ਅਸ਼ਕ੍ਨੁਵਤ੍ਸੁ ਦੇਵੇषੁ ਪਰਂ ਸੋਢੁਮਦੈਵਤਮ੍
ਜਦੋਂ ਦੇਵਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਸਹਿ ਨਹੀਂ ਸਕੇ,
ਅਥ ਦੈਤ੍ਯਾਃ ਸੁਰਾਸ਼੍ਚੈਵ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਸ੍ਤ੍ਵਨ੍ਧਕਾਰਿਕੇ
ਉਸ ਸਮੇਂ ਦੈਤ, ਦੇਵਤੇ, ਰਾਖਸ਼ਸ ਅਤੇ ਅੰਧਕਾ,
ਸਵृਤ੍ਰਾਨ੍ਦਾਨਵਾਂਸ਼੍ਚੈਵ ਸਂਗਤਾਨ੍ਕृਤ੍ਸ੍ਨਸ਼ਸ਼੍ਚ ਤਾਨ੍
ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਅਤੇ ਦਾਨਵਾਂ ਸਮੇਤ, ਸਾਰੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਗਏ,
ਹਤੋ ਧ੍ਵਜੇ ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰੇਣ ਮਯਾਛਤ੍ਰਸ਼੍ਚ ਯੋਗਵਿਤ੍
ਉਹ ਸਭ ਮਹਾਂਇੰਦਰ ਅਤੇ ਯੋਗ ਦੇ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਮਯਾਛਤਰ ਵੱਲੋਂ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮਾਰੇ ਗਏ।
ਦੈਤ੍ਯਾਂਸ਼੍ਚ ਦਾਨਵਾਂਸ਼੍ਚੈਵ ਸਂਹਤਾਨ੍ਕृਤ੍ਸ੍ਨਸ਼ਸ਼੍ਚ ਤਾਨ੍
ਦੈਤ ਅਤੇ ਦਾਨਵ, ਜੋ ਸਭ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਸਨ,
ਰਜਿਃ ਕੋਲਾਹਲੇ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਦੈਤ੍ਯਾਨ੍ਪਰਿਵृਤੋ ऽਜਯਤ੍
ਰਾਜੀ ਨੇ ਕੋਲਾਹਲ ਵਿੱਚ ਘਿਰ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਦੈਤਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ।
ਏਤੇ ਦੇਵਾਸੁਰਾ ਵृਤ੍ਤਾਃ ਸਂਗ੍ਰਾਮਾ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੈਵ ਤੁ
ਇਹ ਬਾਰ੍ਹਾ ਯੁੱਧ ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਹੋਏ।
ਹਿਰਣ੍ਯਕਸ਼ਿਪੂ ਰਾਜਾ ਵਰ੍षਾਣਾਮਰ੍ਬੁਦਂ ਬਭੌ
ਹਿਰਣਯਕਸ਼ਿਪੁ ਰਾਜਾ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਚਮਕਦਾ ਰਿਹਾ।
ਅਸ਼ੀਤਿਸ਼੍ਚ ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਸ੍ਯੇਸ਼੍ਵਰੋ ऽਭਵਤ੍
ਅੱਸੀ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲਾਂ ਲਈ, ਉਹ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਰਿਹਾ।
षष੍ਟਿਸ਼੍ਚੈਵ ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਚ੍ਚ ਨਿਯੁਤਾਨਿ ਚ
ਛੱਤੀ ਹਜ਼ਾਰ ਅਤੇ ਤੀਹ ਨਿਯੁਤ ਵੀ ਹੋਏ।
ਪ੍ਰਹ੍ਲਾਦੋ ਨਿਰ੍ਜਿਤੋ ऽਭੂਚ੍ਚ ਤਾਵਤ੍ਕਾਲਂ ਸਹਾਸੁਰੈਃ
ਪ੍ਰਹਿਲਾਦ, ਅਸੁਰਾਂ ਸਮੇਤ, ਉਸ ਸਮੇਂ ਲਈ ਹਾਰ ਗਿਆ ਸੀ।
ਦੈਤ੍ਯਸਂਸ੍ਥਮਿਦਂ ਸਰ੍ਵਮਾਸੀਦ੍ਦਸ਼ਯੁਗਂ ਕਿਲ
ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਦਸ ਯੁਗਾਂ ਲਈ ਦੈਤਾਂ ਦੇ ਅਧੀਨ ਰਿਹਾ।
ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਮਿਦਮਵ੍ਯਗ੍ਰਂ ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਹ੍ਯਭ੍ਯਯਾਦ੍ਬਲੇਃ
ਮਹਾਂਇੰਦਰ ਨੇ ਬਲੀ ਤੋਂ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਰੁਕਾਵਟ ਦੇ ਮੁੜ ਲਿਆ।
ਪਰ੍ਯਾਯੇਣੈਵ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਂ ਪਾਕਸ਼ਾਸਨਮ੍
ਬਾਰੀ-ਬਾਰੀ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰਾਜਗਦੀ ਪਾਕਸ਼ਾਸਨ ਨੂੰ ਮਿਲੀ।
ਯਜ੍ਞੇ ਦੇਵਾਨਥ ਗਤੇ ਕਾਵ੍ਯਂ ਤੇ ਹ੍ਯਸੁਰਾਂ ਬ੍ਰੁਵਨ੍
ਜਦੋਂ ਦੇਵਤੇ ਯਜਨ ਤੋਂ ਚਲੇ ਗਏ, ਅਸੁਰਾਂ ਨੇ ਕਾਵਿਆ ਨੂੰ ਕਿਹਾ:
ਸ੍ਥਾਤੁਂ ਨ ਸ਼ਕ੍ਰੁਮੋ ਹ੍ਯਦ੍ਯ ਪ੍ਰਵਿਸ਼ਾਮ ਰਸਾਤਲਮ੍
ਅੱਜ ਅਸੀਂ ਖੜੇ ਰਹਿਣ ਦੀ ਸਮਰਥਾ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦੇ; ਆਓ ਰਸਾਤਲ ਵਿੱਚ ਚੱਲੀਏ।
ਮਾਭੈष੍ਟ ਧਾਰਯਿष੍ਯਾਮਿ ਤੇਜਸਾ ਸ੍ਵੇਨ ਵਃ ਸੁਰਾਃ
ਤੁਸੀਂ ਡਰੋ ਨਾ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ; ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਤੁਹਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਾਂਗਾ।
ਕृਤ੍ਸ੍ਨਾਨਿ ਹ੍ਯਪਿ ਤਿष੍ਠਨ੍ਤੁ ਪਾਪਸ੍ਤੇषਾਂ ਸੁਰੇषੁ ਵੈ
ਜੇਕਰ ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਵੀ ਰਹਿ ਜਾਣ, ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਹੀ ਰਹਿਣ ਦਿਓ।
ਤਤੋ ਦੇਵਾਸੁਰਾਨ੍ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਧृਤਾਨ੍ਕਾਵ੍ਯੇਨ ਧੀਮਤਾ
ਫਿਰ, ਕਾਵਿਆ ਜੀ ਦੀ ਬੁਧੀਮਾਨ ਰੱਖਿਆ ਦੇਖ ਕੇ, ਦੇਵਤਾ ਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਜਾਣਿਆ।
ਏष ਕਾਵ੍ਯ ਇਦਂ ਸਰ੍ਵਂ ਵ੍ਯਾਵਰ੍ਤ੍ਤਯਤਿ ਨੋ ਬਲਾਤ੍
