ਤੇषਾਂ ਦ੍ਵੀਪਨਿਮਿਤ੍ਤਂ ਵੈ ਸਂਗ੍ਰਾਮਾ ਬਹਵੋ ऽਭਵੇਨ੍
ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਕਈ ਲੜਾਈਆਂ ਹੋਈਆਂ, ਸਾਰੀਆਂ ਟਾਪੂਆਂ ਲਈ।
ਨਾਮਤਸ੍ਤੁ ਸਮਾਸੇਨ ਸ਼ृਣੁਧ੍ਵਂ ਤਾਨ੍ਵਿਵਕ੍ਸ਼ਤਃ
ਹੁਣ, ਮੈਂ ਜਿਵੇਂ ਦੱਸਣ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਤੁਸੀਂ ਥੋੜ੍ਹਾ-ਜਿਹਾ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਨਾਂ ਸੁਣੋ।
ਤृਤੀਯਃ ਸ ਤੁ ਵਾਰਾਹਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਥੋ ऽਮृਤਮਨ੍ਥਨਃ
ਤੀਜਾ ਵਾਰਾਹਾ ਸੀ, ਚੌਥਾ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਮंथਨ।
षष੍ਠੋ ਹ੍ਯਾਡੀਬਕਸ੍ਤੇषਾਂ ਸਪ੍ਤਮਸ੍ਤ੍ਰੈਪੁਰਃ ਸ੍ਮृਤਃ
ਛੇਵਾਂ ਆਡੀਬਕਾ ਲੜਾਈ ਸੀ, ਤੇ ਸੱਤਵਾਂ ਤ੍ਰੈਪੁਰਾ ਯੁੱਧ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਵਾਰ੍ਤ੍ਰਸ਼੍ਚ ਦਸ਼ਮੋ ਘੋਰਸ੍ਤਤੋ ਹਾਲਾਹਲਃ ਸ੍ਮृਤਃ
ਦਸਵਾਂ ਵਾਰਤ੍ਰਾ ਸੀ, ਜੋ ਡਰਾਉਣਾ ਸੀ; ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਹਾਲਾਹਲ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਹਿਰਣ੍ਯਕਸ਼ਿਪੁਰ੍ਦੈਤ੍ਯੋ ਨਰਸਿਂਹੇਨ ਸੂਦਿਤਃ
ਹਿਰਣਯਕਸ਼ਿਪੁ ਦੈਤ ਨੂੰ ਨਰਸਿੰਘ ਨੇ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਹਿਰਣ੍ਯਾਕ੍ਸ਼ੋ ਹਤੋ ਦ੍ਵਨ੍ਦ੍ਵੇ ਪ੍ਰਤਿਵਾਦੇ ਚ ਦੈਵਤੇ
ਹਿਰਣਯਾਕਸ਼ਾ ਨੂੰ ਇਕੱਲੀ ਲੜਾਈ ਵਿਚ, ਦੇਵਤਾ ਨਾਲ ਮੁਕਾਬਲੇ 'ਚ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ।
ਦਂष੍ਟ੍ਰਯਾ ਤੁ ਵਰਾਹੇਣ ਸ ਦੈਤ੍ਯਸ੍ਤੁ ਦ੍ਵਿਧਾਕृਤਃ
ਉਹ ਦੈਤ ਨੂੰ ਵਾਰਾਹਾ ਦੇ ਦੰਦ ਨਾਲ ਦੋ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿਚ ਵੰਡ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।
ਵਿਰੋਚਨਸ੍ਤੁ ਪ੍ਰਾਹ੍ਲਾਦਿਰ੍ਨਿਤ੍ਯਮਿਨ੍ਦ੍ਰਵਧੋਦ੍ਯਤਃ
ਵਿਰੋਚਨ, ਪ੍ਰਹਿਲਾਦ ਦਾ ਪੁੱਤ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਦੀ ਸੋਚ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ।
ਭਵਾਦਵਧ੍ਯਤਾਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਵਿਸ਼ੇषਾਸ੍ਤ੍ਰਾਦਿਭਿਸ੍ਤੁ ਯਃ
ਉਹ ਤੇਰੇ ਤੋਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਹਥਿਆਰਾਂ ਆਦਿ ਦੇ ਨਾਲ ਅਮਰਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਗਿਆ ਸੀ।
ਅਸ਼ਕ੍ਨੁਵਤ੍ਸੁ ਦੇਵੇषੁ ਪਰਂ ਸੋਢੁਮਦੈਵਤਮ੍
ਜਦੋਂ ਦੇਵਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਸਹਿ ਨਹੀਂ ਸਕੇ,
ਅਥ ਦੈਤ੍ਯਾਃ ਸੁਰਾਸ਼੍ਚੈਵ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਸ੍ਤ੍ਵਨ੍ਧਕਾਰਿਕੇ
ਉਸ ਸਮੇਂ ਦੈਤ, ਦੇਵਤੇ, ਰਾਖਸ਼ਸ ਅਤੇ ਅੰਧਕਾ,
ਸਵृਤ੍ਰਾਨ੍ਦਾਨਵਾਂਸ਼੍ਚੈਵ ਸਂਗਤਾਨ੍ਕृਤ੍ਸ੍ਨਸ਼ਸ਼੍ਚ ਤਾਨ੍
ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਅਤੇ ਦਾਨਵਾਂ ਸਮੇਤ, ਸਾਰੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਗਏ,
ਹਤੋ ਧ੍ਵਜੇ ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰੇਣ ਮਯਾਛਤ੍ਰਸ਼੍ਚ ਯੋਗਵਿਤ੍
ਉਹ ਸਭ ਮਹਾਂਇੰਦਰ ਅਤੇ ਯੋਗ ਦੇ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਮਯਾਛਤਰ ਵੱਲੋਂ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮਾਰੇ ਗਏ।
ਦੈਤ੍ਯਾਂਸ਼੍ਚ ਦਾਨਵਾਂਸ਼੍ਚੈਵ ਸਂਹਤਾਨ੍ਕृਤ੍ਸ੍ਨਸ਼ਸ਼੍ਚ ਤਾਨ੍
ਦੈਤ ਅਤੇ ਦਾਨਵ, ਜੋ ਸਭ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਸਨ,
ਰਜਿਃ ਕੋਲਾਹਲੇ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਦੈਤ੍ਯਾਨ੍ਪਰਿਵृਤੋ ऽਜਯਤ੍
ਰਾਜੀ ਨੇ ਕੋਲਾਹਲ ਵਿੱਚ ਘਿਰ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਦੈਤਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ।
ਏਤੇ ਦੇਵਾਸੁਰਾ ਵृਤ੍ਤਾਃ ਸਂਗ੍ਰਾਮਾ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੈਵ ਤੁ
ਇਹ ਬਾਰ੍ਹਾ ਯੁੱਧ ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਹੋਏ।
ਹਿਰਣ੍ਯਕਸ਼ਿਪੂ ਰਾਜਾ ਵਰ੍षਾਣਾਮਰ੍ਬੁਦਂ ਬਭੌ
ਹਿਰਣਯਕਸ਼ਿਪੁ ਰਾਜਾ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਚਮਕਦਾ ਰਿਹਾ।
ਅਸ਼ੀਤਿਸ਼੍ਚ ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਸ੍ਯੇਸ਼੍ਵਰੋ ऽਭਵਤ੍
ਅੱਸੀ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲਾਂ ਲਈ, ਉਹ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਰਿਹਾ।
षष੍ਟਿਸ਼੍ਚੈਵ ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਚ੍ਚ ਨਿਯੁਤਾਨਿ ਚ
ਛੱਤੀ ਹਜ਼ਾਰ ਅਤੇ ਤੀਹ ਨਿਯੁਤ ਵੀ ਹੋਏ।
