ਸਾਰੀਨ੍ਦ੍ਰਦੁਹਿਤਾ ਜਯਨ੍ਤੀ ਸ਼ੁਭਚਾਰਿਣੀ
ਦੇਵੀ ਜਯੰਤੀ, ਜੋ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਿਰਤਾਜ ਦੀ ਧੀ ਹੈ, ਚੰਗੀ ਚਾਲ ਵਾਲੀ ਹੈ।
ਪਿਤ੍ਰਾ ਯਥੋਕ੍ਤਂ ਵਾਕ੍ਯਂ ਸਾ ਕਾਵ੍ਯੇ ਕृਤਵਤੀ ਤਦਾ
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਵਲੋਂ ਕਾਵ੍ਯਾ ਬਾਰੇ ਆਖੀ ਗਈ ਗੱਲ ਅਮਲ ਵਿੱਚ ਲਿਆਈ।
ਗਾਤ੍ਰਸਂਵਾਹਨੈਃ ਕਾਲੇ ਸੇਵਮਾਨਾ ਤ੍ਵਚਾਸੁਖੈਃ
ਉਹ ਸਮੇਂ-ਸਮੇਂ ਤੇ ਨਰਮ ਮਲ੍ਹੀਸ਼ਾਂ ਅਤੇ ਸੁਖਦਾਇਕ ਛੂਹ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੀ ਰਹੀ।
ਪੂਰ੍ਣਂ ਧੂਮਵ੍ਰਤੇ ਚਾਪਿ ਘੋਰੇ ਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਕੇ
ਤੇ ਉਹ ਭਿਆਨਕ ਧੂਮ ਵਰਤ ਦੇ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲਾਂ ਦੌਰਾਨ ਵੀ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਿਭਾਈ।
ਏਵਂ ਵ੍ਰਤਂ ਤ੍ਵਯੈਕੇਨ ਚੀਰ੍ਣਂ ਨਾਨ੍ਯੇਨ ਕੇਨ ਚਿਤ੍
ਇਹ ਵਰਤ ਕੇਵਲ ਤੂੰ ਹੀ ਨਿਭਾਇਆ ਹੈ, ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਨੇ ਨਹੀਂ।
ਤੇਜਸਾ ਵਾਪਿ ਵਿਬੁਧਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨਭਿਭਵਿष੍ਯਸਿ
ਤੇਰੀ ਜੋਤ ਨਾਲ ਤੂੰ ਸਾਰੇ ਦੇਵਾਂ ਨੂੰ ਪਛਾ ਲਵੇਂਗਾ।
ਸਾਂਗ ਚ ਸਰਹਸ੍ਯਂ ਚ ਯਜ੍ਞੋਪਨਿषਦਸ੍ਤਥਾ
ਯਜਨ ਅਤੇ ਉਪਨਿਸ਼ਦਾਂ ਦੀ ਪੂਰੀ ਤੇ ਗੁਪਤ ਗਿਆਨ ਵੀ।
ਸਰ੍ਵਾਭਿਭਾਵੀ ਤੇਨ ਤ੍ਵਂ ਦ੍ਵਿਜਸ਼੍ਰੇष੍ਠੋ ਭਵਿष੍ਯਸਿ
ਇਸ ਨਾਲ ਤੂੰ ਸਾਰੇ ਨੂੰ ਪਛਾ ਕੇ, ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਬਣ ਜਾਵੇਂਗਾ।
ਪ੍ਰਜੇਸ਼ਤ੍ਵਂ ਧਨੇਸ਼ਤ੍ਵਮਵਧ੍ਯਤ੍ਵਂ ਚ ਵੈ ਦਦੌ
ਉਸ ਨੇ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਸਰਦਾਰੀ, ਧਨ ਅਤੇ ਅਵਧਤਾ ਵੀ ਦਿੱਤੀ।
ਹਰ੍षਾਤ੍ਪ੍ਰਾਦੁਰ੍ਬਭੌ ਤਸ੍ਯ ਦਿਵ੍ਯਂ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਂ ਮਹੇਸ਼ਿਤੁਃ
ਉਸ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਤੋਂ ਮਹਾਨ ਪ੍ਰਭੂ ਲਈ ਇੱਕ ਦਿਵਿਆ ਸਤੋਤ੍ਰ ਉਪਜਿਆ।
ਨਮੋ ऽਸ੍ਤੁ ਸ਼ਿਤਿਕਣ੍ਠਾਯ ਸੁਰਾਦ੍ਯਾਯ ਸੁਵਰ੍ਚਸੇ
ਸ਼ਿਤਿਕੰਠ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀ, ਤੇ ਉਜਲੇ ਤੇਜ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੋਵੇ।
ਕਪਰ੍ਦਿਨੇ ਹ੍ਯੂਰ੍ਦ੍ਧ੍ਵਰੋਮ੍ਣੇ ਹਰ੍ਯਕ੍ਸ਼ਵਰਦਾਯ ਚ
ਜਟਾਧਾਰੀ, ਉੱਪਰ ਵੱਲ ਵਾਲ਼ ਵਾਲੇ, ਤੇ ਪੀਲੇ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਵਰ ਦਿੰਦੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਉष੍ਣੀषਿਣੇ ਸੁਵਕ੍ਤ੍ਰਾਯ ਸਹਸ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਾਯ ਮੀਢੁषੇ
ਪੱਗ ਵਾਲੇ, ਸੁੰਦਰ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੇ, ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਤੇ ਦਇਆਲੂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਨਿਸ੍ਵਾਯ ਮੁਕ੍ਤਕੇਸ਼ਾਯ ਸੇਨਾਨ੍ਯੇ ਰੋਹਿਤਾਯ ਚ
ਗੂੜ੍ਹ ਸਾਹ ਵਾਲੇ, ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਵਾਲਾਂ ਵਾਲੇ, ਫੌਜ ਦੇ ਮੁਖੀ ਤੇ ਲਾਲ ਰੰਗ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਗਿਰਿਸ਼ਾਯਾਰ੍ਕਨੇਤ੍ਰਾਯ ਯਤਯੇ ਚਾਜ੍ਯਪਾਯ ਚ
ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਸਰਦਾਰ, ਸੂਰਜ ਵਰਗੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ, ਤਪਸੀ ਤੇ ਹਵਨ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਸਹਸ੍ਰਬਾਹਵੇ ਚੈਵ ਸਹਸ੍ਰਾਮਲਚਕ੍ਸ਼ੁषੇ
ਹਜ਼ਾਰ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲੇ ਤੇ ਹਜ਼ਾਰ ਪਵਿੱਤਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਿਰਸੇ ਚੈਵ ਬਹੁਰੂਪਾਯ ਵੇਧਸੇ
ਹਜ਼ਾਰ ਸਿਰ ਵਾਲੇ, ਅਨੇਕ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲੇ, ਸਿਰਜਣਹਾਰ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ।
ਨਿषਙ੍ਗਿਣੇ ਕਵਚਿਨੇ ਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮਾਯ ਕ੍ਸ਼ਪਣਾਯ ਚ
ਤਲਵਾਰ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਕਵਚ ਪਹਿਨਣ ਵਾਲੇ, ਬਹੁਤ ਹੀ ਸੁਖਮ ਅਤੇ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ।