ਪ੍ਰਸਹ੍ਯ ਹਤ੍ਵਾ ਸ਼ਿष੍ਟਾਂਸ੍ਤੁ ਪਾਤਾਲਂ ਪ੍ਰਾਪਯਾਮਹੇ
ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਬਾਕੀਆਂ ਨੂੰ ਜ਼ਬਰਦਸਤੀ ਮਾਰ ਲਿਆ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਾਤਾਲ ਵਿੱਚ ਭੇਜ ਦਿਆਂਗੇ।
ਜਘ੍ਨੁਸ੍ਤੈਰ੍ਵਧ੍ਯਮਾਨਾਸ੍ਤੇ ਕਾਵ੍ਯਮੇਵਾਭਿਦੁਦ੍ਰੁਵੁਃ
ਜਦੋਂ ਉਹਨਾਂ ਵਲੋਂ ਮਾਰੇ ਜਾਂਦੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਸਿੱਧਾ ਕਾਵਿਆ ਜੀ ਕੋਲ ਭੱਜ ਗਏ।
ਸਮਾਰਕ੍ਸ਼ਤ ਸਂਤ੍ਰਸ੍ਤਾਨ੍ਦੇਵੇਭ੍ਯਸ੍ਤਾਨ੍ਦਿਤੇਃ ਸੁਤਾਨ੍
ਉਹ ਨੇ ਡਰੇ ਹੋਏ ਦਿਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੋਂ ਬਚਾਇਆ।
ਤਾਨੁਵਾਚ ਤਤੋ ਧ੍ਯਾਤ੍ਵਾ ਪੂਰ੍ਵਵृਤ੍ਤਮਨੁਸ੍ਮਰਨ੍
ਫਿਰ, ਪੁਰਾਣੀ ਘਟਨਾ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਕੇ ਤੇ ਧਿਆਨ ਲਗਾ ਕੇ, ਉਹ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ।
ਬਲਿਰ੍ਬਦ੍ਧੋ ਹਤੋ ਜਂਭੋ ਨਿਹਤਸ਼੍ਚ ਵਿਰੋਚਨਃ
ਬਲੀ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਗਿਆ, ਜੰਭਾ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਤੇ ਵਿਰੋਚਨ ਵੀ ਮਾਰੇ ਗਏ ਹਨ।
ਤੈਸ੍ਤੈਰੁਪਾਯੈਰ੍ਭੂਯਿष੍ਠਾ ਨਿਹਤਾ ਯੇ ਪ੍ਰਧਾਨਤਃ
ਕਈ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ, ਵਧੇਰੇ ਮੁਖੀ ਮਾਰੇ ਜਾ ਚੁੱਕੇ ਹਨ।
ਨੀਤਿਂ ਵੋ ਹਿ ਵਿਧਾਸ੍ਯਾਮਿ ਕਾਲਃ ਕਸ਼੍ਚਿਤ੍ਪ੍ਰਤੀਕ੍ਸ਼੍ਯਤਾਮ੍
ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਇੱਕ ਚਲ ਚਲਾਂਗਾ; ਕੁਝ ਸਮਾਂ ਉਡੀਕੋ।
ਅਗ੍ਨਿਮਾਪ੍ਯਾਯਯੇਦ੍ਧੋਤਾ ਮੇਤ੍ਰੈਰੇष ਦਹਿष੍ਯਤਿ
ਹੋਤ੍ਰੀ ਅੱਗ ਨੂੰ ਫੇਰ ਭਰ ਦੇਵੇਗਾ; ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਉਹ ਸਾੜੇਗਾ।
ਯੁष੍ਮਾਨਨੁਗ੍ਰਹੀष੍ਯਾਮਿ ਪੁਨਃ ਪਸ਼੍ਚਾਦਿਹਾਗਤਃ
ਜਦ ਮੈਂ ਮੁੜ ਇੱਥੇ ਆਵਾਂਗਾ, ਤੁਹਾਡੇ ਉੱਤੇ ਫਿਰ ਦਇਆ ਕਰਾਂਗਾ।
ਨ ਵੈ ਦੇਵਾ ਵਾਧਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਯਾਵਦਾਗਮਨਂ ਮਮ
ਦੇਵਤਾ ਤੁਹਾਨੂੰ ਮੇਰੇ ਆਉਣ ਤੱਕ ਜਿੱਤ ਨਹੀਂ ਸਕਣਗੇ।
ਯੋਤ੍ਸ੍ਯਾਮਹੇ ਪੁਨਰ੍ਦੇਵਾਂਸ੍ਤਤਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਸ੍ਯਥ ਵੈ ਜਯਮ੍
ਫਿਰ ਅਸੀਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਮੁੜ ਲੜਾਂਗੇ, ਤੇ ਤੁਸੀਂ ਜਿੱਤ ਜਰੂਰ ਹਾਸਲ ਕਰੋਗੇ।
ਨ੍ਯਸ੍ਤਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਾ ਵਯਂ ਸਰ੍ਵੇ ਲੋਕਾਨ੍ਯੂਯਂ ਕ੍ਰਮਨ੍ਤੁ ਵੈ
ਅਸੀਂ ਸਾਰੇ ਆਪਣੇ ਹਥਿਆਰ ਰੱਖ ਦਿੱਤੇ ਹਨ; ਤੁਸੀਂ ਜਿੱਥੇ ਚਾਹੋ ਉਥੇ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹੋ।
ਪ੍ਰਹ੍ਲਾਦਸ੍ਯ ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸਤ੍ਯਾਨੁਵ੍ਯਾਤ੍ਦृਤਂ ਤੁ ਤਤ੍
ਪ੍ਰਹਿਲਾਦ ਦੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸੱਚਾ ਤੇ ਡਟਿਆ ਹੋਇਆ ਮੰਨ ਲਿਆ।
ਨ੍ਯਸ੍ਤਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰੇषੁ ਦੈਤ੍ਯੇषੁ ਸ੍ਵਾਨ੍ਵੈ ਜਗ੍ਮੁਰ੍ਯਥਾਗਤਾਨ੍
ਜਦੋਂ ਦੈਤਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਹਥਿਆਰ ਰੱਖ ਦਿੱਤੇ, ਉਹ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਵਾਪਸ ਚਲੇ ਗਏ ਜਿਵੇਂ ਆਏ ਸਨ।
ਨਿਰੁਤ੍ਸੁਕਾਸ੍ਤਪੋਯੁਕ੍ਤਾਃ ਕਾਲਃ ਕਾਰ੍ਯਾਰ੍ਥਸਾਧਕਃ
ਜੋ ਲੋਕ ਬੇਚੈਨ ਨਹੀਂ ਹਨ ਤੇ ਤਪ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ, ਸਮਾਂ ਆਪਣਾ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਸ ਸਂਦਿਸ਼੍ਯਸੁਰਾਨ੍ਕਾਵ੍ਯੋ ਮਹੋਦੇਵਂ ਪ੍ਰਪਦ੍ਯ ਚ
ਕਾਵਯ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਆਦੇਸ਼ ਦੇ ਕੇ ਮਹਾਂਦੇਵ ਦੇ ਦਰ ਤੇ ਗਿਆ।
ਮਨ੍ਤ੍ਰਾਨਿਚ੍ਛਾਮਿ ਹੇ ਦੇਵ ਯੇ ਨ ਸਂਤਿ ਬृਹਸ੍ਪਤੌ
ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੈਂ ਉਹ ਮੰਤ੍ਰ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਜੋ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤਿ ਕੋਲ ਨਹੀਂ ਹਨ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤੋ ऽਬ੍ਰਵੀਦ੍ਦੇਵੋ ਮਨ੍ਤ੍ਰਾਨਿਚ੍ਛਸਿ ਵੈ ਦ੍ਵਿਜ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਦੇਵ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਤੂੰ ਮੰਤ੍ਰ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ, ਹੇ ਦੁਜਾ।"
ਪੂਰ੍ਮਂ ਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਂ ਵੈ ਕੁਣ੍ਡਧੂਮਮਵਾਕ੍ਸ਼ਿਰਾਃ
"ਇੱਕ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲਾਂ ਲਈ, ਅੱਗ ਦੇ ਕੁੰਡ ਦੀ ਧੂੰਏ ਵਿੱਚ, ਸਿਰ ਹੇਠਾਂ ਕਰਕੇ—"
ਤਥੋਕ੍ਤੋ ਦੇਵਦੇਵੇਨ ਸ ਸ਼ੁਕ੍ਰਸ੍ਤੁ ਮਹਾਤਪਾਃ
ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਵੱਲੋਂ ਐਸਾ ਕਹੇ ਜਾਣ 'ਤੇ, ਮਹਾ ਤਪ ਵਾਲਾ ਸ਼ੁਕ੍ਰ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ।
ਵ੍ਰਤਂ ਚਰਾਮ੍ਯਹਂ ਦੇਵ ਯਥੋਦ੍ਦਿष੍ਟੋ ऽਸ੍ਮਿ ਵੈਪ੍ਰਭੋ
"ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਉਹ ਵਰਤ ਲਵਾਂਗਾ।"
ਅਸੁਰਾਣਾਂ ਹਿਤਾਰ੍ਥਾਯ ਤਸ੍ਮਿਞ੍ਛੁਕ੍ਰੇ ਗਤੇ ਤਦਾ
ਅਸੁਰਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ, ਜਦ ਸ਼ੁਕ੍ਰ ਚਲਾ ਗਿਆ—
ਤਦ੍ਬੁਦ੍ਧ੍ਵਾ ਨੀਤਿਪੂਰ੍ਵਂ ਤੁ ਰਾष੍ਟ੍ਰਂ ਨ੍ਯਸ੍ਤਂ ਤਦਾਸੁਰੈਃ
ਇਹ ਜਾਣ ਕੇ, ਅਸੁਰਾਂ ਨੇ ਸੋਚ-ਵਿਚਾਰ ਨਾਲ ਆਪਣਾ ਰਾਜ ਸੌਂਪ ਦਿੱਤਾ।
ਪ੍ਰਗृਹੀਤਾਯੁਧਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਬृਹਸ੍ਪਤਿਪੁਰੋਗਮਾਃ
ਸਭ, ਹਥਿਆਰ ਫੜ ਕੇ ਤੇ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤਿ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ—
ਉਤ੍ਪੇਤੁਃ ਸਹਸਾ ਸਰ੍ਵੇ ਸਂਤ੍ਰਸ੍ਤਾਸ੍ਤੇ ਤਤੋ ऽਭਵਨ੍
ਅਚਾਨਕ ਉਹ ਸਭ ਉਠ ਖੜੇ ਹੋਏ, ਤੇ ਫਿਰ ਡਰ ਗਏ।
ਸਂਤ੍ਯਜ੍ਯ ਸਮਯਂ ਦੇਵਾਸ੍ਤੇ ਸਪਤ੍ਨਜਿਘਾਂਸਵਃ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਸਮਝੌਤਾ ਛੱਡ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਦੀ ਨੀਅਤ ਬਣਾਈ।
ਚੀਰਵਲ੍ਕਾਜਿਨਧਰਾ ਨਿष੍ਕ੍ਰਿਯਾ ਨਿष੍ਪਰਿਗ੍ਰਹਾਃ
ਛਾਲ, ਚਮੜਾ ਤੇ ਮ੍ਰਿਗ-ਚਰਮ ਪਹਿਨ ਕੇ, ਉਹ ਨਿਸ਼ਕ੍ਰਿਆ ਤੇ ਬਿਨਾ ਕੋਈ ਵਸਤੂ ਵਾਲੇ ਹੋ ਗਏ।
ਅਯੁਦ੍ਧੇਨ ਪ੍ਰਪਦ੍ਯਾਮਃ ਸ਼ਰਣਂ ਕਾਵ੍ਯਮਾਤਰਮ੍
"ਲੜਾਈ ਤੋਂ ਬਿਨਾ, ਆਓ ਕਾਵਯ ਦੀ ਮਾਤਾ ਦੇ ਪਾਸ ਸ਼ਰਨ ਲਵਾਂ।"
ਦਤ੍ਤਂ ਤੇषਾਂ ਤੁ ਭੀਤਾਨਾਂ ਦੈਤ੍ਯਾਨਾਮਭਯਾਰ੍ਥਿਨਾਮ੍
ਜੋ ਦੈਤਿਆ ਡਰੇ ਹੋਏ ਸਨ ਤੇ ਰੱਖਿਆ ਚਾਹੁੰਦੇ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਆ ਦਿੱਤੀ ਗਈ।
ਅਭਿਜਘ੍ਨੁਃ ਪ੍ਰਸਹ੍ਯੈਤਾਨ੍ਵਿਚਾਰ੍ਯ ਚ ਬਲਾਬਲਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਦੈਤਿਆਂ 'ਤੇ ਜਬਰ ਨਾਲ ਹਮਲਾ ਕੀਤਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਕਮਜ਼ੋਰੀ ਵੇਖ ਕੇ।