ਪ੍ਰਹ੍ਲਾਦੋ ਨਿਰ੍ਜਿਤੋ ऽਭੂਚ੍ਚ ਤਾਵਤ੍ਕਾਲਂ ਸਹਾਸੁਰੈਃ
ਪ੍ਰਹਿਲਾਦ, ਅਸੁਰਾਂ ਸਮੇਤ, ਉਸ ਸਮੇਂ ਲਈ ਹਾਰ ਗਿਆ ਸੀ।
ਦੈਤ੍ਯਸਂਸ੍ਥਮਿਦਂ ਸਰ੍ਵਮਾਸੀਦ੍ਦਸ਼ਯੁਗਂ ਕਿਲ
ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਦਸ ਯੁਗਾਂ ਲਈ ਦੈਤਾਂ ਦੇ ਅਧੀਨ ਰਿਹਾ।
ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਮਿਦਮਵ੍ਯਗ੍ਰਂ ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਹ੍ਯਭ੍ਯਯਾਦ੍ਬਲੇਃ
ਮਹਾਂਇੰਦਰ ਨੇ ਬਲੀ ਤੋਂ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਰੁਕਾਵਟ ਦੇ ਮੁੜ ਲਿਆ।
ਪਰ੍ਯਾਯੇਣੈਵ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਂ ਪਾਕਸ਼ਾਸਨਮ੍
ਬਾਰੀ-ਬਾਰੀ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰਾਜਗਦੀ ਪਾਕਸ਼ਾਸਨ ਨੂੰ ਮਿਲੀ।
ਯਜ੍ਞੇ ਦੇਵਾਨਥ ਗਤੇ ਕਾਵ੍ਯਂ ਤੇ ਹ੍ਯਸੁਰਾਂ ਬ੍ਰੁਵਨ੍
ਜਦੋਂ ਦੇਵਤੇ ਯਜਨ ਤੋਂ ਚਲੇ ਗਏ, ਅਸੁਰਾਂ ਨੇ ਕਾਵਿਆ ਨੂੰ ਕਿਹਾ:
ਸ੍ਥਾਤੁਂ ਨ ਸ਼ਕ੍ਰੁਮੋ ਹ੍ਯਦ੍ਯ ਪ੍ਰਵਿਸ਼ਾਮ ਰਸਾਤਲਮ੍
ਅੱਜ ਅਸੀਂ ਖੜੇ ਰਹਿਣ ਦੀ ਸਮਰਥਾ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦੇ; ਆਓ ਰਸਾਤਲ ਵਿੱਚ ਚੱਲੀਏ।
ਮਾਭੈष੍ਟ ਧਾਰਯਿष੍ਯਾਮਿ ਤੇਜਸਾ ਸ੍ਵੇਨ ਵਃ ਸੁਰਾਃ
ਤੁਸੀਂ ਡਰੋ ਨਾ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ; ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਤੁਹਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਾਂਗਾ।
ਕृਤ੍ਸ੍ਨਾਨਿ ਹ੍ਯਪਿ ਤਿष੍ਠਨ੍ਤੁ ਪਾਪਸ੍ਤੇषਾਂ ਸੁਰੇषੁ ਵੈ
ਜੇਕਰ ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਵੀ ਰਹਿ ਜਾਣ, ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਹੀ ਰਹਿਣ ਦਿਓ।
ਤਤੋ ਦੇਵਾਸੁਰਾਨ੍ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਧृਤਾਨ੍ਕਾਵ੍ਯੇਨ ਧੀਮਤਾ
ਫਿਰ, ਕਾਵਿਆ ਜੀ ਦੀ ਬੁਧੀਮਾਨ ਰੱਖਿਆ ਦੇਖ ਕੇ, ਦੇਵਤਾ ਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਜਾਣਿਆ।
ਏष ਕਾਵ੍ਯ ਇਦਂ ਸਰ੍ਵਂ ਵ੍ਯਾਵਰ੍ਤ੍ਤਯਤਿ ਨੋ ਬਲਾਤ੍
ਇਹ ਕਾਵਿਆ ਜੀ ਸਾਡੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਇਹ ਸਾਰਾ ਕੁਝ ਸਾਡੇ ਤੋਂ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।