ਇਹ ਕਾਵਿਆ ਜੀ ਸਾਡੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਇਹ ਸਾਰਾ ਕੁਝ ਸਾਡੇ ਤੋਂ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਪ੍ਰਸਹ੍ਯ ਹਤ੍ਵਾ ਸ਼ਿष੍ਟਾਂਸ੍ਤੁ ਪਾਤਾਲਂ ਪ੍ਰਾਪਯਾਮਹੇ
ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਬਾਕੀਆਂ ਨੂੰ ਜ਼ਬਰਦਸਤੀ ਮਾਰ ਲਿਆ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਾਤਾਲ ਵਿੱਚ ਭੇਜ ਦਿਆਂਗੇ।
ਜਘ੍ਨੁਸ੍ਤੈਰ੍ਵਧ੍ਯਮਾਨਾਸ੍ਤੇ ਕਾਵ੍ਯਮੇਵਾਭਿਦੁਦ੍ਰੁਵੁਃ
ਜਦੋਂ ਉਹਨਾਂ ਵਲੋਂ ਮਾਰੇ ਜਾਂਦੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਸਿੱਧਾ ਕਾਵਿਆ ਜੀ ਕੋਲ ਭੱਜ ਗਏ।
ਸਮਾਰਕ੍ਸ਼ਤ ਸਂਤ੍ਰਸ੍ਤਾਨ੍ਦੇਵੇਭ੍ਯਸ੍ਤਾਨ੍ਦਿਤੇਃ ਸੁਤਾਨ੍
ਉਹ ਨੇ ਡਰੇ ਹੋਏ ਦਿਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੋਂ ਬਚਾਇਆ।
ਤਾਨੁਵਾਚ ਤਤੋ ਧ੍ਯਾਤ੍ਵਾ ਪੂਰ੍ਵਵृਤ੍ਤਮਨੁਸ੍ਮਰਨ੍
ਫਿਰ, ਪੁਰਾਣੀ ਘਟਨਾ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਕੇ ਤੇ ਧਿਆਨ ਲਗਾ ਕੇ, ਉਹ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ।
ਬਲਿਰ੍ਬਦ੍ਧੋ ਹਤੋ ਜਂਭੋ ਨਿਹਤਸ਼੍ਚ ਵਿਰੋਚਨਃ
ਬਲੀ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਗਿਆ, ਜੰਭਾ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਤੇ ਵਿਰੋਚਨ ਵੀ ਮਾਰੇ ਗਏ ਹਨ।
ਤੈਸ੍ਤੈਰੁਪਾਯੈਰ੍ਭੂਯਿष੍ਠਾ ਨਿਹਤਾ ਯੇ ਪ੍ਰਧਾਨਤਃ
ਕਈ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ, ਵਧੇਰੇ ਮੁਖੀ ਮਾਰੇ ਜਾ ਚੁੱਕੇ ਹਨ।
ਨੀਤਿਂ ਵੋ ਹਿ ਵਿਧਾਸ੍ਯਾਮਿ ਕਾਲਃ ਕਸ਼੍ਚਿਤ੍ਪ੍ਰਤੀਕ੍ਸ਼੍ਯਤਾਮ੍
ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਇੱਕ ਚਲ ਚਲਾਂਗਾ; ਕੁਝ ਸਮਾਂ ਉਡੀਕੋ।
ਅਗ੍ਨਿਮਾਪ੍ਯਾਯਯੇਦ੍ਧੋਤਾ ਮੇਤ੍ਰੈਰੇष ਦਹਿष੍ਯਤਿ
ਹੋਤ੍ਰੀ ਅੱਗ ਨੂੰ ਫੇਰ ਭਰ ਦੇਵੇਗਾ; ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਉਹ ਸਾੜੇਗਾ।
ਯੁष੍ਮਾਨਨੁਗ੍ਰਹੀष੍ਯਾਮਿ ਪੁਨਃ ਪਸ਼੍ਚਾਦਿਹਾਗਤਃ
ਜਦ ਮੈਂ ਮੁੜ ਇੱਥੇ ਆਵਾਂਗਾ, ਤੁਹਾਡੇ ਉੱਤੇ ਫਿਰ ਦਇਆ ਕਰਾਂਗਾ।
ਨ ਵੈ ਦੇਵਾ ਵਾਧਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਯਾਵਦਾਗਮਨਂ ਮਮ
ਦੇਵਤਾ ਤੁਹਾਨੂੰ ਮੇਰੇ ਆਉਣ ਤੱਕ ਜਿੱਤ ਨਹੀਂ ਸਕਣਗੇ।